Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2026
Λευκωσία 23°
Η ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΕΚΔΟΣΗΑυτόφωρο της ΚυριακήςΓνωρίστε την ενότητα
Ροή Ειδήσεων

Τεχνητή νοημοσύνη: Οι κλάδοι και τα επαγγέλματα που αλλάζουν ριζικά – Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις οκτώ οικονομίες που αναβάθμισαν την ετοιμότητά τους στην τεχνητή νοημοσύνη το 2026 – Οι επενδύσεις διπλασιάζονται, οι επιχειρήσεις καταγράφουν οφέλη και η παγκόσμια αγορά εργασίας εισέρχεται σε νέα εποχή μετασχηματισμού…

14 Νοεμβρίου 2026 · 10:35

  

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις οκτώ οικονομίες που αναβάθμισαν την ετοιμότητά τους στην τεχνητή νοημοσύνη το 2026 – Οι επενδύσεις διπλασιάζονται, οι επιχειρήσεις καταγράφουν οφέλη και η παγκόσμια αγορά εργασίας εισέρχεται σε νέα εποχή μετασχηματισμού

Μια θέση ανάμεσα στις οικονομίες που βελτιώνουν ουσιαστικά την ικανότητά τους να αξιοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) εξασφάλισε η Ελλάδα το 2026, σε μια περίοδο κατά την οποία ο ανταγωνισμός μεταξύ των χωρών μετατοπίζεται από τη διαμόρφωση φιλόδοξων στρατηγικών στην ταχύτητα υλοποίησης επενδύσεων και τεχνολογικών υποδομών.

Η ελληνική οικονομία βρίσκεται στην ομάδα των οκτώ χωρών που αναβαθμίστηκαν σε υψηλότερη κατηγορία ετοιμότητας, μαζί με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Τσεχία, τη Χιλή, τη Λιθουανία, τον Ισημερινό και τη Νιγηρία. Η εξέλιξη καταγράφεται σε μια συγκυρία όπου η AI δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως τεχνολογία με μελλοντικές δυνατότητες, αλλά ως παράγοντας που δημιουργεί ήδη μετρήσιμα οικονομικά αποτελέσματα.

– Advertisement –

Οι επιχειρηματικές επενδύσεις στην AI διπλασιάστηκαν το 2026 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, με την επέκτασή τους να επηρεάζει το σύνολο σχεδόν των παραγωγικών δραστηριοτήτων. Παράλληλα, οι πρώτες αποδόσεις αυτών των κεφαλαίων γίνονται ολοένα περισσότερο ορατές.

Σχεδόν εννέα στους δέκα διευθύνοντες συμβούλους που συμμετείχαν σε σχετική έρευνα ανέφεραν ότι οι επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη έχουν ήδη αποφέρει οφέλη είτε μέσω της μείωσης του κόστους είτε μέσω της αύξησης των εσόδων.

Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί τη σταδιακή μετάβαση από τις υποσχέσεις της τεχνολογίας στην πραγματική οικονομική αξία. Το βασικό ερώτημα για τις κυβερνήσεις δεν περιορίζεται πλέον στο εάν η τεχνητή νοημοσύνη θα επηρεάσει τις οικονομίες τους, αλλά στο ποιες χώρες διαθέτουν τις προϋποθέσεις για να αξιοποιήσουν αποτελεσματικότερα τις νέες ευκαιρίες.

Οι τέσσερις παράγοντες που καθορίζουν τους κερδισμένους
Η θέση κάθε οικονομίας στη νέα τεχνολογική πραγματικότητα εξαρτάται από τέσσερις αλληλένδετους παράγοντες. Ο πρώτος είναι η έκταση των αλλαγών που μπορεί να προκαλέσει η AI στους βασικούς παραγωγικούς κλάδους και στις υφιστάμενες θέσεις εργασίας.

Ο δεύτερος συνδέεται με την ταχύτητα μετατροπής των τεχνολογικών δυνατοτήτων σε πραγματικά οικονομικά οφέλη, ενώ ο τρίτος αφορά στις στρατηγικές αποφάσεις που λαμβάνει κάθε χώρα με βάση τη διάρθρωση της οικονομίας της.

Εξίσου σημαντική είναι η ικανότητα προσαρμογής στις ευρύτερες οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές μεταβολές που συνοδεύουν την τεχνολογική μετάβαση.

Η αξιολόγηση για το 2026 περιλαμβάνει περισσότερες από 75 οικονομίες, οι οποίες εξετάζονται ως προς δύο βασικά χαρακτηριστικά: τον βαθμό έκθεσής τους στην τεχνητή νοημοσύνη και το επίπεδο ετοιμότητάς τους να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές της.

Για την αποτύπωση αυτών των χαρακτηριστικών χρησιμοποιούνται 33 επιμέρους δείκτες. Στη φετινή ανάλυση προστέθηκαν τρία νέα κριτήρια, που αφορούν στην υπολογιστική ισχύ, στην ανάπτυξη εγχώριων μοντέλων AI και στο ρυθμιστικό περιβάλλον.

Η ποσοτική αξιολόγηση συμπληρώνεται από εξέταση των κυβερνητικών πολιτικών, τόσο εκείνων που εφαρμόζονται ήδη όσο και των παρεμβάσεων που μπορούν να υιοθετηθούν για τη βελτίωση της εθνικής ετοιμότητας.

Με βάση τον συνδυασμό έκθεσης και ετοιμότητας, οι οικονομίες ταξινομούνται σε έξι επιμέρους κατηγορίες, οι οποίες εντάσσονται σε τέσσερις ευρύτερες ομάδες.

Στην κορυφή βρίσκονται οι Πρωτοπόροι στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI Pioneers). Ακολουθούν οι Ανταγωνίστριες Οικονομίες, οι οποίες διακρίνονται σε σταθερά ανερχόμενες και ταχέως αναπτυσσόμενες (Contenders: Steady και Rising).

Έπονται οι Οικονομίες σε Φάση Υιοθέτησης, με διαφορετικούς βαθμούς έκθεσης και προσαρμογής (Practitioners: Exposed και Gradual), και οι Αναδυόμενες Οικονομίες στην AI (AI Emergents).

Η αναβάθμιση της Ελλάδας και οι νέοι πρωτοπόροι
Η εικόνα που διαμορφώνεται διεθνώς δείχνει ότι οι περισσότερες οικονομίες έχουν βελτιώσει τη θέση τους σε σχέση με την πρώτη αξιολόγηση, πριν από δύο χρόνια. Ωστόσο, η πρόοδος δεν πραγματοποιείται με τον ίδιο ρυθμό.

Σχεδόν όλες οι χώρες που εξετάστηκαν το 2026 εμφάνισαν βελτίωση σε τουλάχιστον έναν από τους έξι βασικούς τομείς ετοιμότητας.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναβάθμιση οκτώ οικονομιών σε ανώτερη κατηγορία, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και η Ελλάδα.

Η ενίσχυση της κυβερνητικής ικανότητας να διευκολύνει την ανάπτυξη και την εφαρμογή συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα αυτής της προόδου.

Στην υψηλότερη βαθμίδα, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα προστέθηκαν στην ομάδα των πρωτοπόρων, όπου βρίσκονταν ήδη ο Καναδάς, η Κίνα, η Σιγκαπούρη, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Ιαπωνία ενίσχυσε τη θέση της αξιοποιώντας τη δυνατότητά της να προσελκύει στρατηγικούς εταίρους, σε συνδυασμό με ένα κανονιστικό περιβάλλον που διευκολύνει την τεχνολογική ανάπτυξη.

Με αυτόν τον τρόπο, διεύρυνε το εγχώριο οικοσύστημα AI και εξασφάλισε σημαντικές επενδυτικές δεσμεύσεις από μεγάλους παρόχους υποδομών υπολογιστικού νέφους, τους λεγόμενους hyperscalers.

Η Νότια Κορέα ακολουθεί διαφορετική, αλλά εξίσου δυναμική προσέγγιση. Έχει αναπτύξει ισχυρή παρουσία στη δημιουργία εγχώριων μοντέλων AI, ενώ κατευθύνει σημαντικούς κρατικούς πόρους τόσο στη διεύρυνση του τεχνολογικού οικοσυστήματος όσο και στην ενίσχυση των υπολογιστικών δυνατοτήτων της.

Κοινό χαρακτηριστικό των οικονομιών που προχωρούν ταχύτερα είναι ότι δεν περιορίζονται πλέον στη διατύπωση στόχων.

Η ύπαρξη εθνικής στρατηγικής για την AI δεν αποτελεί από μόνη της ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, καθώς σχεδόν όλες οι οικονομίες διαθέτουν πλέον ένα τέτοιο σχέδιο.

Η διαφορά προκύπτει από την ταχύτητα εφαρμογής, την κλίμακα των επενδύσεων και τη δυνατότητα ανάπτυξης των απαραίτητων υποδομών.

Η αγορά εργασίας μπροστά σε έναν νέο μετασχηματισμό
Η επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στην απασχόληση αποτελεί βασικό στοιχείο της αξιολόγησης, καθώς οι δυνατότητες αυτοματοποίησης μεταβάλλουν σταδιακά τη φύση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων.

Προς το παρόν, η μεγαλύτερη έκθεση στην AI καταγράφεται σε επαγγέλματα έντασης γνώσης, όπου η επεξεργασία της γλώσσας, η ανάλυση πληροφοριών και ο προγραμματισμός αποτελούν σημαντικό μέρος της καθημερινής εργασίας.

Η μέτρηση της έκθεσης πραγματοποιείται πλέον σε επίπεδο επιμέρους εργασιακών καθηκόντων, επιτρέποντας ακριβέστερη αποτύπωση των δραστηριοτήτων που μπορούν να αυτοματοποιηθούν ή να επανασχεδιαστούν.

Παράλληλα, τα δεδομένα των επιχειρήσεων, οι μεταβολές στις προσλήψεις και οι ροές επενδυτικών κεφαλαίων προσφέρουν ενδείξεις για τους κλάδους στους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει ήδη τον τρόπο εργασίας.

Η εικόνα αναμένεται να αλλάξει ακόμη περισσότερο με την ανάπτυξη της agentic AI, δηλαδή συστημάτων που μπορούν να εκτελούν αυτόνομα σύνθετες διαδικασίες πολλών σταδίων, αντί να περιορίζονται στην υποστήριξη ενός μεμονωμένου καθήκοντος.

Αυτό σημαίνει ότι το φάσμα των επαγγελμάτων που επηρεάζονται δεν θα παραμείνει περιορισμένο στις σημερινές εφαρμογές.

Ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές προδιαγράφονται από την εξέλιξη της φυσικής ή ενσώματης τεχνητής νοημοσύνης (Physical ή Embodied AI).

Πρόκειται για τεχνολογίες που επιτρέπουν σε συστήματα AI να ελέγχουν και να λειτουργούν μηχανήματα, ρομπότ και οχήματα, μεταφέροντας τις δυνατότητές τους από το ψηφιακό περιβάλλον στον φυσικό κόσμο.

Η ανάπτυξη της ανθρωποειδούς ρομποτικής και του βιομηχανικού αυτοματισμού δημιουργεί προϋποθέσεις για αυξανόμενη χρήση της AI στη μεταποίηση, στην εφοδιαστική αλυσίδα και στη γεωργία.

Οι επιχειρήσεις βρίσκονται έτσι αντιμέτωπες με δύο διαφορετικές στρατηγικές επιλογές.

Η πρώτη αφορά στην ενίσχυση των ανθρώπινων δυνατοτήτων (augmentation), μέσω της αναδιοργάνωσης θέσεων και καθηκόντων ώστε οι εργαζόμενοι να συνεργάζονται με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης.

Η δεύτερη είναι η υποκατάσταση της ανθρώπινης εργασίας (substitution), κατά την οποία η AI αναλαμβάνει αυτόνομα δραστηριότητες που προηγουμένως εκτελούσαν εργαζόμενοι.

Αντίστοιχες επιλογές αποτυπώνονται και στις εθνικές πολιτικές για την τεχνολογία.

Οι επιπτώσεις, πάντως, δεν περιορίζονται στους κλάδους που εμφανίζουν τη μεγαλύτερη άμεση έκθεση. Όταν η AI υιοθετείται σε μεγάλη κλίμακα από έναν βασικό παραγωγικό τομέα, δημιουργούνται νέες δυνατότητες και για τις επιχειρήσεις που τον υποστηρίζουν.

Προμηθευτές εξοπλισμού, εταιρείες μηχανικής, επιχειρήσεις εφοδιαστικής αλυσίδας και πάροχοι υπηρεσιών μπορούν να επηρεαστούν σημαντικά, ακόμη και όταν η δική τους άμεση χρήση τεχνητής νοημοσύνης παραμένει περιορισμένη.

Οι έξι πυλώνες της ετοιμότητας
Το κατά πόσο μια οικονομία μπορεί να μετατρέψει την τεχνολογική πρόοδο σε πραγματική αξία αποτυπώνεται μέσα από το πλαίσιο ASPIRE, το οποίο περιλαμβάνει έξι βασικούς πυλώνες: στρατηγική φιλοδοξία, δεξιότητες, πολιτική και ρύθμιση, επενδύσεις, έρευνα και καινοτομία, καθώς και οικοσύστημα.

Το 2026, η ταχύτητα αξιοποίησης των νέων ευκαιριών αναδεικνύεται στο σημαντικότερο κριτήριο ετοιμότητας.

Στον τομέα της στρατηγικής φιλοδοξίας, η έμφαση μεταφέρεται από τη δημοσίευση εθνικών σχεδίων στην ουσιαστική εφαρμογή τους. Οι χώρες που ξεχωρίζουν είναι εκείνες που υλοποιούν τις δεσμεύσεις τους, αξιολογούν τα αποτελέσματα και επικαιροποιούν συστηματικά τις πολιτικές τους.

Στις δεξιότητες, η μεγαλύτερη πρόκληση συνδέεται με τη διαθεσιμότητα εξειδικευμένων επαγγελματιών.

Η διεθνής μετακίνηση ταλέντων στον τομέα της AI μειώθηκε κατά 12% το 2025, περιορίζοντας τη δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού από την οποία μπορούν να αντλήσουν εργαζομένους οι επιχειρήσεις και οι οικονομίες.

Ως αποτέλεσμα, ο ανταγωνισμός για την προσέλκυση και τη διατήρηση των κορυφαίων ειδικών γίνεται ολοένα εντονότερος.

Στο πεδίο της πολιτικής και της ρύθμισης, οι κυβερνήσεις αξιοποιούν το θεσμικό τους πλαίσιο τόσο για να προσελκύσουν επενδύσεις όσο και για να περιορίσουν τους κινδύνους που συνοδεύουν τη χρήση της AI.

Διακρίνονται δύο κύριες προσεγγίσεις. Η μία στηρίζεται στη συγκριτικά περιορισμένη κρατική παρέμβαση, με στόχο ένα περιβάλλον φιλικό προς την καινοτομία.

Η άλλη δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην εποπτεία και στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης απέναντι στις τεχνολογικές εφαρμογές.

Ωστόσο, οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ τους γίνονται λιγότερο σαφείς.

Η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης προϋποθέτει πλέον, ανεξάρτητα από το ρυθμιστικό μοντέλο, διαφάνεια, δυνατότητα αμφισβήτησης και επανεξέτασης αποφάσεων, καθώς και ανθρώπινη εποπτεία σε εφαρμογές υψηλού κινδύνου.

Οι επενδύσεις, η έρευνα και το στοίχημα των υποδομών
Στον επενδυτικό τομέα, οι χώρες κινούνται γύρω από τρία βασικά μοντέλα χρηματοδότησης.

Το πρώτο βασίζεται στη συγκεντρωτική διάθεση κρατικών κεφαλαίων, το δεύτερο σε πολυμερείς συνεργασίες μεταξύ χωρών και το τρίτο σε στρατηγικές συμφωνίες με μεγάλους παρόχους υποδομών υπολογιστικού νέφους.

Η επιλογή δεν αφορά μόνο στο ύψος των διαθέσιμων πόρων. Επηρεάζει και τον βαθμό ελέγχου που μπορεί να διατηρήσει κάθε χώρα στις υποδομές και στις τεχνολογικές δυνατότητες που αναπτύσσει.

Στην έρευνα και στην καινοτομία, οι οικονομίες που δεν ανήκουν στην ομάδα των πρωτοπόρων στρέφονται ολοένα περισσότερο στην πρακτική αξιοποίηση υφιστάμενων τεχνολογιών.

Αντί να επιδιώκουν αποκλειστικά την ανάπτυξη νέων μοντέλων αιχμής, δίνουν έμφαση στην προσαρμογή και στην ενσωμάτωσή τους στις ανάγκες της εγχώριας οικονομίας.

Για τις χώρες αυτές, μια αξιόπιστη στρατηγική μπορεί να περιλαμβάνει μοντέλα ανοικτής πρόσβασης, περιφερειακές ερευνητικές συνεργασίες και συμπράξεις με κρατικά επενδυτικά ταμεία.

Καθοριστικός παράγοντας είναι επίσης η ποιότητα του ευρύτερου τεχνολογικού οικοσυστήματος.

Οι περιορισμοί στην ανάπτυξη εγκαταστάσεων AI δεν είναι πλέον μόνο οικονομικοί ή τεχνολογικοί. Συνδέονται σε σημαντικό βαθμό με πραγματικές, φυσικές και λειτουργικές προϋποθέσεις.

Η διαθεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας, η ταχύτητα αδειοδότησης και η δυνατότητα σύνδεσης με τα υφιστάμενα δίκτυα αποτελούν κρίσιμα κριτήρια για την επιλογή της τοποθεσίας νέων εγκαταστάσεων.

Οι σχετικές υποδομές περιλαμβάνουν επεξεργαστές (chips), υπολογιστική ισχύ, υπηρεσίες cloud, ενεργειακή τροφοδοσία και τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις.

Όλα αυτά αποτελούν αναγκαία στοιχεία για την αξιόπιστη λειτουργία και την επέκταση των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης.

Η αποτελεσματικότητα ενός οικοσυστήματος, επομένως, δεν κρίνεται αποκλειστικά από το μέγεθος των ήδη διαθέσιμων εγκαταστάσεων.

Αντανακλά κυρίως την ικανότητα των θεσμών να προσαρμόζονται γρήγορα, να συντονίζουν τις απαραίτητες διαδικασίες και να υλοποιούν σύνθετα επενδυτικά έργα.

Σημαντική θέση στην ίδια εξίσωση έχει και η επιλογή κατάλληλων στρατηγικών συνεργατών, ιδιαίτερα για οικονομίες που επιδιώκουν να ενισχύσουν τις τεχνολογικές τους δυνατότητες χωρίς να διαθέτουν το μέγεθος και τους πόρους των μεγαλύτερων διεθνών παικτών.

Το βασικό χαρακτηριστικό της νέας περιόδου είναι ότι η ετοιμότητα στην AI δεν μετριέται πλέον μόνο με εξαγγελίες και στρατηγικούς στόχους, αλλά με την ικανότητα μιας οικονομίας να τους μετατρέπει γρήγορα σε λειτουργικές υποδομές, παραγωγικές εφαρμογές και οικονομική αξία.

Πηγή – Cyprus Times

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Στήριξε την ανεξάρτητη ενημέρωση

Επίλεξε τη συνδρομή που προτιμάς. Η ασφαλής πληρωμή ολοκληρώνεται μέσω Stripe.