Το νησί που ήθελε να καταργήσει την έννοια του χρόνου – Μια διαφημιστική εκστρατεία που έκανε διάσημο ένα ψαροχώρι 300 κατοίκων

Οι κάτοικοι του Σομαρόι ήθελαν να γίνει ο τόπος τους η πρώτη ζώνη χωρίς χρόνο στον κόσμο, για τις 69 μέρες κάθε καλοκαίρι που ο ήλιος δεν δύει ποτέ.

Το καλοκαίρι του 2019, μια μικροσκοπική κοινότητα στη νορβηγική Αρκτική έγινε πρώτη είδηση σε όλο τον κόσμο με μια πρωτοφανή πρόταση: ήθελε να καταργήσει τον χρόνο. Οι κάτοικοι του Σομαρόι, ενός ψαροχωριού 56 χιλιόμετρα δυτικά του Τρόμσο, φέρονταν να διεκδικούν να γίνει ο τόπος τους η πρώτη ζώνη χωρίς χρόνο στον κόσμο, για τις 69 μέρες κάθε καλοκαίρι που ο ήλιος δεν δύει ποτέ.

Κρέμασαν ρολόγια χειρός σε μια κοντινή γέφυρα. Ένας ιδιοκτήτης ξενοδοχείου παρέδωσε σε βουλευτή του νορβηγικού κοινοβουλίου ψήφισμα με τις υπογραφές των κατοίκων. Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης αγκάλιασαν με ενθουσιασμό την ιδέα και εξήραν την προσπάθεια ενός χωριού να ζήσει χωρίς ρολόι.

Υπήρχε μόνο ένα πρόβλημα: η εκστρατεία δεν ήταν ακριβώς αυτό που έδειχνε. Πολλοί ντόπιοι απορούσαν με όλη αυτή τη φασαρία. Δεν καταλάβαιναν πώς θα μπορούσε κανείς να ζει εντελώς έξω από τον χρόνο. Πώς θα λειτουργούσε ένα ξενοδοχείο χωρίς ώρες άφιξης και αναχώρησης; Θα έπρεπε ένα καφενείο να μένει ανοιχτό για πάντα, μήπως κάποιος ήθελε να φάει μεσημεριανό στις τέσσερις τα ξημερώματα; Και τι θα γινόταν με τα παιδιά και το σχολείο;

Ταξίδι στο νησί που ήθελε να ζει έξω από τον χρόνο

Τελικά αποδείχθηκε ότι πίσω από την εκστρατεία βρισκόταν ο κρατικός οργανισμός προώθησης του τουρισμού της Νορβηγίας. Κάποιοι νησιώτες είχαν συμμετάσχει, άλλοι φέρεται ότι δεν είχαν ιδέα. Όταν αποκαλύφθηκε ο ρόλος του οργανισμού, ο επικεφαλής του αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη. Τα ρολόγια εξαφανίστηκαν σύντομα από τη γέφυρα και η εκστρατεία βούλιαξε, φαινομενικά χωρίς να αφήσει ίχνος.

Αν όμως αφαιρέσει κανείς τον κυνισμό μιας κυβέρνησης που επιχείρησε να κατασκευάσει ένα λαϊκό κίνημα για να φέρει επισκέπτες, η ιδέα κρατά κάτι γοητευτικό. Πολύ βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, το Σομαρόι ζει αδιάκοπο φως της μέρας από τις 18 Μαΐου ως τις 26 Ιουλίου. Ο ήλιος δεν δύει και τα συνηθισμένα όρια ανάμεσα σε μέρα και νύχτα αρχίζουν να λιώνουν.

Στην καρδιά του χειμώνα συμβαίνει το αντίθετο: ο ήλιος δεν ανατέλλει και το μεσημεριανό τρώγεται στο απόλυτο σκοτάδι. Μπορεί ένας τέτοιος τόπος να αλλάξει πραγματικά τον τρόπο που βιώνουν οι άνθρωποι τον χρόνο; Ο ταξιδιωτικός συντάκτης Άντονι Χαμ αποφάσισε να πάει να το διαπιστώσει, επτά χρόνια μετά.

Η ζωή στο Σομαρόι, όπου η ώρα μετράει λιγότερο

Το πρώτο εμπόδιο ήταν, ειρωνικά, ένα ωράριο. Το λεωφορείο από το Τρόμσο έφευγε στις 11:30 ακριβώς, και αν το έχανε θα περίμενε ως την επομένη. Η διαδρομή περνά γέφυρες, προσπερνά φιόρδ και μικρά χωριά, ενώ η κίνηση αραιώνει σιγά σιγά. Πέρα από το Έιντχιοσεν ο δρόμος ανηφορίζει, απομακρύνεται από το νερό και αφήνει πίσω του την τροχιά της πόλης.

Μία ώρα και σαράντα λεπτά αργότερα φτάνει στο Σομαρόι, ένα χωριό περίπου 300 ψυχών. Ο πληθυσμός του φουσκώνει τα καλοκαίρια και τα σαββατοκύριακα, όταν οι Νορβηγοί καταφεύγουν στα εξοχικά τους. Η εικόνα μαγεύει αμέσως: σπίτια πάνω σε πασσάλους υψώνονται πάνω από στενά λιμανάκια, πολύχρωμα σπιτάκια σκορπίζονται στα νησάκια, και στο βάθος υψώνονται βουνά που μένουν χιονισμένα ως το κατακαλόκαιρο. Πέρα από αυτή τη σχισμένη ακτογραμμή, με τα φιόρδ, τους παγετώνες και τις ψηλές κοιλάδες, απλώνεται η άγρια θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού.

Ο πρώτος άνθρωπος που συναντά είναι η Πολωνή τουρίστρια Έβα Κατσίνσκι, που ήρθε εδώ ακριβώς εξαιτίας του θορύβου γύρω από την άτυχη εκστρατεία του 2019. «Πάντα ήθελα να δω τον ήλιο του μεσονυχτίου», λέει. «Κάνω πολύ πιεσμένη ζωή στον τόπο μου και η ιδέα να μη χρειάζεται να ανησυχώ για την ώρα για λίγες μέρες με τράβηξε πολύ».

Και τώρα που είναι εδώ; «Δεν ξέρω. Την πρώτη μέρα απογοητεύτηκα λίγο, γιατί φυσικά ο χρόνος είναι απαραίτητος για να λειτουργεί ο κόσμος. Τα εστιατόρια και τα μαγαζιά έκλειναν όταν είχαν πει. Και η ρεσεψιόν του ξενοδοχείου δεν ήταν ανοιχτή τη νύχτα. Μετά όμως πήρα μια βαθιά ανάσα, έκλεισα το κινητό μου και άρχισα να χαλαρώνω περισσότερο. Εδώ μπορώ να το κάνω αυτό. Και ίσως αρκούσε απλώς που ανοίξαμε τη συζήτηση για τον χρόνο. Πράγματι μοιάζει να μετράει λιγότερο εδώ απ’ ό,τι στο σπίτι μου».

Στις 3:30 τα ξημερώματα με τον ήλιο ψηλά

Ο Ολλανδός ταξιδιώτης Βάουτερ ντε Βιτ έχει παραδοθεί στο ατελείωτο φως. «Είναι τρελό», λέει. «Χθες κολύμπησα μεσάνυχτα. Ο ήλιος ήταν έξω και δεν θα μπορούσα να μαντέψω τι ώρα ήταν αν δεν είχα ρολόι. Ήταν βέβαια λίγο κρύα…»

Οι ντόπιοι είναι πιο επιφυλακτικοί, τουλάχιστον όταν πρόκειται να μιλήσουν επώνυμα. Ο θόρυβος των μέσων ενημέρωσης και ο αδέξιος χειρισμός της υπόθεσης από τον κρατικό οργανισμό άφησαν πολλούς καχύποπτους και αρκετά κουρασμένους από το θέμα.

«Κοιτάξτε, ήταν μια διασκεδαστική ιδέα, που τη συζητούσαμε πού και πού», λέει ένας υπάλληλος ξενοδοχείου που ζήτησε να μη γραφτεί το όνομά του, αφού η εκστρατεία παραμένει ευαίσθητο θέμα. «Το καλοκαίρι ζούμε ούτως ή άλλως κάπως έξω από τον χρόνο. Αν δεν κυκλοφορεί κανείς, κάποιο μαγαζί μπορεί να κλείσει για να πάει ο ιδιοκτήτης για ψάρεμα. Τα παιδιά ξενυχτούν γιατί δεν έχουν σχολείο την επομένη. Πολλοί είναι σε διακοπές, οπότε η ζωή είναι πιο χαλαρή. Αλλά μετά έγινε ολόκληρη υπόθεση».

Αν έκανε καλό στον τόπο; «Όχι στην αρχή. Οι επισκέπτες μόνο γι’ αυτό ήθελαν να μιλάνε. Τώρα όμως, λίγα χρόνια μετά, είναι εντάξει. Έχουν γυρίσει κάπως τα πράγματα όπως ήταν πριν… και φέρνει κόσμο εδώ. Τώρα ο κόσμος ξέρει το Σομαρόι».

Πηγή – iefimerida

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy