Οι Παλαιστίνιοι ονειρεύονται να επιστρέψουν στο σπίτι τους μετά τις ισραηλινές επιχειρήσεις σε καταυλισμούς της Δυτικής Όχθης

Ραμάλα, κατεχόμενη Δυτική Όχθη – Κάθε μέρα, ο Φουάντ Αμπού Σαλάμ πίνει τον πρωινό του καφέ έξω από το νοικιασμένο σπίτι του στο προάστιο Θινναμπέχ, ατενίζοντας κάθε λεπτομέρεια του απέραντου καταυλισμού προσφύγων Τουλκαρέμ μπροστά του. Αυτός ο καταυλισμός στη Δυτική Όχθη, που μπορεί να δει από μακριά, κάποτε στέγαζε ένα διώροφο κτίριο που αποτελούνταν από τέσσερα διαμερίσματα, 300 τετραγωνικών μέτρων το καθένα, στο οποίο ζούσε αυτός και η ευρύτερη οικογένειά του.

Αφού εκτοπίστηκε από το στρατόπεδο, αυτός, η σύζυγός του, τα τέσσερα παιδιά του και η μητέρα του περιορίστηκαν σε ένα μικρό, νοικιασμένο διαμέρισμα όχι μεγαλύτερο από 100 τετραγωνικά μέτρα (1.076 τετραγωνικά πόδια) στο Θιναμπέχ. Το σπίτι του στο Τουλκαρέμ καταστράφηκε εν μέρει όταν έφυγε από το στρατόπεδο.

Όλα άλλαξαν για τον Φουάντ και την οικογένειά του στις 21 Ιανουαρίου 2025, όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε στρατιωτική επίθεση στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, η οποία ονομάστηκε «Σιδερένιο Τείχος», στοχεύοντας αρχικά τον καταυλισμό προσφύγων της Τζενίν. Μια εβδομάδα αργότερα, η επιχείρηση επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει τους καταυλισμούς Τουλκαρέμ και Νουρ Σαμς στην πόλη Τουλκαρέμ.

Οι ισραηλινές δυνάμεις εκτόπισαν βίαια ολόκληρους τους πληθυσμούς των τριών καταυλισμών κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου 2025 και συνεχίζουν να εμποδίζουν την επιστροφή τους, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Μαζική μετατόπιση

Στοιχεία της UNRWA που αναφέρονται σε έκθεση με τίτλο «Καταστροφή των παλαιστινιακών καταυλισμών προσφύγων στη Βόρεια Δυτική Όχθη» ανέφεραν ότι 33.362 Παλαιστίνιοι παραμένουν βίαια εκτοπισμένοι από τα τρία στρατόπεδα. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2025, το 52% των κτιρίων στο στρατόπεδο Τζενίν, το 48% στο στρατόπεδο Νουρ Σαμς και το 36% στο στρατόπεδο Τουλκαρέμ είχαν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές.

Η ισραηλινή επιχείρηση έχει επηρεάσει εκατοντάδες σπίτια, δρόμους και υποδομές, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων ύδρευσης και ηλεκτροδότησης, ενώ η ανθρωπιστική βοήθεια προς τους καταυλισμούς έχει διακοπεί.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι ισραηλινές δυνάμεις σκότωσαν 102 Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων 21 παιδιών, κατά την περίοδο που καλύπτεται. Αυτό αντιπροσωπεύει το 46% του συνολικού αριθμού Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν από τις ισραηλινές δυνάμεις στη Δυτική Όχθη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Την Κυριακή, το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ διέταξε την κυβέρνηση να παράσχει χρονοδιάγραμμα για την επιστροφή των εκτοπισμένων στους τρεις καταυλισμούς, ορίζοντας την 23η Νοεμβρίου ως προθεσμία για την απάντηση.

Ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς, απέρριψε την απόφαση, προειδοποιώντας ότι η επιστροφή των κατοίκων θα μπορούσε να επιτρέψει την ανοικοδόμηση αυτού που χαρακτήρισε «τρομοκρατική υποδομή». Κάλεσε την κυβέρνηση να μην εφαρμόσει την απόφαση.

Εν τω μεταξύ, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατζ, αντιτάχθηκε στην παρέμβαση του δικαστηρίου, υποστηρίζοντας ότι η συνεχιζόμενη παρουσία του στρατού στα στρατόπεδα ήταν απόφαση ασφαλείας και δηλώνοντας την πρόθεσή του να διατηρήσει στρατιωτική παρουσία εκεί.

Ο Φουάντ, 42 ετών, εγκαταστάτης θερμοκηπίων, αναγκάστηκε να φύγει μαζί με όλους τους άλλους κατοίκους του καταυλισμού και περισσότερα από 40 μέλη της οικογένειάς του. Αλλά αυτός και οι γείτονές του κουβαλούσαν μαζί τους την ελπίδα να επιστρέψουν σπίτι.

Μετακινούνταν μεταξύ των σπιτιών συγγενών, υπομένοντας σκληρές συνθήκες διαβίωσης, μέχρι που τελικά εγκαταστάθηκε στο προάστιο Θιναμπέχ, Τουλκαρέμ.

Η γειτονιά, η οποία έχει θέα στον καταυλισμό, έχει «αποκαταστήσει το πνεύμα του» επειδή μπορεί να δει το σπίτι του ακόμα κι αν είναι από μακριά. Αν και δεν μπορεί να φτάσει στο κτίριο, μπορεί να το κοιτάξει και να φανταστεί μια στιγμή που θα μπορεί να επιστρέψει.

«Αν εκδιδόταν τώρα απόφαση που θα μας επέτρεπε να επιστρέψουμε, θα επέστρεφα αμέσως χωρίς δισταγμό», είπε.

Αλλά το σπίτι του δεν είναι πια αυτό που ήταν κάποτε. Κατεδαφίστηκε εν μέρει και πυρπολήθηκε από Ισραηλινούς στρατιώτες, καθιστώντας περισσότερο από το 80% της πολυκατοικίας ακατοίκητο. Ο Φουάντ σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα ερείπια για να ξαναχτίσει το σπίτι του.

«Δεν θα κλονιστώ ποτέ στην απόφασή μου να επιστρέψω, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να στήσω μια σκηνή πάνω στα ερείπια και να ζήσω εκεί», δήλωσε.

Ο Μοχάμαντ Αραράουι, 18 ετών, από τον καταυλισμό προσφύγων της Τζενίν, είδε επίσης το σπίτι του να ισοπεδώνεται, με τη θέση του να χτίζεται ένας φαρδύς δρόμος.

Είπε ότι η οικογένειά του, η οποία αποτελείται από 40 μέλη, που ζούσαν σε ένα πενταόροφο κτίριο στη γειτονιά al-Damaj, εγκατέλειψαν το στρατόπεδο όταν ξεκίνησε η ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση, αναζητώντας καταφύγιο σε σπίτια που ανήκαν σε άλλους συγγενείς.

«Η μητέρα μου, ο πατέρας μου, οι πέντε αδερφές μου και εγώ βρήκαμε καταφύγιο στο ημιτελές διαμέρισμα του αδελφού μου. Υπομείναμε σκληρές συνθήκες, υποφέροντας από τσουχτερό κρύο και καύσωνα, προτού ολοκληρώσουμε σταδιακά την κατασκευή μέχρι να γίνει κάπως κατοικήσιμο», πρόσθεσε.

Η επιστροφή είναι το μόνο που έχει σημασία για αυτούς και αρνούνται να ζήσουν οπουδήποτε εκτός από τον καταυλισμό, ακόμα κι αν αυτός δεν διαθέτει βασικές ανέσεις.

Μια σχεδόν αδύνατη επιστροφή

Η επιστροφή των εκτοπισμένων στα σπίτια τους δεν είναι απλώς ζήτημα καθαρισμού δρόμων για τους κατοίκους. Η επιστροφή θα σήμαινε τη διαβίωση σε έναν καταυλισμό όπου οι υποδομές έχουν υποστεί ζημιές και εκατοντάδες σπίτια έχουν καταστραφεί, όλα εν μέσω έλλειψης ειδών πρώτης ανάγκης.

Ο Nihad Shawish, μέλος της Επιτροπής Λαϊκών Υπηρεσιών του Καταυλισμού Nur Shams, δήλωσε ότι η κλίμακα της καταστροφής καθιστά την επιστροφή των κατοίκων γεμάτη τεράστιες δυσκολίες, παρά την επιθυμία τους να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Περίπου 400 σπίτια, τα περισσότερα από τα οποία είχαν ύψος τριών έως τεσσάρων ορόφων, καταστράφηκαν, είπε, ενώ περίπου 100 σπίτια κάηκαν κατά τη διάρκεια της παρουσίας του ισραηλινού στρατού στο στρατόπεδο.

Ακόμα και αυτά που επέζησαν δεν είναι απαραίτητα κατοικήσιμα. Υπέστησαν σοβαρές ζημιές που επηρέασαν πόρτες, παράθυρα και εσωτερικούς χώρους. Η κατάρρευση ορισμένων κτιρίων έχει επίσης προκαλέσει ζημιές σε γειτονικά σπίτια.

Περίπου 10.900 κάτοικοι του καταυλισμού παραμένουν εκτοπισμένοι, συμπεριλαμβανομένων οικογενειών που διαμένουν σε ιδιωτικά σπίτια και άλλων σε ένα σχολείο στο προάστιο Θιναμπέχ.

Ο Φαϊζάλ Σαλαμέχ, αξιωματούχος της Λαϊκής Επιτροπής του Καταυλισμού Τουλκαρέμ, δήλωσε ότι περισσότερες από 2.000 κατοικίες καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ περίπου το 90% των σπιτιών του καταυλισμού υπέστησαν μερικές ζημιές, καθιστώντας τα ακατοίκητα.

«Το Ισραήλ έχει μετατρέψει τον καταυλισμό σε ένα περιβάλλον που διώχνει τους κατοίκους, δεδομένης της εκτεταμένης καταστροφής και της απαγόρευσης ανοικοδόμησης σε ορισμένες περιοχές που έχουν μετατραπεί σε δρόμους», σημείωσε.

Παρά τις συνθήκες αυτές, ο Salameh είπε ότι οι εκτοπισμένοι κάτοικοι ανυπομονούν να επιστρέψουν στον καταυλισμό μόλις τους το επιτρέψει μια απόφαση της ισραηλινής κυβέρνησης.

Ο καταυλισμός φιλοξενούσε περίπου 15.000 άτομα. Η πλειοψηφία των εκτοπισμένων ζει επί του παρόντος σε ενοικιαζόμενα σπίτια ή με συγγενείς, ενώ άλλοι έχουν αναζητήσει καταφύγιο σε σχολεία, τζαμιά ή αυτοσχέδιες τσίγκινες καλύβες.

Ισραηλινή απόρριψη

Ενώ η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ισραήλ ανοίγει τον δρόμο για συζήτηση σχετικά με την επιστροφή των εκτοπισμένων σε καταυλισμούς στη βόρεια Δυτική Όχθη, η απόρριψή της από τους υπουργούς της ισραηλινής κυβέρνησης εγείρει ερωτήματα σχετικά με το εάν θα εφαρμοστεί. Μέχρι τότε, οι ζωές των εκτοπισμένων οικογενειών παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Ο Mohamad Halaseh, ειδικός σε ισραηλινά ζητήματα, δήλωσε ότι η ισραηλινή δεξιά δεν προσπαθεί μόνο να αλλάξει τη δομή του δικαστικού συστήματος, αλλά επιδιώκει επίσης να υπονομεύσει τη νομιμότητά του και να ασκήσει πίεση στους δικαστές.

Εξήγησε ότι η επίδραση των πολιτικών θέσεων είναι εμφανής στην περιφρόνηση των αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Αναφέρει ως παράδειγμα το ζήτημα των επισκέψεων Παλαιστινίων κρατουμένων, μια περίπτωση στην οποία το κράτος δεν συμμορφώθηκε με τις αποφάσεις του δικαστηρίου.

«Η συνεχιζόμενη περιφρόνηση των δικαστικών αποφάσεων υπονομεύει την ικανότητα της δικαστικής εξουσίας να υποχρεώνει την κυβέρνηση να ενεργεί όταν οι δικαστικές αποφάσεις συγκρούονται με τη στάση της πολιτικής ηγεσίας», είπε.

Αρκετά προηγούμενα καθιστούν απίθανη την εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων σχετικά με τους καταυλισμούς, είπε. Αυτό είναι ιδιαίτερα οδυνηρό για τους κατοίκους που αντιμετωπίζουν επίσης ισχυρή ισραηλινή πολιτική αντίθεση στην επιστροφή των Παλαιστινίων στους τρεις καταυλισμούς.

«Οι δηλωμένες πολιτικές θέσεις θέτουν ένα όριο στον βαθμό στον οποίο τα εκτελεστικά θεσμικά όργανα συμμορφώνονται με τις δικαστικές αποφάσεις», είπε.

Πηγή – Al Jazeera

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy