ΕλλάδαΣινεμά, κρασί και φθινοπωρινές βραδιές: Γιατί μας άρεσε το 7ο Kinofest στην Πάτρα
Το Φεστιβάλ Γερμανόφωνου Κινηματογράφου συμπλήρωσε 7 χρόνια και έφερε περισσότερες από 45 ταινίες στο ιστορικό οινοποιείο της Achaia Clauss Χριστίνα Χαραλαμπίδου 29.09.2026, 09:51 Βροχή, δροσιά, φθινοπωρινός αέρας και…
29 Σεπτεμβρίου 2026 · 09:51

Και φαίνεται πως οι ταινίες που ξεχωρίσαμε δεν ήταν μόνο δικές μας επιλογές. ΤοFour Minus Threeκέρδισε τοΒραβείο Κριτικής Επιτροπής, ενώ τοΒραβείο Κοινούπήγε στοHello Betty, μια ταινία που μας μεταφέρει στη δεκαετία του ’50, όπου μια νεαρή γυναίκα, εργαζόμενη σε έναν κατεξοχήν ανδροκρατούμενο χώρο, καταφέρνει να γίνει γαστρονομικό είδωλο της Ελβετίας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όσο για το δικό μας αγαπημένο, τοOh, This Unspeakable Void, απέσπασεΕύφημο Μνεία.

Να σημειώσουμε ότι όσοι δεν κατάφεραν να βρεθούν στην Πάτρα, αλλά θέλουν να ανακαλύψουν κάποιες από τις ταινίες του φεστιβάλ, θα έχουν μια ακόμη ευκαιρία, καθώς επιλεγμένες προβολές του Kinofest θα προβληθούν και στην Αθήνα τον Ιανουάριο.
Σινεμά σε ένα οινοποιείο με 165 χρόνια ιστορίας
Κι αν οι ταινίες ήταν η αφορμή, ο χώρος ήταν ένα μεγάλο μέρος της εμπειρίας. Η Achaia Clauss, ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της Πάτρας και το παλαιότερο οινοποιείο της Ελλάδας, έχει συνδέσει το όνομά της με τη μαυροδάφνη και την οινική ιστορία της χώρας. Στις παρυφές του Παναχαϊκού, τα πέτρινα και ξύλινα κτίρια, οι ιστορικές κάβες και τα παλιά ξύλινα βαρέλια δημιουργούν ένα σκηνικό ιδανικό για κινηματογραφικές προβολές. Ανάμεσά τους βρίσκονται και βαρέλια Μαυροδάφνης που χρονολογούνται από το 1873, υπενθυμίζοντας πόσο βαθιά μέσα στον χρόνο εκτείνεται η ιστορία αυτού του χώρου.


Φέτος, όμως, η Achaia Clauss είχε πάνω της και μία πρόσφατη πληγή. Λίγες μόλις εβδομάδες πριν από το φεστιβάλ, η πυρκαγιά της 5ης Σεπτεμβρίου προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές σε ένα από τα χαρακτηριστικά πέτρινα κτίρια του συγκροτήματος, καταστρέφοντας το εσωτερικό του και το ιστορικό ρολόι, το οποίο σταμάτησε να λειτουργεί την ώρα της φωτιάς. Παρά τις σημαντικές ζημιές, η πυρκαγιά δεν έφτασε στους χώρους όπου φυλάσσεται ο αναντικατάστατος ιστορικός και οινικός πλούτος της Achaia Clauss και δεν αλλοίωσε τον χαρακτήρα και την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του χώρου.

Το ρολόι έχει σταματήσει στην ώρα της φωτιάς


Σινεμά για όλους
Το φετινό Kinofest δεν ξεχώρισε, όμως, μόνο για το περιεχόμενο και τον χώρο φιλοξενίας του, αλλά και για μια ακόμη σημαντική διάσταση: Την προσβασιμότητα.
Με στόχο να περιοριστούν όσο γίνεται τα εμπόδια που αποκλείουν ανθρώπους από την ισότιμη συμμετοχή στον πολιτισμό, το φετινό πρόγραμμα του Kinofest περιλάμβανε, για πρώτη φορά, κινηματογραφικές προβολές με SDH υπότιτλους για κωφά και βαρήκοα άτομα, καθώς και προβολή με προσαρμοσμένες αισθητηριακές συνθήκες, ώστε να είναι πιο φιλική για άτομα στο φάσμα του αυτισμού και για άτομα με αισθητηριακές ευαισθησίες.
«Κάνουμε προσπάθειες ώστε το φεστιβάλ να γίνει προσβάσιμο, με ράμπες για αμαξίδια και άλλες παρεμβάσεις, και έχουμε βάλει ως στόχο μέσα στην επόμενη τριετία να είμαστε ένα πλήρως προσβάσιμο κινηματογραφικό φεστιβάλ. Είναι κάτι που πιστεύουμε ότι ήδη έχουμε καθυστερήσει να κάνουμε», τονίζει ο κ. Κορκόντζηλας.
Και κάπως έτσι, η τελευταία μας στάση στο Kinofest ήταν στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έκθεση «Between the Frames | Memory in Negotiation». Ένα art project που έχει στο επίκεντρό του τη μνήμη — όχι ως ένα απλό αρχείο γεγονότων, αλλά ως έναν ζωντανό χώρο συνάντησης, διαλόγου και προβληματισμού. Η έκθεση προσεγγίζει τη μνήμη ως μια διαρκή, εύθραυστη και συχνά αντιφατική διαδικασία, που δεν ολοκληρώνεται ποτέ πραγματικά. Με αφετηρία την κοινή ελληνογερμανική ιστορία, ανοίγει έναν διάλογο που περνά από τον φιλελληνισμό του 19ου αιώνα και τις πολιτισμικές ανταλλαγές, μέχρι τις κοινές καλλιτεχνικές και αρχιτεκτονικές επιρροές, αλλά και τα βαθιά τραύματα της Κατοχής και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.



Και αν κάτι μας έμεινε περισσότερο από αυτές τις ημέρες ήταν η αγάπη των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από το Kinofest. Τη νιώθεις στον τρόπο που μιλούν για το φεστιβάλ, τον ενθουσιασμό με τον οποίο υποδέχονται τον κόσμο και στην προσπάθεια που κάνουν κάθε χρόνο να το εξελίσσουν.
Ειδικά σε μια πόλη όπου οι νέες πρωτοβουλίες χρειάζονται χρόνο για να βρουν τον χώρο τους, το Kinofest δείχνει πως, όταν υπάρχει συνέπεια, σεβασμός και διάθεση, το κοινό ανταποκρίνεται.
Κι εμείς, μετά από ένα τριήμερο γεμάτο σινεμά, κρασί και συζητήσεις, φύγαμε με την αίσθηση ότι το Kinofest έχει κάθε λόγο να συνεχίσει να μεγαλώνει. Και του χρόνου, λοιπόν!
Πηγή – Πρώτο Θέμα








