ΑθλητισμόςΥποστήριξε επίσης ότι τόσο η μητέρα του όσο και οι αρμόδιοι φορείς γνώριζαν για την κακοποίηση του 14χρονου και πως ο ίδιος της είχε πει πως “ο τζύρης μου με έδερε με το κολάνι”.
Η μάρτυρας κατηγορίας υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της την οποία ανάγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου, σημειώνοντας ότι είχε εργαστεί με τον Στυλιανό όταν εκείνος φοιτούσε στη Γ’ Τάξη του Δημοτικού Αγίας Βαρβάρας, σε ηλικία οκτώ ετών.
Όπως ανέφερε στην κατάθεσή της, κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς προέβη σε αξιολόγηση από την οποία διαπίστωσε δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο Στυλιανός στον προφορικό και γραπτό λόγο.
«Διαπίστωσα ότι είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Ερχόταν στο σχολείο ατημέλητος. Ήταν ακάθαρτος, μύριζε έντονα άσχημα και τα δόντια του ήταν άπλυτα και μαυρισμένα. Είχε εξανθήματα στα χέρια», ανέφερε η μάρτυρας.
Πρόσθεσε πως «πολλές φορές ερχόταν στο σχολείο νηστικός και σχεδόν πάντα ήταν κουρασμένος και νυσταγμένος. Μου έλεγε ότι δεν έκανε μπάνιο γιατί δεν είχαν ζεστό νερό στο σπίτι».
Συνεχίζοντας την ανάγνωση της κατάθεσής της, η μάρτυρας ανέφερε πως «περί το τέλος της σχολικής χρονιάς ήρθε η μητέρα του Στυλιανού στο σχολείο μαζί με τα δύο της παιδιά και βρισκόταν σε κατάσταση πανικού. Ο Στυλιανός ύστερα από ξυλοδαρμό από τον πατέρα του εγκατέλειψε το σπίτι και έλειπε όλο το βράδυ».
«Μας ανέφερε ότι έφυγε από το σπίτι για να γλυτώσει. ‘Περπατούσα στις λαξιές μέσα στον ποταμό ούλλη νύχτα και ήρθα περπατητός στο σχολείο’, μας είπε».
Όπως ανέφερε η μάρτυρας, ο Στυλιανός είχε δώσει οπτικογραφημένη κατάθεση για το συγκεκριμένο περιστατικό.
«Για μια βδομάδα ο Στυλιανός δεν ερχόταν στο σχολείο. Τη μεθεπόμενη βδομάδα πληροφορήθηκα ότι η μητέρα του Στυλιανού αποφάσισε να επιστρέψει στο σπίτι της», είπε.
Όπως αναφέρει στην κατάθεσή της, αντιλήφθηκε ότι «η μητέρα απέκρυβε σημαντικές πληροφορίες αφού γνώριζε ότι ο Στυλιανός κακοποιείτο από τον πατέρα του».
«Ακόμα και τα μικρά παιδιά ήταν ατημέλητα ενώ η μητέρα ήταν καθαρή», σημείωσε.
Είπε επίσης ότι ο Στυλιανός της ανέφερε ότι στο σπίτι κυκλοφορούσαν ποντίκια.
«Ο Στυλιανός είχε στόχους και όνειρα για τη ζωή του. Το σχολείο ήταν το λιμάνι του. ‘Θέλω να μάθω αλλά νυστάζω κυρία’’, μου έλεγε».
Ακολούθως, η μάρτυρας ανέφερε πως σε μια άλλη περίπτωση ο Στυλιανός της είχε πει ότι “ο τζύρης μου με έδερε με το κολάνι”, προσθέτοντας ότι είχε δει τα σημάδια στην πλάτη του.
«Η γενική μου διαπίστωση ήταν ότι βίωνε δύσκολες στιγμές και καταστάσεις και δεν έβρισκε συμπαράσταση από τη μητέρα του. Ο πατέρας του τον ξυλοφόρτωνε και τον είχε σε μόνιμη βάση στη φάρμα. Για τον Στυλιανό ο πατέρας του ήταν φόβος και τρόμος», ανέφερε η μάρτυρας φορτισμένη.
«Για όλα αυτά ήταν γνώστες οι αρμόδιοι φορείς που γνώριζαν την κακοποίηση υπέστη ο Στυλιανός», υποστήριξε.
Κατά την κυρίως εξέταση της μάρτυρος, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, Έλενα Κωνσταντίνου, της ζήτησε να αναφερθεί στα γλωσσικά ελλείμματα που εντόπισε στον Στυλιανό, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο διαπίστωσε ότι είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση.
Η μάρτυρας ανέφερε ότι ο Στυλιανός «είχε γλωσσικά ελλείματα στην επεξεργασία και την έκφραση του λόγου. Είχε εξαιρετικά φτωχό λεξιλόγιο».
Όσον αφορά τη χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, η μάρτυρας είπε ότι ο ίδιος έλεγε «Κυρία δεν είμαι καλός, δεν θα τα καταφέρω».
«Από τα λεγόμενα του ήταν η πρώτη διαπίστωση. Το επόμενο κομμάτι ήταν η γλώσσα του σώματος. Ήταν πάντα σκυφτός, το βλέμμα του ήταν χαμηλά», πρόσθεσε.
Κληθείσα η μάρτυρας να περιγράψει την εικόνα του προσώπου του Στυλιανού, ανέφερε ότι «είχε βρωμιές στο πρόσωπό του και στον λαιμό του. Ήταν μαυράδες, σχεδόν αλλοίωναν το χρώμα του δέρματος. Το παιδί είχε πολύ καιρό να πλυθεί».
Η μάρτυρας ανέφερε ότι «μόνο μια φορά έκανε μπάνιο. Ήταν η μέρα που μετακόμισαν στο ανακαινισμένο τους σπίτι, ήρθε πολύ χαρούμενος και μου είπε κυρία έκανα μπάνιο».
Κληθείσα να περιγράψει τα εξανθήματα που είχε στα χέρια του, η μάρτυρας ανέφερε ότι «ήταν κόκκινα εξανθήματα μεγάλα τα οποία μας έλεγε ότι ήταν από τα ζώα. Και μια συνάδελφος κόλλησε αυτή τη δερματική πάθηση από τον Στυλιανό».
«Μου έλεγε ο ίδιος, ‘είπα της μαμας μου να με πάρει στον γιατρό και δεν με πήρε’», υποστήριξε η μάρτυρας.
Ερωτηθείσα για το πώς γνώριζε ότι ερχόταν νηστικός στο σχολείο ο Στυλιανός, η λογοπαθολόγος απάντησε ότι «μου έλεγε ‘κυρία δεν έφαγα χθες, πεινώ. Δούλευα όλη τη νύχτα στη μάντρα και σάριζα. Άρμεγα τις τσούρες και αργούσα να πάω σπίτι’».
Η μάρτυρας σημείωσε ότι «τα μάτια του ήταν κόκκινα, ήταν φανερό ότι δεν είχε κοιμηθεί αρκετές ώρες».
Ακολούθως, ανέφερε ότι «ο ίδιος μου έλεγε ότι τον έβαζε ο πατέρας του να εργαστεί στη μάντρα. Μου έλεγε ‘κυρία φοβάμαι πολλά τον παπά μου, αν δεν κάμω ότι μου πει, δέρνει με. Προσπαθώ να τον ακούω για να μεν με δέρει’. Αυτό μου το έλεγε πάρα πολύ συχνά, αν δεν ήταν καθημερινά ήταν εβδομαδιαία».
Σχετικά με τα σημάδια στην πλάτη του Στυλιανού, η μάρτυρας είπε ότι «ήταν μώλωπες που συνάδουν με αυτό που έλεγε το παιδί, ότι χτυπήθηκε με ένα κολάνι».
«’Κυρία μάθε μου να γράφω και να διαβάζω, θέλω να γίνω κάτι’, μου έλεγε. Επειδή δεν ερχόταν διαβασμένος στο σχολείο ένοιωθε άσχημα για αυτό», είπε σε άλλο σημείο η μάρτυρας.
Ερωτηθείσα τι ανέμενε ότι θα ακολουθούσε μετά τα συγκεκριμένα περιστατικά, η μάρτυρας ανέφερε ότι «ανέμενα ότι το παιδί θα απομακρυνόταν από το σπίτι και από τον χώρο όπου υπέστη βία. Είχε απομακρυνθεί για μια βδομάδα, ωστόσο μετά επέστρεψε».
Σε ερώτηση για πώς αντιλήφθηκε ότι η μητέρα απέκρυβε πληροφορίες, η μάρτυρας απάντησε πως «όταν ερχόταν η μητέρα στο σχολείο, συνήθως επικεντρωνόταν στο μαθησιακό κομμάτι. Όταν αναφερόμασταν στην έλλειψη ύπνου και στο φαγητό, όλα αυτά τα διέψευσε. Έλεγε ότι είχε φάει, ότι δεν είχε χτυπηθεί ποτέ».
Τόνισε πως «στα 25 χρόνια που έχω εργαστεί στα δημοτικά σχολεία, δεν έχω δει πιο παραμελημένο παιδί. Ήταν φανερό ότι η μητέρα απέκρυψε την παραμέληση του Στυλιανού».
Σε σχέση με τη βοήθεια που προσφερόταν στην οικογένεια, η μάρτυρας ανέφερε ότι «δίνονταν ρούχα και παπούτσια για όλα τα παιδιά, ακόμη και καινούρια ρούχα. Δινόταν φαγητό, γάλα. Ήταν κυρίως υλικά αγαθά».
Ερωτηθείσα για τις βρισιές που δεχόταν ο Στυλιανός από τον πατέρα του, η μάρτυρας ανέφερε ότι τον έλεγε «μπάσταρδο και άχρηστο».
«Στο μάθημα μου ερχόταν με πολλή χαρά και χαμογελούσε γιατί εκεί ένοιωθε αγάπη και ασφάλεια, κάτι που του έλειπε από ότι φαίνεται από το σπίτι του. Έπαιρνε ένα χαρτάκι και μου έγραφε ‘μακάρι να ήσουν η μάμμα μου’», είπε σε άλλο σημείο η μάρτυρας.
Η επόμενη δικάσιμος ορίστηκε για την ερχόμενη Δευτέρα στις 11:30, κατά τη διάρκεια της οποίας οι συνήγοροι υπεράσπισης θα προχωρήσουν στην αντεξέταση της μάρτυρος.
Υπενθυμίζεται ότι η υπόθεση αφορά τη διερεύνηση των συνθηκών θανάτου του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου, με το Δικαστήριο να εξετάζει πιθανές ευθύνες τόσο εντός της οικογένειας όσο και από πλευράς κρατικών υπηρεσιών. Κατηγορούμενοι είναι οι γονείς του ανήλικου, καθώς και κρατικοί λειτουργοί των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.
