Φοιτητές άφησαν τον καφέ τους για να δώσουν αίμα, η συναίνεση είναι πλέον σέξι στις ταινίες και πότε ήρθε ο A$AP Rocky ρε παιδιά;

Δεν ξέρω αν φταίει που πέρασα δύο ημέρες στη Θεσσαλονίκη, αλλά αυτή τη Δευτέρα ξύπνησα με ελαφρώς περισσότερη πίστη στην ανθρωπότητα. Μην ανησυχείτε, δεν ήταν κάτι σοβαρό, μου πέρασε κιόλας.

Απλώς είδα φοιτητές να αφήνουν τον καφέ τους για να πάνε να δώσουν αίμα επειδή κάποιος τους είπε ότι υπάρχει εθελοντική αιμοδοσία δύο ορόφους πιο κάτω. Είδα ανθρώπους που έκαναν τη βόλτα τους στην παραλία να σταματούν για να γίνουν εθελοντές δότες μυελού των οστών. Και άκουσα περισσότερες από μία φορές το «γιατί όχι;» ως απάντηση στο «τι σε έφερε εδώ σήμερα;».

Και σκέφτηκα ότι ίσως έχουμε περάσει τόσο πολύ χρόνο συζητώντας τι δεν πάει καλά με τους ανθρώπους γύρω μας, που ξεχνάμε καμιά φορά να κοιτάξουμε κι αυτούς που απλώς κάνουν κάτι καλό χωρίς να θεωρούν ότι έκαναν κάτι σπουδαίο.

Βέβαια, επειδή η επικαιρότητα δεν μας αφήνει ποτέ να αισιοδοξούμε για πολύ, λίγες ώρες αργότερα μια κοπέλα 20 χρονών έχασε τη ζωή της στη Θεσσαλονίκη και με έκανε να σκεφτώ για ακόμη μία φορά πόσο τρομακτικό πρέπει να είναι να συνειδητοποιείς ως γονιός ότι, όσο καλά κι αν προσπαθήσεις να μεγαλώσεις ένα παιδί, δεν μπορείς να το προστατεύσεις από τα πάντα.

Παράλληλα, η Έλενα Παπασταματοπούλου ανέβηκε ξανά σε παγκόσμιο βάθρο, μια rom-com μού απέδειξε ότι μπορείς να μιλήσεις για συναίνεση χωρίς να σκοτώσεις το σεξαπίλ μιας ερωτικής σκηνής και ο A$AP Rocky ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα χωρίς να πάρουν χαμπάρι οι περισσότεροι.

Την ίδια ώρα, όλη η χώρα παρακαλουθούσε με περισσή προσήλωση το ριάλιτι ματίριαλ Άννα Βίσση-Νίκος Καρβέλας, ενώ το ντουέτο Σάκης Ρουβάς – Αναστασία Λιόλιου προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση που ακόμα δεν έχω κατανοήσει.

Θεσσαλονίκη, σε ευχαριστούμε που μας θύμισες ότι υπάρχουν και υπέροχοι άνθρωποι

Την Παρασκευή βρέθηκα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για μια δράση εθελοντικής αιμοδοσίας και εγγραφής εθελοντών δοτών μυελού των οστών. Και, ειλικρινά, έπαθα σοκ. Όχι επειδή υπήρχε μεγάλη ανταπόκριση. Αυτό από μόνο του ήταν υπέροχο. Αλλά επειδή έβλεπα φοιτητές να έρχονται σε παρέες, σχεδόν αυθόρμητα, με μια απλότητα που με έκανε να αναρωτηθώ γιατί δεν αντιμετωπίζουμε όλοι έτσι την προσφορά.

«Καθόμασταν στο κυλικείο, ήρθε μια κυρία και μας είπε για την αιμοδοσία και κατεβήκαμε».

«Ήμασταν με τις φίλες μου και αντί να πάμε για καφέ ήρθαμε να δώσουμε αίμα και δείγμα για μυελό».

Γιατί όχι;

Αυτό ήταν το vibe. Το πιο υπέροχο, αβίαστο, ανεπιτήδευτο «γιατί όχι;» που έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό.

Χωρίς μεγάλες δηλώσεις. Απλώς είχαν λίγο χρόνο, μπορούσαν να βοηθήσουν και το έκαναν. Και την επόμενη ημέρα, στην παραλία της Θεσσαλονίκης, το ίδιο σκηνικό. Άνθρωποι που έκαναν τη βόλτα τους, περνούσαν από το σημείο, ενημερώνονταν και αποφάσιζαν να σταματήσουν για να προσφέρουν.

Μερικές φορές νομίζω ότι έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ να ακούμε πόσο αδιάφορη, εγωκεντρική ή αποστασιοποιημένη είναι η κοινωνία μας, που ξεχνάμε να κοιτάξουμε τι συμβαίνει πραγματικά γύρω μας. Και ειδικά για τους νέους ανθρώπους, για τους οποίους έχουμε πάντα κάτι να πούμε. Ότι είναι απορροφημένοι από τα κινητά τους, ότι δεν ενδιαφέρονται, ότι δεν συμμετέχουν.

Ε, λοιπόν, αυτοί οι νέοι άνθρωποι την Παρασκευή και το Σάββατο ήταν εκεί. Kudos, Θεσσαλονίκη. Για την ανταπόκριση, για τη διάθεση, για την ενέργεια. Κυρίως, όμως, για αυτό το υπέροχο «γιατί όχι;».

Μακάρι να το υιοθετούσαμε λίγο περισσότερο όλοι μας.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η Έλενα Παπασταματοπούλου πήρε ακόμη ένα μετάλλιο. Εμείς πότε θα μάθουμε να θυμόμαστε τους αθλητές και χωρίς αυτά;

Και μιας και μιλάμε για ανθρώπους που αξίζουν την προσοχή μας, ένα τεράστιο μπράβο στην Έλενα Παπασταματοπούλου. Η Ελληνίδα παρααθλήτρια του ταεκβοντό ανέβηκε ξανά σε διεθνές βάθρο, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στο World Para Taekwondo Grand Prix του Παρισιού. Άλλη μία σημαντική διάκριση. Άλλη μία ελληνική σημαία στο βάθρο.

Βέβαια, έχουμε μια τάση να θυμόμαστε τους αθλητές και τις αθλήτριές μας όταν κερδίζουν. Όταν σηκώνουν κύπελλα, όταν ανεβαίνουν σε βάθρα, όταν ακούμε τον εθνικό ύμνο και μπορούμε να ανεβάσουμε ένα περήφανο story.

Ο πρωταθλητισμός δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στα μετάλλια. Πίσω από μια τέτοια διάκριση υπάρχουν χρόνια προπονήσεων, στερήσεων, τραυματισμών, απογοητεύσεων, καθημερινής πειθαρχίας και αμέτρητων ωρών δουλειάς που δεν θα γίνουν ποτέ viral.

Και ειδικά στον παρααθλητισμό, όπου οι αθλητές και οι αθλήτριες συχνά χρειάζεται να διεκδικούν και την προβολή και την υποστήριξη που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητες. Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να τους αντιμετωπίζουμε σαν εθνικούς ήρωες την ημέρα που κερδίζουν και να ξεχνάμε την ύπαρξή τους την επόμενη.

Οπότε συγχαρητήρια, Έλενα. Για το ασημένιο μετάλλιο, αλλά κυρίως για όλη τη δουλειά που προηγήθηκε.

Μια κοπέλα 20 ετών πέθανε. Και πραγματικά δεν ξέρω τι μπορείς να πεις γι’ αυτό

Στη Θεσσαλονίκη, μια κοπέλα μόλις 20 ετών έχασε τη ζωή της μετά από χρήση ναρκωτικών ουσιών κατά τη διάρκεια νυχτερινής εξόδου. Οι ακριβείς συνθήκες της υπόθεσης διερευνώνται ακόμη.

Είκοσι χρονών. Δεν ξέρω τι λένε σε αυτές τις περιπτώσεις. Κάθε φορά που διαβάζω ότι ένας τόσο νέος άνθρωπος χάνει τη ζωή του, σοκάρομαι. Από τότε που έγινα μητέρα, όμως, υπάρχει και μια δεύτερη σκέψη που έρχεται σχεδόν αυτόματα: σκέφτομαι τους γονείς. Και πόσο αβοήθητος πρέπει να νιώθεις όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο στο παιδί σου.

Γιατί μεγαλώνεις ένα παιδί προσπαθώντας να το προστατεύσεις. Του μιλάς, του εξηγείς, του μαθαίνεις να προσέχει. Προσπαθείς να του δώσεις αξίες, κρίση, αυτοπεποίθηση. Του λες για το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, τους κινδύνους στον δρόμο, τους ανθρώπους που πρέπει και δεν πρέπει να εμπιστεύεται.

Και όσο είναι μικρό, έχεις την ψευδαίσθηση -ή ίσως την ανάγκη να πιστεύεις- ότι αν κάνεις αρκετά πράγματα σωστά, θα μπορέσεις κάπως να το κρατήσεις ασφαλές. Μόνο που κάποτε μεγαλώνει.

Βγαίνει μόνο του. Κάνει παρέες. Ερωτεύεται. Πίνει. Παίρνει αποφάσεις χωρίς εσένα. Μπορεί κάποια στιγμή να κάνει κάτι που του έχεις πει εκατό φορές να μην κάνει. Όχι επειδή απέτυχες να του το μάθεις. Επειδή είναι ένας νέος άνθρωπος που ζει τη δική του ζωή και δεν μπορείς να βρίσκεσαι για πάντα ένα βήμα πίσω του.

Και νομίζω ότι αυτή είναι μία από τις πιο τρομακτικές συνειδητοποιήσεις της γονεϊκότητας: ότι όσο πολύ κι αν αγαπάς το παιδί σου, δεν μπορείς να το προστατεύσεις από τα πάντα.

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς συνέβη εκείνο το βράδυ. Δεν γνωρίζω τις επιλογές που έγιναν ούτε θέλω να τις υποθέσω. Ξέρω μόνο ότι μια κοπέλα ήταν 20 χρονών και τώρα δεν είναι εδώ. Και ότι κάπου υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να μάθουν να συνεχίζουν τη ζωή τους χωρίς το παιδί τους. Μοιάζει αδιανόητο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Μια rom-com μού θύμισε ότι η συναίνεση μπορεί να είναι και σέξι

Εν τω μεταξύ, ενώ η μισή Ελλάδα συζητά τη ρήξη Βίσση–Καρβέλα και προσπαθεί να διαχειριστεί το γεγονός ότι κατέρρευσε ίσως το τελευταίο μεγάλο πρότυπο υγιούς σχέσης μεταξύ πρώην, εγώ θέλω να μιλήσουμε για κάτι εντελώς διαφορετικό.

Μια ρομαντική κομεντί. Είδα το The Love Hypothesis στο Prime Video και, ναι, είναι σε γενικές γραμμές αυτό ακριβώς που περιμένεις: μια ευχάριστη, εύπεπτη rom-com που δεν φιλοδοξεί να επανεφεύρει το είδος.

Υπήρξε όμως μια σκηνή που μου έκανε εντύπωση. Μπορεί σε κάποιον άλλον να περνούσε εντελώς απαρατήρητη. Στην ερωτική σκηνή των δύο πρωταγωνιστών, η συναίνεση είναι ξεκάθαρη. Και μάλιστα με τρόπο που η σκηνή δεν χάνει ούτε το πάθος ούτε το συναίσθημα ούτε το vibe της.

Και κάπου εκεί σκέφτηκα: να, αυτό θέλω να βλέπουμε περισσότερο. Γιατί υπάρχει ακόμη η αντίληψη ότι η συναίνεση είναι κάπως… αντιερωτική. Ότι το «θέλεις;», το «είσαι ΟΚ;», το να περιμένεις μια ξεκάθαρη απάντηση διακόπτει τον αυθορμητισμό και χαλάει τη στιγμή. Η συγκεκριμένη σκηνή δεν κάνει κανένα μάθημα πάνω σε αυτό. Απλώς σου δείχνει ότι δεν ισχύει. Και ίσως γι’ αυτό μου άρεσε τόσο.

Για δεκαετίες έχουμε δει στην οθόνη την επιμονή να παρουσιάζεται ως διεκδίκηση και το «όχι» να λειτουργεί ενίοτε σαν η αρχή μιας διαπραγμάτευσης που τελικά θα καταλήξει σε «ναι».

Τώρα που μιλάμε πολύ περισσότερο για τα όρια της συναίνεσης, νομίζω ότι χρειαζόμαστε και περισσότερες εικόνες σαν αυτή. Ιστορίες στις οποίες η συναίνεση υπάρχει τόσο φυσικά, ώστε κάποια στιγμή να πάψουμε να την παρατηρούμε. Να γίνει απλώς ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε δύο ανθρώπους να έρχονται κοντά.

Γιατί η pop culture μάς έχει μάθει πολλές συμπεριφορές χωρίς ποτέ να μας πει ότι μας τις μαθαίνει. Δεν θα ήταν ωραίο να μας μάθει και αυτή;

Ο A$AP Rocky ήρθε στην Ελλάδα και δεν πήραμε χαμπάρι

Εν τω μεταξύ ξέρατε εσείς ότι ο A$AP Rocky ήρθε στην Ελλάδα; Έδωσε την πρώτη του συναυλία στη χώρα μας, στο Telekom Center Athens.

Ο A$AP Rocky. Ο σύντροφος της Rihanna. Ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της σύγχρονης hip-hop σκηνής.

Και στο δικό μου Instagram δεν άνοιξε ρουθούνι. Τίποτα. Nada. Παιδιά, τίποτα. Ούτε ένα story από κάποιον γνωστό. Ούτε ένα βίντεο με το κοινό να τραγουδάει. Ούτε μια φωτογραφία από την είσοδο του ΟΑΚΑ με το απαραίτητο «let’s go».

Αν δεν έβλεπα σήμερα τα βίντεο στα media, θα έλεγα ότι είναι ΑΙ. Κάτι για ελικόπτερο διάβασα, κάτι για χορευτές που κάποια στιγμή θύμισαν συρτάκι, κάτι για εσώρουχα που του πέταξαν θαυμάστριες στη σκηνή – αν ισχύει κιόλας. Rihanna, ακούς; Ακούω να λες.

Και εδώ έχω απορίες. Δεν ξέρω τι ακριβώς σκέφτεται μια γυναίκα τη στιγμή που βγάζει το σουτιέν της και το πετάει σε έναν τραγουδιστή πάνω στη σκηνή. Ειλικρινά. Αλλά ακόμη περισσότερο δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς προσθέτει σε έναν άνδρα -ή σε έναν καλλιτέχνη- το να μαζεύει μετά τα γυναικεία εσώρουχα και να τα περιφέρει σαν τρόπαια. Τι αποδεικνύει; Ότι γυναίκες σε βρίσκουν σέξι; Συγχαρητήρια, είσαι ο A$AP Rocky. Το είχαμε υποψιαστεί.

Αλλά πραγματικά αναρωτιέμαι πώς γίνεται μια τέτοια συναυλία πέρασε τόσο αθόρυβα. Όταν εμφανίστηκε η Άννα Βίσση στο ΟΑΚΑ, το ακούγαμε μήνες πριν και εβδομάδες μετά. Έβλεπα το ίδιο τραγούδι στο insta από 47 διαφορετικές γωνίες. Να τα λέμε κι αυτά.

Τελικά, ή μεγαλώσαμε και άλλαξαν οι παρέες μας ή ο αλγόριθμος έχει αποφασίσει οριστικά ότι ανήκω στο κοινό της Άννας Βίσση. Δεν ξέρω ποιο από τα δύο με προβληματίζει περισσότερο γιατί διαφωνώ και με τα δύο.

Αυτά. Ζακέτα να πάρετε, θα κάνει κρύο αυτή την εβδομάδα.

Πηγή – Yperoxes

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy