19 Αυγούστου 1913 – Δουβλίνο
Το καλοκαίρι του 1913, το Δουβλίνο βρίσκεται στα πρόθυρα μιας από τις μεγαλύτερες ταξικές συγκρούσεις στην ιστορία της Ιρλανδίας.
Στους δρόμους μιας πόλης που μαστίζεται από φτώχεια, ανεργία, κακές συνθήκες εργασίας και εξαθλιωμένη στέγαση, η εργατική τάξη αρχίζει να οργανώνεται και να διεκδικεί το αυτονόητο: καλύτερους μισθούς, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και το δικαίωμα να ανήκει σε συνδικάτο. (The Irish Times)
Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται ο James Larkin και το Irish Transport and General Workers’ Union (ITGWU), ένα μαχητικό συνδικάτο που είχε καταφέρει μέσα από απεργίες και «αλληλέγγυες απεργίες» να ενώσει εργαζόμενους διαφορετικών επαγγελμάτων. Η λογική ήταν απλή και βαθιά ταξική:
«Ένας τραυματισμός για έναν είναι υπόθεση όλων».
Απέναντί τους βρίσκεται ο πανίσχυρος επιχειρηματίας William Martin Murphy, ιδιοκτήτης της Dublin United Tramways Company και επικεφαλής μιας συμμαχίας εκατοντάδων εργοδοτών. Ο Murphy απαιτεί από τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το συνδικάτο. Όσοι αρνούνται, κινδυνεύουν με απόλυση. (The Irish Times)
Η σύγκρουση δεν είναι πλέον μόνο μια διαφωνία για μισθούς.
Είναι μια μάχη για το δικαίωμα της εργατικής τάξης να οργανώνεται.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 26 Αυγούστου 1913, οι εργαζόμενοι των τραμ κατεβαίνουν σε απεργία. Τα τραμ σταματούν να κινούνται και ο Murphy απαντά με μαζικό lockout. Η εργοδοτική οργάνωση συγκεντρώνει περίπου 400 εργοδότες, ενώ πάνω από 20.000 εργαζόμενοι, μαζί με περίπου 80.000 εξαρτώμενα μέλη των οικογενειών τους, θα βρεθούν τελικά αντιμέτωποι με την οικονομική ασφυξία. (National Library of Ireland)
Στο πλευρό των εργατών στέκονται ο Larkin και ο James Connolly. Η αντιπαράθεση θα γίνει σκληρή. Η αστυνομική καταστολή θα κορυφωθεί στις 31 Αυγούστου, όταν μια συγκέντρωση εργατών στην O’Connell Street θα μετατραπεί σε αιματηρή σύγκρουση.
Το Dublin Lockout θα διαρκέσει μέχρι τον Ιανουάριο του 1914 και θα μείνει στην ιστορία ως η σημαντικότερη εργατική σύγκρουση στην Ιρλανδία. (The Irish Times)
Και μέσα από αυτή τη μάχη θα γεννηθεί κάτι ακόμη: τον Νοέμβριο του 1913, ο Larkin και ο Connolly θα δημιουργήσουν την Irish Citizen Army, με σκοπό την προστασία των εργατών από την αστυνομική βία. (National Library of Ireland)
Το Δουβλίνο του 1913 μάς θυμίζει κάτι που η ιστορία συχνά προσπαθεί να κρύψει:
τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν χαρίστηκαν. Κερδήθηκαν με οργάνωση, αλληλεγγύη και αγώνα.
Και όταν ένας εργάτης σηκώνεται μόνος του, μπορεί να τον απολύσουν.
Όταν όμως σηκώνονται χιλιάδες μαζί, τότε αρχίζει να αλλάζει η ιστορία.
Σαν σήμερα, το 1913, το Δουβλίνο ετοιμαζόταν να γίνει πεδίο μιας από τις μεγαλύτερες μάχες ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο.
Η ιστορία του εργατικού κινήματος είναι η ιστορία ανθρώπων που αρνήθηκαν να σκύψουν το κεφάλι.
#ΣανΣήμερα #19Αυγούστου #DublinLockout #1913 #JamesLarkin #JamesConnolly #ΕργατικόΚίνημα #Ιρλανδία #ΕργατικήΤάξη #Απεργία #Αλληλεγγύη #Ιστορία
