Τι κι αν είχαμε περίοδο μόνο τέσσερις φορές τον χρόνο;

Η Κινέζα επιστήμονας μελετά τη λειτουργία των βλαστοκυττάρων, την ανάπτυξη των ανθρώπινων εμβρύων και τις δυνατότητες καθυστέρησης της εμμηνόπαυσης, σε μια προσπάθεια να διευρύνει τα αναπαραγωγικά χρονικά περιθώρια των γυναικών.

Η Wang, ερευνήτρια στο Κρατικό Εργαστήριο Βλαστοκυττάρων και Αναπαραγωγικής Βιολογίας στο Πεκίνο, προσπαθεί να κατανοήσει καλύτερα τα πρώτα στάδια της ανθρώπινης ανάπτυξης, αλλά και τους μηχανισμούς που καθορίζουν τη διάρκεια της γυναικείας γονιμότητας. Στο επίκεντρο των μελετών της βρίσκονται τα βλαστοκύτταρα, οι ωοθήκες και η εμβρυϊκή ανάπτυξη, πεδία που ενδέχεται να ανοίξουν νέους δρόμους στην αναπαραγωγική ιατρική.

Μπορεί να καθυστερήσει η εμμηνόπαυση;

Όπως αναφέρεται στην εφημερίδα EL PAÍS, μία από τις βασικές κατευθύνσεις της έρευνας της Wang είναι η πιθανότητα καθυστέρησης της εμμηνόπαυσης. Σύμφωνα με πειραματικά ευρήματα, η μεταβολή της ωορρηξίας θα μπορούσε να συμβάλει στη διατήρηση των διαθέσιμων ωαρίων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Η ιδέα στηρίζεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες γεννιούνται με ένα πεπερασμένο απόθεμα ωαρίων, το οποίο μειώνεται τόσο σε αριθμό όσο και σε ποιότητα με την πάροδο της ηλικίας.

Ωστόσο, η αναστολή της ωορρηξίας δεν αποτελεί μια απλή λύση. Όπως επισημαίνει η ίδια, η μείωσή της μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση των διαθέσιμων ωαρίων, αλλά ταυτόχρονα ενδέχεται να περιορίσει την παραγωγή οιστρογόνων, ορμονών που διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο σε πολλές λειτουργίες του οργανισμού.

«Αν αναστείλουμε την ωορρηξία, μπορούμε να διατηρήσουμε τα διαθέσιμα ωάρια, αλλά ταυτόχρονα αναστέλλουμε την παραγωγή οιστρογόνων, ενός πολύ σημαντικού μορίου για την υγεία», ανέφερε η επιστήμονας σε συνέντευξή της στην ισπανική εφημερίδα EL PAÍS.

Ακόμη και μια μικρή καθυστέρηση στην εμφάνιση της εμμηνόπαυσης, όπως εκτιμά, θα μπορούσε να έχει σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα ερευνητικό πεδίο που απαιτεί περαιτέρω μελέτη, καθώς η παράταση της αναπαραγωγικής ζωής δεν αφορά μόνο τη διατήρηση των ωαρίων, αλλά και την ορμονική ισορροπία και τη συνολική υγεία της γυναίκας.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα που θέτει η Wang είναι αν θα μπορούσε να περιοριστεί η συχνότητα της εμμήνου ρύσεως σε μία φορά κάθε τρεις μήνες, δηλαδή σε μόλις τέσσερις περιόδους τον χρόνο.

Η υπόθεση είναι ότι μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να συμβάλει στη διατήρηση μέρους του αναπαραγωγικού αποθέματος και, ενδεχομένως, να επιβραδύνει ορισμένες διαδικασίες που σχετίζονται με τη γήρανση των ωοθηκών.

Για τη συγκεκριμένη έρευνα βέβαια αξίζει να πούμε πως δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή επιστημονικά δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι η μείωση της συχνότητας της περιόδου θα μπορούσε να παρατείνει με ασφάλεια τη γονιμότητα στις γυναίκες.

Επιπλέον, η έμμηνος ρύση, η ωορρηξία και η γήρανση των ωοθηκών είναι αλληλένδετες, αλλά διαφορετικές βιολογικές διαδικασίες. Επομένως, η λιγότερο συχνή περίοδος δεν σημαίνει αυτομάτως ότι διατηρούνται περισσότερα ωάρια ή ότι καθυστερεί η εμμηνόπαυση.

Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η επιστημονική έρευνα καλείται να απαντήσει όχι μόνο στο αν μια τέτοια παρέμβαση είναι τεχνικά εφικτή, αλλά και στο κατά πόσο θα ήταν ασφαλής και ωφέλιμη για τις γυναίκες.

Βλαστοκύτταρα και νέες δυνατότητες στην αναπαραγωγική ιατρική

Η ερευνητική ομάδα της Wang έχει ήδη προχωρήσει σε μελέτες που εξετάζουν τη δυνατότητα αξιοποίησης των βλαστοκυττάρων για την αντιμετώπιση προβλημάτων γονιμότητας.

Σε μία από τις μελέτες που περιγράφονται στο δημοσίευμα, οι επιστήμονες χορήγησαν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα στις ωοθήκες στείρων πιθήκων. Η διαδικασία οδήγησε στη γέννηση ενός μικρού πιθήκου, ο οποίος, σύμφωνα με τη Wang, παραμένει ζωντανός και υγιής.

Παράλληλα, η ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε μια μικρή κλινική μελέτη σε 63 γυναίκες με πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, μια κατάσταση κατά την οποία η λειτουργία των ωοθηκών μειώνεται πρόωρα, επηρεάζοντας τη γονιμότητα. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η επιστήμονας, τέσσερις από τις γυναίκες απέκτησαν υγιή παιδιά μετά από μεταμοσχεύσεις βλαστοκυττάρων.

Τα αποτελέσματα αυτά παρουσιάζουν ερευνητικό ενδιαφέρον, αλλά δεν αρκούν από μόνα τους για να τεκμηριώσουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μεθόδου στον γενικό πληθυσμό. Απαιτούνται μεγαλύτερες, κατάλληλα σχεδιασμένες μελέτες και ανεξάρτητη αξιολόγηση των ευρημάτων, προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την κλινική εφαρμογή τους.

Το μεγάλο μυστήριο της ανθρώπινης εμβρυϊκής ανάπτυξης

Ένα ακόμη σημαντικό πεδίο έρευνας για τη Wang είναι η ανάπτυξη του ανθρώπινου εμβρύου στα πρώτα στάδια μετά τη γονιμοποίηση.

Περίπου δύο εβδομάδες μετά τη γονιμοποίηση, αρχίζει μια εξαιρετικά σύνθετη διαδικασία κατά την οποία τα κύτταρα οργανώνονται με ακρίβεια, δημιουργώντας τις βάσεις για τη διαμόρφωση του ανθρώπινου σώματος και των οργάνων του. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται γαστριδίωση και εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αναπάντητα ερωτήματα της βιολογίας.

Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη κατανοήσει πλήρως τους μηχανισμούς μέσω των οποίων τα κύτταρα «γνωρίζουν» ποια λειτουργία θα αναλάβουν και πώς συντονίζονται για να σχηματίσουν τους διαφορετικούς ιστούς και τα όργανα.

Η έρευνα δυσχεραίνεται τόσο από τεχνικούς περιορισμούς όσο και από το νομικό πλαίσιο που διέπει τη μελέτη ανθρώπινων εμβρύων. Σε πολλές χώρες, η καλλιέργεια εμβρύων στο εργαστήριο πέρα από τη 14η ημέρα απαγορεύεται ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς, γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα παρατήρησης ορισμένων κρίσιμων σταδίων ανάπτυξης.

Η Wang συνεργάζεται με τον Alfonso Martínez Arias, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Pompeu Fabra της Βαρκελώνης, για τη δημιουργία εμβρυϊκών μοντέλων από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα. Τα μοντέλα αυτά μπορούν να αναπαράγουν επιμέρους χαρακτηριστικά της φυσιολογικής εμβρυϊκής ανάπτυξης και να βοηθήσουν τους επιστήμονες να μελετήσουν διαδικασίες που μέχρι σήμερα παραμένουν δύσκολο να διερευνηθούν.

Στόχος της είναι να κατανοηθούν καλύτερα τρεις βασικές δομές για την αναπαραγωγή και την ανάπτυξη ενός νέου ανθρώπου: οι ωοθήκες, το έμβρυο και ο πλακούντας.

Η επιστήμη μπροστά σε νέα όρια

Η έρευνα της Hongmei Wang βρίσκεται ακόμη σε σημαντικό βαθμό σε πειραματικό στάδιο, παρότι τα ευρήματα ανοίγουν νέες προοπτικές για την αναπαραγωγική ιατρική. Παράλληλα, η δυνατότητα παράτασης της γονιμότητας εγείρει και ευρύτερα ερωτήματα για τα όρια της επιστημονικής παρέμβασης, την αναπαραγωγική αυτονομία και τις κοινωνικές προσδοκίες που συνδέονται με τη μητρότητα.

Όπως επισημαίνει η ίδια, υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε αυτό που μπορεί να καταστεί τεχνικά εφικτό και σε αυτό που οι άνθρωποι θα επιλέξουν τελικά να εφαρμόσουν. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο αν η επιστήμη θα καταφέρει κάποτε να παρατείνει τη γυναικεία αναπαραγωγική ζωή, αλλά και με ποιους όρους θα μπορούσε να γίνει αυτό.

Πηγή – Yperoxes

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy