Το Oruc Reis φεύγει, ο αγωγός όμως μένει

Αυτή τη φορά όμως το πλοίο είναι μάλλον η μισή ιστορία. Ίσως και η λιγότερο σημαντική.
Η Τουρκία έχει ανακοινώσει έρευνες στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στις νότιες ακτές της και την κατεχόμενη Κύπρο. Οι έρευνες συνδέονται με το σχέδιο για κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου προς τα κατεχόμενα. Μέρος της περιοχής, επηρεάζει κυπριακά χωρικά ύδατα και κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Μέχρι εδώ, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχουμε μπροστά μας ένα ακόμη επεισόδιο από αυτά που βλέπουμε εδώ και χρόνια. Δεν είναι όμως τόσο απλό.

Η Άγκυρα έχει ήδη περιγράψει αρκετά συγκεκριμένα τι θέλει να κάνει. Μιλά για αγωγό περίπου 101 χιλιομέτρων από το Αναμούρ μέχρι την κατεχόμενη Κύπρο, με σχεδόν ολόκληρη τη διαδρομή κάτω από τη θάλασσα.

Το πιο σημαντικό είναι ότι ο αγωγός σχεδιάζεται ώστε να μπορεί να λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Δηλαδή να μεταφέρει φυσικό αέριο προς τα κατεχόμενα, αλλά μελλοντικά και από την Κύπρο προς την Τουρκία και από εκεί προς την Ευρώπη.
Δεν μιλάμε απλώς για ένα έργο που θα καλύψει ενεργειακές ανάγκες στα κατεχόμενα, αλλά για μια υποδομή που μπορεί να αποκτήσει ευρύτερη σημασία και να δημιουργήσει νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και εδώ δημιουργείται πργματικό θέμα που δεν αφορά μόνο την Κύπρο.

Η Τουρκία ακολουθεί εδώ και δεκαετίες μια συγκεκριμένη πολιτική στο Κυπριακό. Δημιουργεί σταδιακά τετελεσμένα και μετά ζητά από όλους τους υπόλοιπους να τα αντιμετωπίσουν ως πραγματικότητα.

Το έχουμε δει στην ξηρά, το βλέπουμε στη θάλασσα, το είδαμε με τον αγωγό νερού προς τα κατεχόμενα, το βλέπουμε με τις παρεμβάσεις στην Αμμόχωστο, το βλέπουμε και με τη συνεχή οικονομική και πολιτική ενσωμάτωση των κατεχομένων στην Τουρκία.
Κάθε έργο μόνο του μπορεί να φαίνεται μικρό, όταν όμως ενωθούν όλα τα κομμάτια του παζλ, σχηματίζουν στρατηγική.

Ένας αγωγός, για παράδειγμα, δεν είναι μια ανακοίνωση που ξεχνιέται έπειτα από δύο μέρες. Κατασκευάζεται, λειτουργεί, δημιουργεί ανάγκες, οικονομικά συμφέροντα και σχέσεις και μετά από μερικά χρόνια, όλοι αρχίζουν να μιλούν γι’ αυτό σαν να υπήρχε πάντα.
Αυτή είναι η λογική των τετελεσμένων που δημιουργεί η Τουρκία, μισό αιώνα τώρα.
Γι’ αυτό η Λευκωσία και η Αθήνα δεν πρέπει να βλέπουν κάθε τουρκική κίνηση ξεχωριστά. Αν κάθε επεισόδιο αντιμετωπίζεται σαν να ξεκινά και να τελειώνει σε μια πρόθεση, η μεγάλη εικόνα χάνεται.

Το ίδιο ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ΕΕ έχει εργαλεία, έχει πολιτική επιρροή, οικονομικές σχέσεις με την Τουρκία, έχει το πλαίσιο των ευρωτουρκικών σχέσεων, όπως και τη δυνατότητα να συνδέει συγκεκριμένες τουρκικές ενέργειες με συγκεκριμένο πολιτικό κόστος.
Υπάρχει επίσης ευρωπαϊκό πλαίσιο για περιοριστικά μέτρα σχετικά με παράνομες τουρκικές δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν υπάρχουν εργαλεία.
Το ερώτημα είναι αν υπάρχει διάθεση να χρησιμοποιηθούν.

Η Κύπρος επίσης έχει περισσότερες δυνατότητες από όσες συχνά παρουσιάζουμε. Έχει συμφωνίες με χώρες της περιοχής, συνεργασίες με την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, ενεργειακά σχέδια και παρουσία μεγάλων διεθνών εταιρειών στην κυπριακή ΑΟΖ.
Όλα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε το ζήτημα να μην παρουσιάζεται ως μια συνηθισμένη ελληνοτουρκική ή κυπροτουρκική διαφορά.

Η Ανατολική Μεσόγειος αφορά πλέον την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, τις θαλάσσιες οδούς, τις υποδομές και τη σταθερότητα μιας περιοχής που βρίσκεται δίπλα σε πολέμους και κρίσεις.

Αυτό πρέπει να είναι και το βασικό επιχείρημα της Λευκωσίας.
Τα διαβήματα είναι χρήσιμα, οι ανακοινώσεις είναι απαραίτητες, αλλά κανένα κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς διπλωματία.

Αν η Τουρκία δημιουργεί έργα, υποδομές και τετελεσμένα, η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο μια δήλωση διαμαρτυρίας και μια αντίδραση στις Βρυξέλλες.
Χρειάζεται σταθερή πολιτική και σύνδεση κάθε τουρκικής κίνησης με τις ευρωτουρκικές σχέσεις. Χρειάζονται συμμαχίες και έργα που ενισχύουν τη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περιοχή και κυρίως χρειάζεται να σταματήσουμε να βλέπουμε κάθε κίνηση της Άγκυρας σαν κάτι που εμφανίστηκε ξαφνικά.

Το Ορούτς Ρέις θα ολοκληρώσει κάποια στιγμή τις έρευνές του και θα επιστρέψει στο λιμάνι. Ο αγωγός όμως, αν κατασκευαστεί, θα μείνει και μαζί του θα μείνει ακόμη ένα τετελεσμένο.

Πηγή – Cyprustimes

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ