Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2026
Λευκωσία 14°
Η ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΕΚΔΟΣΗΑυτόφωρο της ΚυριακήςΓνωρίστε την ενότητα
Κύπρος

Πόσο κοστίζει στην Κύπρο να είσαι φτωχός;

Για να ζεις φθηνά στην Κύπρο, πρέπει πρώτα να έχεις λεφτά! Ακούγεται παράλογο, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα για χιλιάδες ανθρώπους που προσπαθούν να βγάλουν τον μήνα. Εκείνος που έχει οικονομική άνεση μπορεί να…

20 Νοεμβρίου 2026 · 06:25

Για να ζεις φθηνά στην Κύπρο, πρέπει πρώτα να έχεις λεφτά! Ακούγεται παράλογο, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα για χιλιάδες ανθρώπους που προσπαθούν να βγάλουν τον μήνα.

Εκείνος που έχει οικονομική άνεση μπορεί να αγοράζει φθηνότερα, να περιορίζει τους λογαριασμούς του και να προγραμματίζει τις ανάγκες του, ενώ εκείνος που μετράει τα ευρώ μέχρι τον επόμενο μισθό ή τη σύνταξη, πολλές φορές πληρώνει περισσότερα, επειδή δεν έχει την πολυτέλεια να πληρώσει λιγότερα.

Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αδικία της φτώχειας. Δεν σου στερεί μόνο χρήματα, αλλά σου στερεί και τις ευκαιρίες να εξοικονομήσεις όσα λίγα κι αν έχεις.

Σκεφτείτε δύο ανθρώπους στην ίδια υπεραγορά. Ο ένας γεμίζει το καρότσι, αγοράζει «οικογενειακές» συσκευασίες, εκμεταλλεύεται τις προσφορές και αποθηκεύει προϊόντα για τις επόμενες εβδομάδες. Ο άλλος κοιτάζει πρώτα πόσα χρήματα έχει στην τσέπη και μετά τις τιμές. Ξέρει ότι η «οικογενειακή» συσκευασία συμφέρει, αλλά δεν μπορεί να την αγοράσει. Παίρνει τη μικρή, έστω κι αν κάθε κιλό ή κάθε λίτρο κοστίζει περισσότερο. Το ίδιο προϊόν, η ίδια ανάγκη, με διαφορετικό κόστος και συνήθως ο φτωχότερος είναι εκείνος που πληρώνει ακριβότερα.

Ας πάμε τώρα σε ένα σπίτι τον χειμώνα, όταν το κρύο περνάει από τα παράθυρα και η υγρασία κάνει τους τοίχους να στάζουν. Ο ιδιοκτήτης που έχει χρήματα μπορεί να βάλει μόνωση, να αντικαταστήσει τις παλιές συσκευές ή να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά. Θα ξοδέψει ένα ποσό σήμερα, αλλά θα πληρώνει λιγότερο ηλεκτρισμό για χρόνια.
Ο άνθρωπος που δεν έχει αποταμιεύσεις τι μπορεί να κάνει; Να φορέσει ακόμη ένα πουλόβερ, να ανάψει τη θέρμανση για λιγότερη ώρα, να κοιμάται με περισσότερες κουβέρτες και να ελπίζει ότι ο λογαριασμός της ΑΗΚ δεν θα του χαλάσει ολόκληρο τον προϋπολογισμό. Αν μάλιστα είναι ενοικιαστής, δύσκολα μπορεί να αποφασίσει ο ίδιος έστω και για μικρές αλλαγές στο σπίτι.

Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2025 το 11,3% του πληθυσμού της Κύπρου αδυνατούσε για οικονομικούς λόγους να κρατήσει το σπίτι του επαρκώς ζεστό. Πίσω από αυτό το ποσοστό υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν πολυτέλεια κάτι τόσο απλό όσο η ζεστασιά μέσα στο σπίτι τους.

Παρόμοια είναι η ιστορία και με το αυτοκίνητο. Εκείνος που μπορεί να αγοράσει ένα σύγχρονο, οικονομικό όχημα έχει τη δυνατότητα να περιορίσει τις δαπάνες του. Ο χαμηλόμισθος κρατάει το παλιό αυτοκίνητο, ακόμη κι όταν καταναλώνει περισσότερη βενζίνη και κάθε επίσκεψη στον μηχανικό προκαλεί πονοκέφαλο. Δεν το κρατάει επειδή του αρέσουν οι αντίκες, αλλά απλώς δεν έχει χρήματα να το αλλάξει.

Σε μια Κύπρο όπου για πολλούς εργαζομένους το αυτοκίνητο παραμένει αναγκαίο, αυτό το επιπλέον κόστος αφαιρεί χρήματα από το φαγητό, τα παιδιά, το ενοίκιο ή άλλες ανάγκες.
Κάπου εδώ έρχεται και το κράτος, με τις χορηγίες και τα σχέδια ενίσχυσης και καλώς έρχεται. Υπάρχουν προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης, επιδοτήσεις και ειδικές πρόνοιες για ευάλωτα νοικοκυριά. Υπήρξαν μάλιστα και σχέδια φωτοβολταϊκών χωρίς ανάγκη αρχικής καταβολής του συνολικού κόστους. Αυτές είναι προσπάθειες που πρέπει να αναγνωρίζονται.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα που δεν βρίσκει απάντηση σε μια ωραία ανακοίνωση για τα εκατομμύρια που διατίθενται. Μπορεί πραγματικά ο άνθρωπος που δυσκολεύεται να πληρώσει τον ηλεκτρισμό του να αξιοποιήσει μια χορηγία, όταν χρειάζεται να καλύψει δικές του δαπάνες, να εξασφαλίσει πιστοποιητικά, να βρει τεχνικούς και ενδεχομένως να διαθέσει χρήματα πριν εξασφαλίσει την κρατική ενίσχυση;

Αν η απάντηση είναι όχι, τότε έχουμε πρόβλημα… και έχουμε πρόβλημα. Το κράτος προσφέρει τη δυνατότητα να κάνεις οικονομία, αλλά δεν έχουν όλοι τα μέσα για να την αξιοποιήσουν.

Για μια οικογένεια με οικονομική άνεση, μια χαλασμένη ηλεκτρική συσκευή ή μια απρόβλεπτη επισκευή είναι μια ενόχληση. Για κάποιον που δεν έχει τίποτε στην άκρη, μπορεί να είναι η αρχή μιας μικρής οικονομικής καταστροφής. Θα καθυστερήσει έναν λογαριασμό, θα δανειστεί από συγγενείς ή θα αγοράσει με δόσεις. Τον επόμενο μήνα, πριν ακόμη πληρωθεί, θα χρωστάει ήδη μέρος του μισθού του.
Δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να καταλάβει κανείς την αγωνία. Αρκεί να σκεφτεί πώς είναι να ανοίγεις έναν λογαριασμό και να μην αναρωτιέσαι πόσο γράφει, αλλά ποια άλλη ανάγκη θα αφήσεις ακάλυπτη για να τον πληρώσεις.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, το 2025 περίπου 167.000 άνθρωποι στην Κύπρο βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι στερούνται τα απαραίτητα. Σημαίνει όμως ότι ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού ζει με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες. Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι το 32% του πληθυσμού δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει μια απρόβλεπτη δαπάνη από δικούς του πόρους.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί σοβαρά ότι τα κοινωνικά επιδόματα είναι άχρηστα. Για πολλούς ανθρώπους αποτελούν απαραίτητη βοήθεια και προστασία από ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες, αλλά δεν αρκεί να δίνεις χρήματα σε κάποιον για να πληρώνει λογαριασμούς που θα μπορούσαν να είναι μικρότεροι, αν είχε πρόσβαση σε καλύτερη κατοικία, οικονομικότερη ενέργεια και αξιοπρεπείς συγκοινωνίες.

Η κοινωνική πολιτική χρειάζεται να βλέπει τον άνθρωπο πέρα από την αίτηση και το τραπεζικό του υπόλοιπο. Να καταλαβαίνει ότι κάποιος που δεν έχει χρήματα σήμερα, δεν μπορεί να περιμένει χρόνια μέχρι να αποδώσει μια επένδυση που αδυνατεί να κάνει. Να εξασφαλίζει ότι οι μεγαλύτερες ενισχύσεις φτάνουν πραγματικά σε όσους έχουν τις μεγαλύτερες ανάγκες.

Γιατί τελικά η φτώχεια κοστίζει πολύ περισσότερο από όσο φανερώνει ένας χαμηλός μισθός ή μια μικρή σύνταξη. Κοστίζει σε χαμένες ευκαιρίες, σε αγωνία, σε διαρκείς στερήσεις και σε χρήματα που φεύγουν από μια ήδη άδεια τσέπη.

Όσο χρειάζεται να έχεις χρήματα για να μπορείς να κάνεις οικονομία, τόσο θα ανακυκλώνουμε την ίδια αδικία. Θα δίνουμε επιδόματα με το ένα χέρι, αφήνοντας με το άλλο τους φτωχότερους να πληρώνουν ακριβότερα τη ζωή τους. Το πραγματικό μέτρο μιας κοινωνικής πολιτικής δεν είναι μόνο πόσα προσφέρει στους ανθρώπους που δυσκολεύονται, αλλά και πόσα τους βοηθάει να μη χρειάζεται να ξοδεύουν.

Πηγή – Cyprus Times

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Στήριξε την ανεξάρτητη ενημέρωση

Επίλεξε τη συνδρομή που προτιμάς. Η ασφαλής πληρωμή ολοκληρώνεται μέσω Stripe.