Ροή ΕιδήσεωνΣκουριές – Τέμπη: Μεγάλη συναυλία, κοινή φωνή
Θεοπίστη Καπέτα Το βράδυ της Παρασκευής, 9 Οκτωβρίου, η Ιερισσός βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο των κοινωνικών κινητοποιήσεων, φιλοξενώντας μια ξεχωριστή συναυλία αλληλεγγύης. Το πάρκο του Πολιτιστικού Κέντρου της Ιερισσού γέμισε από κόσμο που ταξίδεψε…
18 Οκτωβρίου 2026 · 17:26
Θεοπίστη Καπέτα
Το βράδυ της Παρασκευής, 9 Οκτωβρίου, η Ιερισσός βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο των κοινωνικών κινητοποιήσεων, φιλοξενώντας μια ξεχωριστή συναυλία αλληλεγγύης.
Το πάρκο του Πολιτιστικού Κέντρου της Ιερισσού γέμισε από κόσμο που ταξίδεψε από διάφορες περιοχές της χώρας, με στόχο να ενώσει τη φωνή του για δύο από τα πιο συζητημένα κοινωνικά ζητήματα των τελευταίων ετών: τον αγώνα ενάντια στη μεταλλευτική δραστηριότητα στις Σκουριές και το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης για τα 57 θύματα του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.
Η μεγάλη συναυλία που αποτέλεσε απάντηση στα εγκαίνια του μεταλλείου στις Σκουριές διοργανώθηκε αποκλειστικά από τους κατοίκους της περιοχής και με την αφιλοκερδή συμμετοχή των καλλιτεχνών.
Η προσέλευση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη ώστε η έναρξη καθυστέρησε, ενώ το «παρών» έδωσαν συλλογικότητες και ενεργά κινήματα από άλλες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, όπως από τη Θράκη, τις Σέρρες, το Κιλκίς, αλλά και η Πρωτοβουλία Kavala STOP CO₂ από την Καβάλα και τη Θάσο, που ενημέρωνε τους παρευρισκόμενους για τα σχέδια αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο.
Μετά τις ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν από τον Χρήστο Αβραμίδη, τον Παύλο Ασλανίδη και τον Κυριάκο Παναγιωτόπουλο, η σκυτάλη πέρασε στη μουσική, σε ένα line-up καλλιτεχνών που έχει δώσει σταθερά το «παρών» σε κοινωνικές διεκδικήσεις.
Στη σκηνή ανέβηκαν οι Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Χαρούλης, Γιάννης Αγγελάκας, Παύλος Παυλίδης, Δημήτρης Μυστακίδης, Δημήτρης Αποστολάκης (Χαΐνηδες), Ματούλα Ζαμάνη, Ειρήνη Σκυλακάκη, Ανδριάνα Αχιτζάνοβα, Νατάσσα Μποφίλιου και οι Social Waste.
Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, καταχειροκροτούμενος, ανέφερε: «Παιδιά, δεν γίνεται αυτό εδώ! Μην ξεχνάτε ότι είμαι σε αγρανάπαυση και ήρθα εδώ όχι μόνο για να βοηθήσω σε αυτό που γίνεται, αλλά για να βοηθήσω και τον ίδιο μου τον εαυτό. Να πάρω κουράγιο από εσάς», υπενθυμίζοντας πως «ακόμα και αν χαθεί ένας αγώνας, μπορεί να γίνει παράδειγμα για άλλους».
Η Ματούλα Ζαμάνη έδωσε ένα ηχηρό μήνυμα ενότητας: «Πενθούμε για τους ανθρώπους που δολοφονήθηκαν. Πενθούμε για τα δέντρα, τα ζώα, τα πουλιά. Και αν αποδυθούμε τον μανδύα της υποκρισίας και ενωθούμε πραγματικά, μόνο έτσι θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Είτε κάποιος ακούει Μαζωνάκη είτε Χατζιδάκι, σημασία έχει τι ψυχή έχει και πώς πορεύεται. Είμαστε όλοι εδώ μαζί απόψε για να είμαστε όλοι μαζί».
Η Νατάσσα Μποφίλιου, σε μια στιγμή όπου αφιέρωσε ένα τραγούδι σφίγγοντας το χέρι του Παύλου Ασλανίδη, σχολίασε τη διασύνδεση των κοινωνικών αγώνων: «Όλοι οι κοινωνικοί αγώνες ενώνονται κάτω από το ίδιο αίτημα. Κάτω από το αίτημα για δικαιοσύνη και ελεύθερη ζωή. Ο αγώνας για τα Τέμπη, ο αγώνας στις Σκουριές, ο αγώνας για την Παλαιστίνη, ο αγώνας ενάντια στον φασισμό. Είμαστε για όλα αυτά εδώ. Γιατί τελικά το μόνο πράγμα που είμαστε είναι οι αγώνες που δίνουμε».
Με τη σειρά του, ο Γιάννης Χαρούλης ευχαρίστησε θερμά τους κατοίκους της Χαλκιδικής και τους συγγενείς των θυμάτων: «Πάντα να σμίγουμε σε τέτοια, κοπέλια! Όπως λέει ο Χρόνης ο Μίσσιος, η ευγένεια είναι επανάσταση και αυτό χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Να πω ένα ευχαριστώ στους ανθρώπους εδώ πέρα που τόσα χρόνια παλεύουν για τη φύση. Εμένα αυτό μου δίνει ελπίδα. Και να ευχαριστήσω αυτούς τους ανθρώπους που έχασαν τα παιδιά τους και παλεύουν για το δίκιο τους. Είμαστε μαζί τους μέχρι όπου πάει».
Ο Λεωνίδας Οικονομάκης από τους Social Waste, το συγκρότημα με το οποίο ολοκληρώθηκε η μεγάλη συναυλία, αποδόμησε την επικοινωνιακή στρατηγική της εταιρείας, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Πλήρωσαν κανάλια, πλήρωσαν ραδιόφωνα, πλήρωσαν ό,τι μπορούσαν να πληρώσουν για να μας πείσουν ότι αυτό το φαραωνικό έργο, αυτή η επένδυση, είναι σχεδόν πράσινη και επειδή δεν τους έφτανε αυτό και θέλανε και κοινωνική νομιμοποίηση, μαζευτήκανε καμιά τριανταριά άτομα να υποδεχτούνε τον πρωθυπουργό. Μαζευτήκαν δηλαδή οι εργαζόμενοι της εταιρείας, τα στελέχη της, οι αστυνομικοί που τους φυλούσανε και κάτι δημοσιογράφοι. Και ξέρετε τι κοινό έχουν όλοι αυτοί; Αυτοί παίρνουνε μισθό από την κυβέρνηση και την εταιρεία. Η διαφορά τους λοιπόν με εμάς είναι ότι εδώ κανείς δεν παίρνει μισθό για να είναι εδώ και οι μόνες εντολές που παίρνουμε εμείς είναι αυτές που μας δίνει η συνείδησή μας και αυτή δεν μπορούν να την εξαγοράσουν. Είμαστε χιλιάδες και αυτή είναι η κοινωνική νομιμοποίηση η δικιά μας».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 17-18 Οκτωβρίου 2026
Πηγή – Prin








