Το όνομά του είναι συνώνυμο της αφοσίωσης, της σταθερότητας και της πίστης στα ιδανικά. Τριάντα πέντε χρόνια στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά, ο αστυνόμος Λάζαρος Γκλεζάκος έζησε το περασμένο Σάββατο το απόγευμα στη Μάνη μία από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής του, παραδίδοντας, μαζί με τον γιο του, Δημήτρη, την κόρη του, Ράνια, στον γαμπρό Παναγιώτη-Νεκτάριο Αναστασίου. Στην ίδια τελετή το ζευγάρι βάπτισε και τον μικρό τους Γιάννη, τον μονάκριβο εγγονό του.Ο πρώην πρωθυπουργός αυτή τη φορά στάθηκε δίπλα στη «σκιά» του, συμμετέχοντας στη χαρά των νεονύμφων. Η Ράνια κατέβηκε με το δαντελένιο νυφικό της έως την εκκλησία των Ταξιαρχών στην Αρεόπολη, περπατώντας στα καλντερίμια και τραγουδώντας «Η πατρίς μου είναι η Μάνη, που κανόνι δεν την πιάνει».

Αντώνης Σαμαράς: Η ξεχωριστή σχέση με τη Μάνη

Ντόπιοι και χιλιάδες επισκέπτες του ζεστού διημέρου σηκώνονταν από τα τραπέζια και χειροκροτούσαν, ενώ διακριτικά πιο πίσω ο Αντώνης Σαμαράς, μαζί με φίλους και συγγενείς του Λάζαρου, τον Πέτρο Ανδρεάκο, σχεδόν 30 χρόνια δήμαρχο Ανατολικής Μάνης, την Αθηνά Καλογερόγιαννη, σύζυγό του, και τον Νεοδημοκράτη βουλευτή Μίλτο Χρυσομάλλη, χαιρετούσαν τον κόσμο.

Η ομορφιά και η μεγαλοπρέπεια της «αδούλωτης γης», εγκατεσπαρμένης με τόσους και τόσους θρύλους για τους ηρωισμούς των προγόνων της, δέχτηκε την ταπεινότητα της Ράνιας και του Παναγιώτη, δύο νέων επιστημόνων, που δημιούργησαν οικογένεια κάτω από το ευλογημένο φως της Μάνης.

Ομοια αγάπη για τον τόπο αυτόν έχει και ο Αντώνης Σαμαράς, που ως πρόεδρος της Πολιτικής Άνοιξης τη δεκαετία του 1990 λάμβανε 15,5% ποσοστό στη Λακωνία και 16,5% δίπλα, στη Μεσσηνία.

Τον Λάζαρο Γκλεζάκο τον γνώρισε πριν μπει στην Αστυνομία. Ήταν στην ασφάλεια του βιομηχάνου Μιχ. Στασινόπουλου και διέθετε γερές συστάσεις. Πειραιώτης από τα Μανιάτικα, αθλούνταν στην πάλη και τη σκοποβολή και ασχολούνταν ενεργά με την ΟΝΝΕΔ ως αντιπρόεδρος στο λιμάνι.

Δραστήριος πολύ, καθώς είχε συλληφθεί δύο φορές – τη μία με τον μετέπειτα πρόεδρο Γιάννη Κουλιζάκο, επειδή ένας «πρασινοφρουρός διοικητής», επίσης Μανιάτης, ο γνωστός εκείνη την εποχή Μπεκάκος, δεν τους επέτρεπε τις συγκεντρώσεις.

«Αγαπώ πολύ τη Νέα Δημοκρατία. Είμαι εκεί από πολύ νέος και ανταποκρινόμουν πάντα σε όσα ζητούσαν. Η αποστολή μου όμως γράφει Αντώνης Σαμαράς», λέει σεμνά.

Εισήλθε στο Σώμα τον Δεκέμβριο του 1991, στα 23 του, και αμέσως, τον Μάρτιο του 1992, αποσπάστηκε στο υπουργείο Εξωτερικών, στη φρουρά του κ. Σαμαρά, παραμένοντας έως σήμερα στο ίδιο πόστο. Έπειτα από κάποιο διάστημα ενέταξε και τον αδελφό του, Παναγή, στο επιτελείο.

Αν κάτι τον χαρακτηρίζει περισσότερο είναι η οικειότητα και οι διαχρονικές σχέσεις του. Με τον υποστράτηγο Πέτρο Παυλόπουλο, επικεφαλής της ασφάλειας του Κυρ. Μητσοτάκη, και τον επίσης υποστράτηγο Φώτη Ντουίτση, του ελληνικού FBI, πορεύονται όλα τα χρόνια μαζί από τις πειραιώτικες γειτονιές. Αλληλοστηρίζονται κρατώντας τις απαραίτητες αποστάσεις, όπως έκανε με τον Μανούσο Γρυλλάκη, τον αστυνομικό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

 

Τα χρόνια των δύσκολων αποστολών

Τη σκοτεινότερη περίοδο των μνημονίων, όταν ο Αντώνης Σαμαράς ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης και κατόπιν πρωθυπουργός, τα ταξίδια στο εξωτερικό γίνονταν με συχνότητα δύο-τρία την εβδομάδα. Έφτιαξε λοιπόν βάρδιες, για να έχουν αναλογικά πρόσβαση και οι άλλοι στην ημερήσια αποζημίωση των 60 ευρώ.

«Έπρεπε να το μοιραζόμαστε. Δύσκολα τα φέρναμε κι εμείς βόλτα», αναφέρει.

Έζησε πολλές απογοητεύσεις και ενίοτε κινδύνευσε, μα δεν ανοίγεται σε αυτές τις κουβέντες. Περιορίζεται στο εξής: «Χάρη στον πρόεδρο τα ξεπεράσαμε». Όσα κι αν είπαν για εκείνον, τους χαμογέλασε χωρίς να απαντήσει.

Ούτως ή άλλως, μένει στο σπίτι όπου γεννήθηκε, κάνει διακοπές στο Νυφί, το χωριό του, μια απότομη πλαγιά στον Λακωνικό Κόλπο, που όταν πυρώνει η ξερολιθιά δεν στέκεσαι λεπτό έξω, και μεγαλώνει με τους ίδιους κοντινούς του ανθρώπους.

Έχει ιστορίες να αφηγηθεί τα επόμενα χρόνια και, κυρίως, να αποδείξει. Τώρα προέχει ο πολιτικός αγώνας του προέδρου.