ΔιεθνήΤαυτοχρόνως καταδίκη και εξιλέωση
Η μάντισσα, το πρώτο μυθιστόρημα της Ιταλίδας Ντανιέλα Ραϊμόντι, εξιστορεί τις σχέσεις αγάπης των απογόνων του Τζάκομο Καζάντιο και της Βιόλκα Τόσκα. Με στοιχεία μαγικού ρεαλισμού, η Ραϊμόντι σκιαγραφεί το μυστήριο φαινόμενο του έρωτα…
1 Νοεμβρίου 2026 · 10:53
Η μάντισσα, το πρώτο μυθιστόρημα της Ιταλίδας Ντανιέλα Ραϊμόντι, εξιστορεί τις σχέσεις αγάπης των απογόνων του Τζάκομο Καζάντιο και της Βιόλκα Τόσκα. Με στοιχεία μαγικού ρεαλισμού, η Ραϊμόντι σκιαγραφεί το μυστήριο φαινόμενο του έρωτα και τους τρόπους με τους οποίους μεταβάλλεται με τη γέννηση παιδιών, τη επιρροή της οικογένειας και τα πολιτικά συμβάντα της κάθε εποχής.
Ο Τζάκομο, ένας ονειροπόλος Ιταλός, παντρεύεται τη τσιγγάνα Βιόλκα που εγκαθίσταται στο χωριό Στέλλατα. Η αγάπη τους όμως δεν αναιρεί τη μελαγχολική φύση του Τζάκομο που τελικά αυτοκτονεί. Αυτό το γεγονός και μια προφητεία της Βιόλκα στα χαρτιά, την ωθεί να προτρέψει τα παιδιά της να εγκαταλείπουν πάντοτε τις ονειροπολήσεις του έρωτα για να σωθούν απ’ τη καταστροφή. «Η γυναίκα πρέπει ναι είναι πιστή, να έχει ανοιχτή λεκάνη για να γεννήσει πολλά παιδιά. Τα υπόλοιπα είναι όνειρα», συμβουλεύει το γιό της.
Οι απόγονοι της όμως πάντα καταστρέφονται από έρωτα ανεξαρτήτως των πράξεών τους. Καταστρέφονται αυτοί που απατούν όπως και αυτοί που μένουν πιστοί∙ αυτοί που παντρεύονται από έρωτα και αυτοί που παντρεύονται από καθήκον. Αλλά κυρίως καταστρέφονται αυτοί που αγαπούν∙ αυτοί που βασανίζονται μέσα τους από μια μοναξιά πιο βαθιά από κάθε σχέση και που ονειρεύονται λύτρωση.
Αν και δύσκολο να δεχτεί κανείς μια τέτοια μοίρα, αυτή είναι ίσως η φύση της αγάπης ή ακόμη και της ίδιας της ζωής∙ ταυτοχρόνως καταδίκη και εξιλέωση. Ίσως τα όνειρα καταστρέφουν αλλά και να «είναι αυτά που κρατούν ζωντανούς τους ανθρώπους.» Είναι αλήθεια ότι η αγάπη γεννιέται από «μια σειρά κανόνων και συγκεκριμένων τύπων» όπως μια μαθηματική εξίσωση; Έχει η αγάπη χαρακτήρα μαγικό και υπερφυσικό όπως τη τσιγγάνα πρόγονο; Ή έχει φύση μιας ονειρικής ουτοπίας ενός οραματιστή;
Ίσως να μην μάθουμε ποτέ σε αυτό το πεδίο ύπαρξης.
Θεοτίμα Ιωἀννου
Πηγή – Διάλογος









