«Σε αυτούς τους δύσκολους γεωπολιτικά καιρούς η ενίσχυση της ευρωπαϊκής γεωργίας πρέπει να είναι κάτι το αυτονόητο. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους παραγωγούς. Αφορά την κοινωνία. Αφορά την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης. Αφορά την ανθεκτικότητά μας να τα καταφέρουμε σε αυτόν τον δύσκολο κόσμο» ανέφερε αρχικά.
Και προσθέτει: «Πρώτη, λοιπόν, προτεραιότητα πρέπει να είναι ο έλεγχος του κόστους παραγωγής. Χρειαζόμαστε ευρωπαϊκή άμεση δράση για να ελέγξουμε τους συντελεστές του κόστους παραγωγής. Το πετρέλαιο, τα λιπάσματα, οτιδήποτε άλλο κρατάει τις τιμές ψηλά, πρέπει να είναι ευρωπαϊκή προτεραιότητα.
Ακριβώς στην ίδια στόχευση πρέπει να αρχίσουμε σοβαρά να προωθούμε την ανασύσταση της κτηνοτροφίας στην Ελλάδα. Η χώρα δοκιμάζεται από τις επιζωτίες, αλλά μόλις κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο, θα πρέπει επειγόντως να αρχίσουμε οργανωμένα, με ελέγχους, να ανασυστήνουμε τα κοπάδια μας, να μπορέσουμε δηλαδή να δώσουμε περισσότερη παραγωγή, άρα να ελέγξουμε και τις τιμές.
Και, τέλος, συνεχίζεται και εντείνεται η κουβέντα για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική από το 2028 μέχρι το 2034 για τα επόμενα έξι χρόνια. Όλες αυτές οι αποφάσεις πρέπει να κουμπώσουν σε εργαλεία και πόρους που θα κάνουν τη διαφορά. Και νομίζω ότι δεν είμαστε μακριά από αυτόν τον στόχο.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με νησιωτική επικράτεια, με πολλές ορεινές περιοχές, με μικρό κλήρο. Άρα, όλα αυτά μάς υποχρεώνουν να αναζητάμε ισχυρότερες λύσεις γιατί έχουμε και πολλά προβλήματα».
