«Είμαι τόσο σίγουρος πως έχω το δίκιο με το μέρος μου ώστε αν μπορούσατε να με εκτελέσετε δύο φορές και μπορούσα να ξαναγεννηθώ ακόμα δύο θα ζούσα την ίδια ζωή”: Σαν σήμερα, 22-23 Αυγούστου 1927, οι μετανάστες εργάτες Σάκο και Βαντσέτι δολοφονούνται στην ηλεκτρική καρέκλα. Η κατηγορία ήταν σκηνοθετημένη και στόχο είχε να πλήξει το εργατικό κίνημα των ΗΠΑ, στο οποίο πρωτοστατούσαν. “Είχαν κόκκινες δραστηριότητες και έπρεπε να πεθάνουν” ήταν το σκεπτικό της θανατικής απόφασης. Ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι, που γύριζε στους δρόμους και πουλούσε ψάρια από τότε που μπήκε στη μαύρη λίστα για τη συμμετοχή του στην απεργία μιας βιομηχανίας σχοινιού, έγινε στενός φίλος του Σάκο, όταν και οι δύο εναντιώθηκαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και αρνήθηκαν να σκοτώσουν εργάτες άλλης χώρας για ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Εκτός από τις απεργίες, δραστηριοποιήθηκαν και στην υπεράσπιση των μεταναστών εργατών, συγκέντρωναν χρήματα, τύπωναν προκηρύξεις, οργάνωναν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Τα ονόματά τους βρίσκονταν στις μυστικές καταστάσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης. Τον Μάη του 1920, συλλαμβάνονται με προκηρύξεις στα χέρια τους, όταν είχαν οργανώσει συγκέντρωση για το θάνατο ενός φίλου τους Ιταλού τυπογράφου. Αρχικά,η κατηγορία ήταν “επικίνδυνες ριζοσπαστικές δραστηριότητες”. Μετά εφευρέθηκαν η “ληστεία”και ο “φόνος”. Με ένορκες καταθέσεις τους,ο επικεφαλής του υπουργικού γραφείου της Βοστώνης και του ειδικού εκπροσώπου του υπουργείου, δήλωναν ότι οι ομοσπονδιακές αρχές γνώριζαν πως οι κατηγορούμενοι ήταν αθώοι αλλά ήταν αποφασισμένες να τους οδηγήσουν στο θάνατο, λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Στο μεταξύ, απ’ όλο τον κόσμο, φίλοι της δικαιοσύνης και διάφορες οργανώσεις πραγματοποιούσαν διαδηλώσεις, συγκέντρωναν χρήματα για την υπεράσπιση τους. Τελικά, το Ανώτατο Δικαστήριο της Μασαχουσέτης απέρριψε την έφεση των Σάκο και Βαντσέτι. “Αυτή η τελευταία αγωνία ήταν ο θρίαμβός μας. Τα λόγια μας, η ζωή μας, τα βάσανά μας, δεν είναι τίποτα! Η αφαίρεση της ζωής μας, της ζωής ενός καλού τεχνίτη παπουτσιών κι ενός φτωχού υπαίθριου πωλητή ψαριών, τα πάντα!”, έγραφε στη φυλακή, τέσσερις μήνες πριν την εκτέλεση, ο Βαντσέτι. Ο Σάκο θα έγραφε το τελευταίο γράμμα στον γιο του Ντάντε: “να θυμάσαι πάντα, Ντάντε, μην αφιερώσεις τον εαυτό σου μόνο στο κυνήγι της ευτυχίας…να βοηθάς τους αδύνατους που ζητούν βοήθεια, να βοηθάς τους κατατρεγμένους και τα θύματα, γιατί είναι οι καλύτεροί σου φίλοι. Είναι οι σύντροφοι που αγωνίζονται και πέφτουν, όπως ο πατέρας σου και ο Μπαρτολομέο αγωνίστηκαν κι έπεσαν για να κατακτήσουν τη χαρά της λευτεριάς για όλο τον κόσμο”. Δολοφονήθηκαν απο το κράτος των ΗΠΑ τα μεσάνυχτα της 22ης προς 23 Αυγούστου του 1927. Η είδηση της εκτέλεσης έβγαλε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους των έξι ηπείρων. Στη Γενεύη, πάνω από 5.000 διαδηλωτές καταστρέφουν οτιδήποτε αμερικανικό βρίσκεται στο δρόμο τους, αυτοκίνητα, καταστήματα, ακόμα και κινηματογράφους που πρόβαλλαν αμερικανικές ταινίες. Στο Παρίσι, η αμερικανική πρεσβεία περικυκλώνεται από τανκς, προκειμένου να προστατευθεί. Στη Γερμανία, ξέσπασαν βίαια επεισόδια.
cyprus #greece #worldclass #solidarity #worldhistory
