ΔιεθνήΠώς η ακρίβεια στα καύσιμα μας έβαλε… σε φόρμα
Αν παρατηρήσετε τελευταία μια ξαφνική έξαρση ευεξίας στους δρόμους, με πολίτες να περπατούν με ένα σφιγμένο αλλά αποφασιστικό μειδίαμα, μην μπερδεύεστε: δεν γίναμε ξαφνικά λαός φανατικών δρομέων, ούτε ανακαλύψαμε συλλογικά την αγάπη μας…
14 Οκτωβρίου 2026 · 06:00
Αν παρατηρήσετε τελευταία μια ξαφνική έξαρση ευεξίας στους δρόμους, με πολίτες να περπατούν με ένα σφιγμένο αλλά αποφασιστικό μειδίαμα, μην μπερδεύεστε: δεν γίναμε ξαφνικά λαός φανατικών δρομέων, ούτε ανακαλύψαμε συλλογικά την αγάπη μας για το ερασιτεχνικό τρέξιμο. Απλώς, είδαμε τον πίνακα τιμών στα καύσιμα…
Πίσω από την οικονομική ασφυξία της αντλίας, αναδύεται μια ιδιότυπη «ευνοϊκή πράξη» για τη δημόσια υγεία, έστω κι αν αυτή επιβάλλεται εκ των πραγμάτων
Με την αμόλυβδη να καλπάζει ανεμπόδιστη το γέμισμα του ρεζερβουάρ έχει μετατραπεί σε «δραστηριότητα» υψηλού ρίσκου. Το να πατήσεις το πεντάλ του γκαζιού συνοδεύεται πλέον από έναν εσωτερικό υπολογισμό: «Κάθε χιλιόμετρο και ευρώ, κάθε προσπέρασμα και χτυποκάρδι».
Πίσω από την ακρίβεια στα καύσιμα
Όμως, ας μην είμαστε αχάριστοι και μεμψίμοιροι. Πίσω από την παρατεταμένη ακρίβεια κρύβεται -αν το καλοσκεφτεί κανείς- ένα μεγαλεπήβολο, οραματικό πρόγραμμα δημόσιας υγείας και περιβαλλοντικής αφύπνισης.
Ας είναι καλά η κυβέρνηση. Με τη σταθερή και ανυποχώρητη πολιτική των αμετακίνητων φόρων στα καύσιμα, μεριμνά έμμεσα αλλά αποτελεσματικά για τη φυσική μας κατάσταση.
Γιατί να πληρώνεις ακριβές συνδρομές σε γυμναστήρια και προσωπικούς γυμναστές, όταν η πολιτεία σου προσφέρει δωρεάν ημερήσιο πρόγραμμα cardio; Γιατί να επιβαρύνεις την ατμόσφαιρα με ρύπους, όταν μπορείς να καταναλώνεις τις δικές σου θερμίδες και να «μειώνεις το αποτύπωμα άνθρακα» φθείροντας τις σόλες των παπουτσιών σου;
Η νέα εξίσωση της καθημερινότητας
Η καθημερινή οικονομική ανάλυση έχει πλέον απλουστευτεί σε βαθμό κακουργήματος:
- Τιμή καυσίμου στα ύψη = Δραστική μείωση της χοληστερίνης.
- Άδειο ρεζερβουάρ = Γυμνασμένοι τετρακέφαλοι και σφιχτοί γλουτοί.
- Απουσία ουσιαστικής παρέμβασης στην αγορά = Υποχρεωτική μάζωξη στα στάδια και τις λεωφόρους.
Το σχόλιο των κυβερνητικών αρμοδίων -ότι οι υψηλοί φόροι «εμποδίζουν την αισχροκέρδεια» ή ότι η μείωσή τους «θα ωφελούσε τους έχοντες»- αποκτά τώρα μια εντελώς νέα, σχεδόν φιλοσοφική διάσταση. Τελικά, το να μην μπορείς να μετακινηθείς δεν είναι οικονομική αδυναμία· είναι στάση ζωής. Είναι οικολογική συνείδηση. Είναι εθνική προσπάθεια για τη μείωση των καρδιοαγγειακών νοσημάτων.
Από το τιμόνι στα αθλητικά κορδόνια
Όσο, λοιπόν, το καύσιμο της αντλίας κοστίζει μια μικρή περιουσία, εμείς προσαρμοζόμαστε. Δένουμε σφιχτά τα αθλητικά μας κορδόνια, υπολογίζουμε τις αποστάσεις σε «βήματα» αντί για «λίτρα» και όλα καλά.
Ίσως, τελικά, αυτός να ήταν ο αντικειμενικός στόχος εξαρχής: να γίνουμε μια κοινωνία χωρίς καπνό, χωρίς ρύπους και —κυρίως— χωρίς απαιτήσεις μετακίνησης. Άλλωστε, η υγεία είναι πάνω απ’ όλα. Κι αν στο τέλος του μήνα ο τραπεζικός μας λογαριασμός είναι εξίσου άδειος με το ρεζερβουάρ μας, τουλάχιστον θα φτάνουμε στην εργασία μας με τα πόδια και με μια φυσική κατάσταση που θα ζήλευε κάθε αθλητής του στίβου.
Πηγή – in.gr








