Τον κίνδυνο μιας νέας γενιάς κυβερνοεπιθέσεων, τις οποίες η τεχνητή νοημοσύνη καθιστά ταχύτερες και πιο αποτελεσματικές, ανέδειξε ο Γενικός Γραμματέας Προστασίας Κρίσιμων Οντοτήτων, Σπύρος Παπαγεωργίου. Όπως προειδοποίησε, οι επιτιθέμενοι μπορούν πλέον να εντοπίζουν ευπάθειες σε ψηφιακά συστήματα με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, αυξάνοντας τον κίνδυνο για κρίσιμες υποδομές.
«Ό,τι είναι ευάλωτο αυτή τη στιγμή θα χτυπηθεί γρήγορα», ανέφερε χαρακτηριστικά, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή.
Ο κ. Παπαγεωργίου περιέγραψε το νέο τοπίο απειλών στον κυβερνοχώρο, επισημαίνοντας ότι στο στόχαστρο ενδέχεται να βρεθούν υποδομές ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία της χώρας, όπως τα δίκτυα ενέργειας, οι μεταφορές, η τροφοδοσία και οι υπηρεσίες υγείας.
Δύο κατηγορίες κυβερνοεπιθέσεων – Η απειλή των κρατικών δρώντων
Όπως εξήγησε, οι κυβερνοεπιθέσεις διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες, ανάλογα με τα κίνητρα των δραστών.
Στην πρώτη εντάσσονται οι κυβερνοεγκληματίες, οι οποίοι επιδιώκουν οικονομικό όφελος μέσω εκβιασμών, υποκλοπών και άλλων παράνομων ενεργειών. Στη δεύτερη βρίσκονται οι κρατικοί δρώντες, τους οποίους ο Γενικός Γραμματέας χαρακτήρισε ως την πιο επικίνδυνη απειλή.
Οι συγκεκριμένοι παράγοντες χρησιμοποιούν παρόμοια εργαλεία και τεχνικές, ωστόσο επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους: τη διείσδυση σε συστήματα, τη συλλογή πληροφοριών, την απόκτηση ελέγχου και, σε περιόδους κρίσης ή πολέμου, την παράλυση κρίσιμων υπηρεσιών.
Ιδιαίτερα δύσκολος είναι ο εντοπισμός τους, καθώς μπορούν να παραμένουν μέσα σε ένα ψηφιακό σύστημα για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να προκαλούν άμεσα εμφανή προβλήματα.
Για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής απαιτείται, όπως ανέφερε, το λεγόμενο «κυνήγι της κυβερνοαπειλής» (threat hunting), δηλαδή η ενεργητική αναζήτηση εισβολέων που ενδέχεται να έχουν ήδη παραβιάσει ένα δίκτυο και να δρουν χωρίς να έχουν γίνει αντιληπτοί.
Πώς η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τις κυβερνοεπιθέσεις
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης από τους επιτιθέμενους. Μέσω αυτοματοποιημένων διαδικασιών, μπορούν να εντοπίζουν ταχύτερα συστήματα εκτεθειμένα στο διαδίκτυο, να αναλύουν λογισμικά και να αναζητούν αδυναμίες ασφαλείας.
Όπως εξήγησε ο κ. Παπαγεωργίου, μια κυβερνοεπίθεση συνήθως δεν αποτελεί αυθόρμητη ενέργεια, αλλά αποτέλεσμα προετοιμασίας. Προηγείται η αναγνώριση του στόχου, η καταγραφή των συστημάτων που είναι προσβάσιμα από το διαδίκτυο, ο εντοπισμός ευπαθειών και ο σχεδιασμός της διείσδυσης.
«Αν θέλουμε να το αντιμετωπίσουμε, πρέπει να σκεφτόμαστε όπως οι επιτιθέμενοι», σημείωσε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για έγκαιρο εντοπισμό των αδυναμιών, τακτικές αναβαθμίσεις, περιορισμό της έκθεσης των συστημάτων και συνεχή επιτήρηση.
Στο στόχαστρο ακόμη και τα συστήματα ψύξης των σούπερ μάρκετ
Αναφορά έγινε και στον κίνδυνο κυβερνοεπιθέσεων σε συστήματα ψύξης σούπερ μάρκετ, ένα ζήτημα που έχει αναδειχθεί μετά από περιστατικά στην Ευρώπη.
Ο Γενικός Γραμματέας επιβεβαίωσε ότι η ανησυχία είναι υπαρκτή, εξηγώντας ότι ακόμη και ένα φαινομενικά απλό σύστημα μπορεί να αποτελέσει σημείο εισόδου για έναν επιτιθέμενο, εφόσον διαθέτει απομακρυσμένη πρόσβαση χωρίς επαρκείς δικλίδες ασφαλείας.
Στην περίπτωση των συστημάτων ψύξης, η δυνατότητα απομακρυσμένης διαχείρισης μπορεί να δημιουργήσει σοβαρούς κινδύνους, εάν δεν υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην πρόσβαση και στα δικαιώματα των χρηστών.
Όπως διευκρίνισε, η προστασία δεν εξαντλείται στην αλλαγή κωδικών ή στην εγκατάσταση λογισμικού ασφαλείας. Απαιτείται περιορισμός της λεγόμενης «επιφάνειας επίθεσης», δηλαδή των σημείων από τα οποία μπορεί κάποιος να αποκτήσει πρόσβαση στο σύστημα, καθώς και αυστηρός έλεγχος των δικαιωμάτων κάθε χρήστη.
TOP 10












