Το σύμπαν δεν κτίστηκε σε εφτά μέρες…

Μας κακοφάνηκε. Και μας κακοφάνηκε πολύ. Όχι επειδή ήμασταν καλύτεροι από τους Ολλανδούς. Όχι, δεν ήμασταν. Ήμασταν υποδεέστεροι και αυτό φάνηκε σε αρκετά διαστήματα του αγώνα. Μας κακοφάνηκε, όμως, επειδή μας δόθηκε η ευκαιρία να σκοτώσουμε το παιχνίδι και δεν την αρπάξαμε. Επειδή μπορούσαμε να φύγουμε με κάτι πολύ περισσότερο από τις εντυπώσεις.

Απειρία, αστοχία, έλλειψη συγκέντρωσης; Ίσως λίγο απ’ όλα. Τώρα πια δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει ότι πήγαμε στη βρύση για νερό και ξεχάσαμε την… κούζα. Κι όταν σου παρουσιάζεται μια τέτοια ευκαιρία στην Ευρώπη, την αρπάζεις απ τα μαλλιά.

Δεν παραπονιόμαστε, όμως. Ούτε μηδενίζουμε. Η ομάδα έκανε άλλο ένα βήμα πιο ψηλά. Κι αυτό είναι που πρέπει να κρατήσουμε. Σκεφτείτε μόνο πού βρισκόμασταν πριν από μερικά χρόνια και πού βρισκόμαστε σήμερα.

Όμιλος του Γιουρόπα Λιγκ και έχουμε απαιτήσεις! Χάνουμε από τους «ιπτάμενους Ολλανδούς» στην έδρα τους και κατεβάζουμε τα μούτρα. Σε άλλες εποχές παλεύαμε να πετύχουμε μια νίκη στα προκριματικά και πανηγυρίζαμε μια αξιοπρεπή εμφάνιση απέναντι σε έναν ευρωπαϊκό αντίπαλο. Σήμερα στενοχωριόμαστε επειδή χάσαμε την ευκαιρία να κερδίσουμε μέσα στην Ολλανδία. Αν μη τι άλλο, αυτό από μόνο του λέει πολλά για την πρόοδο που έχει συντελεστεί.

Η αλήθεια είναι ότι δεν μας αρκεί πλέον η συμμετοχή. Θέλουμε το κάτι παραπάνω. Θέλουμε νίκες, βαθμούς, προκρίσεις. Θέλουμε να βλέπουμε την Ομόνοια να κοιτάζει στα μάτια αντιπάλους που κάποτε φάνταζαν απλησίαστοι. Και καλά κάνουμε. Γιατί χωρίς φιλοδοξίες δεν υπάρχει πρόοδος.

Δεν σταματούμε, λοιπόν, εδώ. Εξάλλου, τρώγοντας έρχεται κι η όρεξη. Αν όμως θέλουμε να μπούμε για τα καλά στα ευρωπαϊκά σαλόνια, υπάρχουν ακόμη πράγματα που πρέπει να γίνουν. Χρειάζεται συνεχής βελτίωση, μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο, περισσότερη εμπειρία και, κυρίως, νοοτροπία μεγάλης ευρωπαϊκής ομάδας. Να μάθουμε να διαχειριζόμαστε τις δύσκολες στιγμές, να αξιοποιούμε τις ευκαιρίες μας και να μη λυγίζουμε όταν ο αντίπαλος ανεβάζει στροφές.

Χρειάζεται, πάνω απ’ όλα, ψυχολογία νικητή. Να μπαίνουμε στο γήπεδο πιστεύοντας ότι μπορούμε να κερδίσουμε, ανεξαρτήτως αντιπάλου. Όχι με αλαζονεία, αλλά με αυτοπεποίθηση. Με επίγνωση των δυνατοτήτων μας και με σεβασμό, πρώτα απ’ όλα, στη δική μας προσπάθεια.

Αυτά, βέβαια, δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Δεν αγοράζεται η ευρωπαϊκή εμπειρία, ούτε αποκτάται η νοοτροπία του νικητή με μερικά καλά αποτελέσματα. Χτίζονται με δουλειά, με συνέπεια, με σωστές αποφάσεις. Και με αποτυχίες. Ναι, και με αποτυχίες. Γιατί κι αυτές είναι μέρος της διαδρομής, αρκεί να μαθαίνεις από τα λάθη σου.

Είμαστε σε καλό δρόμο. Προχωρούμε και εμπιστευόμαστε αυτούς που μας οδηγούν. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν βλέπουμε τις αδυναμίες ή ότι δεν ασκούμε κριτική εκεί που χρειάζεται. Άλλο η κριτική κι άλλο η ισοπέδωση. Άλλο οι απαιτήσεις κι άλλο η ανυπομονησία.

Θα έρθουν και οι μεγάλες ευρωπαϊκές νίκες. Θα έρθουν και οι προκρίσεις στις επόμενες φάσεις. Θα έρθουν και οι βραδιές που θα θυμόμαστε για χρόνια. Φτάνει να συνεχίσουμε να χτίζουμε πάνω σε όσα πετύχαμε και να μη γκρεμίζουμε με την πρώτη απογοήτευση όσα δημιουργήθηκαν με τόσο κόπο.

Κοντολογίς, έχουμε κάθε δικαίωμα να στενοχωριόμαστε για μια χαμένη ευκαιρία. Έχουμε, όμως, και κάθε λόγο να αισιοδοξούμε για όσα έρχονται. Λίγη υπομονή, λοιπόν. Βήμα βήμα, νίκη με νίκη, εμπειρία με εμπειρία.

Εξάλλου, ούτε το σύμπαν κτίστηκε σε εφτά μέρες…

Γ.Π.

Πηγή – Omonoia News

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy