Μυστήριο στο Διάστημα: Ο αστεροειδής 1998 KY26 επιταχύνει ανεξήγητα και οι επιστήμονες αναζητούν την αιτία

Σύνοψη

• Ο αστεροειδής 1998 KY26, διαμέτρου 11 μέτρων, παρουσιάζει μια ανεξήγητη επιτάχυνση στην τροχιά του, η οποία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί αποκλειστικά από τις βαρυτικές δυνάμεις των πλανητών.
• Η επικρατέστερη μέχρι πρότινος θεωρία υποστήριζε ότι πρόκειται για έναν «σκοτεινό κομήτη», ο οποίος κινείται αποκτώντας ώθηση μέσω της εξάχνωσης κρυμμένου πάγου.
• Νέα έρευνα από το Georgia Institute of Technology αποδεικνύει ότι οι θερμοκρασίες του αστεροειδή (-61°C) είναι υπερβολικά υψηλές για να διατηρήσουν πάγο στο εσωτερικό του, καταρρίπτοντας πλήρως τον μηχανισμό.
• Η νέα υπόθεση υποδηλώνει ότι η επιτάχυνση προκαλείται από την αποβολή κόκκων σκόνης από την επιφάνεια του, εξαιτίας της ταχύτατης περιστροφής του (ολοκληρώνει κύκλο κάθε 5,35 λεπτά).
• Το ιαπωνικό διαστημικό σκάφος Hayabusa2 της JAXA αναμένεται να προσεγγίσει τον 1998 KY26 τον Ιούλιο του 2031, προσφέροντας οριστικές απαντήσεις μέσω επιτόπιας ανάλυσης.

Το ηλιακό μας σύστημα κρύβει αναρίθμητα μυστικά, ωστόσο, ελάχιστα ουράνια σώματα έχουν προκαλέσει τόση σύγχυση στην επιστημονική κοινότητα όσο ο αστεροειδής 1998 KY26. Το συγκεκριμένο διαστημικό αντικείμενο ανακαλύφθηκε το 1998 από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αριζόνα και από την πρώτη στιγμή των παρατηρήσεων κατέστη σαφές ότι δεν υπακούει στους συμβατικούς κανόνες της ουράνιας μηχανικής. Τα περισσότερα διαστημικά πετρώματα μετακινούνται ακολουθώντας προβλέψιμες πορείες, επηρεαζόμενα σχεδόν αποκλειστικά από τις βαρυτικές έλξεις των μεγάλων πλανητών και του Ήλιου. Ο 1998 KY26 καταγράφει μια σταθερή, αυθόρμητη επιτάχυνση, η οποία δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα στους αστροφυσικούς παγκοσμίως.

Η αρχική καταγραφή των τηλεσκοπίων έδειξε ότι η επιτάχυνση αναπτύσσεται κάθετα στο επίπεδο της τροχιάς του, αναγκάζοντας τους επιστήμονες να αναζητήσουν μηχανισμούς ικανούς να παρέχουν αυτού του είδους την εξωγενή ώθηση. Ο 1998 KY26 διαθέτει διάμετρο μόλις 11 μέτρων, γεγονός που τον κατατάσσει στα μικρότερα παρατηρήσιμα ουράνια σώματα, ενώ περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του με την ασύλληπτη ταχύτητα των 5,35 λεπτών ανά πλήρη περιστροφή. Αυτά ακριβώς τα ασυνήθιστα δομικά και κινηματικά χαρακτηριστικά έστρεψαν την ακαδημαϊκή έρευνα στην πιο λογική εξήγηση, δηλαδή την πιθανότητα ο 1998 KY26 να αποτελεί τελικά έναν «σκοτεινό κομήτη».

Για πολλές δεκαετίες, η διάκριση μεταξύ αστεροειδών και κομητών παρέμενε απολύτως ξεκάθαρη στα αστρονομικά εγχειρίδια. Οι αστεροειδείς ταξινομούνταν ως αδρανή, συμπαγή πετρώματα, ενώ οι κομήτες χαρακτηρίζονταν από τη μεγάλη περιεκτικότητα τους σε πάγο. Όταν ένας κομήτης προσεγγίζει τον Ήλιο, η θερμική ακτινοβολία μετατρέπει τον πάγο απευθείας σε αέριο, μια θερμοδυναμική διαδικασία γνωστή ως εξάχνωση. Τα αέρια που απελευθερώνονται λειτουργούν πρακτικά ως μικροσκοπικοί κινητήρες προώθησης, δίνοντας στο ουράνιο σώμα μια επιπλέον ώθηση και σχηματίζοντας την εντυπωσιακή φωτεινή ουρά. Οι «σκοτεινοί κομήτες» είναι σώματα που ακολουθούν την ίδια ακριβώς διαδικασία, αλλά λόγω του ελάχιστου μεγέθους τους ή της απουσίας σκόνης στην επιφάνεια τους, η εξάχνωση των αερίων δεν εντοπίζεται από τα οπτικά τηλεσκόπια. Η θεωρία αυτή εξηγούσε άριστα τα δεδομένα, μέχρι τη στιγμή που η εξέταση των θερμοκρασιών στο εσωτερικό του βράχου ανέτρεψε πλήρως την αστροφυσική βιβλιογραφία.

Γιατί καταρρίπτεται η θεωρία του «σκοτεινού κομήτη»;

Η νέα μελέτη αποδεικνύει ότι η μέση θερμοκρασία στα πιο ψυχρά σημεία του 1998 KY26 κυμαίνεται στους -61°C (212 Kelvin). Ο πάγος απαιτεί θερμοκρασίες κάτω των -128°C (145 Kelvin) για να διατηρηθεί στο κενό του Διαστήματος, καθιστώντας το σώμα υπερβολικά θερμό για να κρύβει νερό στο εσωτερικό του. Ακόμα και ένα ποσοστό πάγου 1% θα εξαφανιζόταν πλήρως μέσα σε μόλις 2.000 χρόνια με τα σημερινά θερμικά δεδομένα, ενώ εάν ο πάγος προκαλούσε τη σημερινή επιτάχυνση, το απόθεμα θα εξαντλούνταν σε μόλις 62 χρόνια λειτουργίας.

Οι Korbin Hansen και Masatoshi Hirabayashi από το Georgia Institute of Technology, αποφάσισαν να ελέγξουν την υπόθεση του πάγου βασιζόμενοι σε προηγμένα θερμικά μοντέλα. Συνδυάζοντας τα ακριβή δεδομένα ανακλαστικότητας, την πυκνότητα, τα τροχιακά στοιχεία και την εικαζόμενη σύσταση του αστεροειδή, προσομοίωσαν τις θερμοκρασίες που αναπτύσσονται βαθιά στον πυρήνα του 1998 KY26. Τα συμπεράσματα υπήρξαν αδιαμφισβήτητα. Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος δεν επέτρεπε τη διατήρηση υδάτινου πάγου για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα, αποδεικνύοντας ότι το σώμα έχει σχηματιστεί εσωτερικά της «γραμμής χιονιού» του ηλιακού συστήματος, πιθανότατα μέσα στην Κύρια Ζώνη Αστεροειδών. Η παρατήρηση αυτή μηδενίζει τις πιθανότητες να τροφοδοτείται η επιτάχυνση του από εξατμιζόμενα αέρια.

Ποια είναι η νέα εξήγηση για την επιτάχυνση του αστεροειδή;

Με την εξάχνωση πάγου να αποκλείεται, οι ερευνητές εστιάζουν στην ταχύτατη περιστροφή του αστεροειδή, η οποία προκαλεί ισχυρές φυγόκεντρες δυνάμεις. Το φαινόμενο οδηγεί στη διαρκή αποβολή κόκκων σκόνης από την επιφάνεια του, δημιουργώντας αντίρροπη ώθηση που λειτουργεί ως μικροσκοπικός κινητήρας.

• Φαινόμενο Yarkovsky: Παρέχει απειροελάχιστη ώθηση μέσω της ασύμμετρης εκπομπής θερμικής ακτινοβολίας, αλλά κρίνεται ανεπαρκές για το μέγεθος της επιτάχυνσης του 1998 KY26.
• Απώλεια μάζας: Η φυγόκεντρος δύναμη εκσφενδονίζει συνεχή ροή σωματιδίων από την επιφάνεια του βράχου.
• Μηχανισμός δράσης-αντίδρασης: Κάθε κόκκος σκόνης που αποσπάται, ασκεί μια μικρή προωθητική δύναμη στο κυρίως σώμα, τροποποιώντας την πορεία του.

Ο αποκλεισμός της ύπαρξης νερού ανάγκασε την επιστημονική κοινότητα να στραφεί στη φυσική των στερεών σωμάτων, καθώς τα μοντέλα που βασίζονται στην εκπομπή ηλιακής ακτινοβολίας δεν αρκούν από μόνα τους. Πλέον, η πιο βάσιμη θεωρία επικεντρώνεται στη δομική ακεραιότητα του ίδιου του αντικειμένου. Ένας βράχος 11 μέτρων που περιστρέφεται με τέτοιο ρυθμό αδυνατεί να συγκρατήσει χαλαρά υλικά στην επιφάνεια του μέσω της δικής του ασθενούς βαρύτητας. Κάθε φορά που ένα μικροσκοπικό θραύσμα αποκολλάται και χάνεται στο κενό του Διαστήματος, λειτουργεί με τη λογική της δράσης-αντίδρασης, μεταφέροντας ένα μικρό μέρος της κινητικής ενέργειας πίσω στον αστεροειδή. Με την πάροδο του χρόνου, η αθροιστική δράση αυτών των συνεχόμενων μικροσκοπικών εκτοξεύσεων υλικού παράγει το ακριβές φαινόμενο της συνεχούς τροχιακής απόκλισης.

Πότε θα λυθεί οριστικά το μυστήριο;

Η ιαπωνική διαστημική υπηρεσία JAXA έχει κατευθύνει το εξερευνητικό σκάφος Hayabusa2 προς τον 1998 KY26, με την προγραμματισμένη άφιξη να τοποθετείται τον Ιούλιο του 2031. Η επιτόπια ανάλυση θα χαρτογραφήσει τη σύσταση του βράχου και θα επιβεβαιώσει τον μηχανισμό προώθησης.

Τα όργανα υψηλής ακρίβειας που φέρει το Hayabusa2 θα μπορέσουν να αναλύσουν τη χημική σύσταση του βράχου, να καταγράψουν την ακριβή μορφολογία της επιφάνειάς του και να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τον μηχανισμό απώλειας σωματιδίων. Η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για τη συγκεκριμένη αποστολή ξεπερνά το ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Η ακριβής κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εξωτερικές δυνάμεις μεταβάλλουν την πορεία των αστεροειδών αποτελεί την πιο κρίσιμη παράμετρο για την πρόβλεψη της τροχιάς δυνητικά επικίνδυνων σωμάτων που θα μπορούσαν να απειλήσουν τον πλανήτη μας.

Πηγή – Techgear

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Ή
ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΑΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣΕΛΚΥΣΤΙΚΑ ΠΑΚΕΤΑ ΓΙΑ 3 - 6 - 12 ΜΗΝΕΣinfo@aftoforo.com | www.aftoforo.com