ΑθλητισμόςΚουκουμάς: Απαρχαιωμένη η νομοθεσία για τις Στέγες Ηλικιωμένων – «Δεν διασφαλίζεται η αξιοπρέπεια και η ασφάλεια»
Έντονη παρέμβαση για την ανάγκη άμεσου εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας για τις Στέγες Ηλικιωμένων και Αναπήρων πραγματοποιεί ο βουλευτής του ΑΚΕΛ και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Γιώργος Κουκουμάς, υπογραμμίζοντας…
29 Σεπτεμβρίου 2026 · 16:04
Έντονη παρέμβαση για την ανάγκη άμεσου εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας για τις Στέγες Ηλικιωμένων και Αναπήρων πραγματοποιεί ο βουλευτής του ΑΚΕΛ και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Γιώργος Κουκουμάς, υπογραμμίζοντας ότι η υφιστάμενη νομοθεσία δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες και δεν διασφαλίζει επαρκώς την αξιοπρέπεια, την υγεία και την ασφάλεια των ηλικιωμένων.
Ο κ. Κουκουμάς τονίζει ότι εδώ και δέκα χρόνια συζητείται και αναμένεται νομοσχέδιο για τον εκσυγχρονισμό του σχετικού πλαισίου, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει κατατεθεί. Όπως επισημαίνει, η ίδια η κυβέρνηση είχε θέσει το 2026 ως χρονοδιάγραμμα μέσα από το Εθνικό Σχέδιο για την Ενεργό Γήρανση, ωστόσο ούτε φέτος αναμένεται να υπάρξει νομοσχέδιο.
Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ αναδεικνύει ως ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα το γεγονός ότι περισσότερα από 300 άτομα με νοητικές αναπηρίες ή ψυχικές διαταραχές εξακολουθούν να διαμένουν σε γηροκομεία, υπογραμμίζοντας ότι «δεν είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα να γίνεται ανεκτός ο εγκλεισμός» τους σε τέτοιες δομές.
Παράλληλα, καλεί τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας να προχωρήσουν άμεσα, όπως έχει ήδη ζητήσει και η Επίτροπος Διοικήσεως, στην καταγραφή των περιπτώσεων Ατόμων με Αναπηρία που διαμένουν σε Στέγες Ηλικιωμένων και στη μετακίνησή τους σε κατάλληλα πλαίσια φροντίδας.
Ο Γιώργος Κουκουμάς υπογραμμίζει την ανάγκη αλλαγής του υφιστάμενου μοντέλου, ώστε από ένα σύστημα που περιορίζεται στη στέγαση ηλικιωμένων να υπάρξει ένα σύγχρονο δίκτυο κοινωνικών δομών ποιοτικής φροντίδας, με επίκεντρο την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των ενοίκων.
Όπως αναφέρει, τα πρότυπα που αφορούν την ασφάλεια, τις υποδομές, τη στελέχωση και την κατάρτιση του προσωπικού έχουν καθοριστεί πριν από 20 και 30 χρόνια και δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές απαιτήσεις.
Χαρακτηριστικά, θέτει το ζήτημα της στελέχωσης κατά τις νυχτερινές ώρες, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί ένας μόνο φροντιστής να είναι υπεύθυνος για 20 ή 25 ηλικιωμένους σε μια Στέγη.
Παράλληλα, ζητά από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας να καταθέσουν γραπτώς στοιχεία για τις επιθεωρήσεις που πραγματοποιούνται στις Στέγες, καθώς και για τις περιπτώσεις στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές ή ακυρώθηκαν άδειες λειτουργίας.
Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ αναδεικνύει επίσης την ανάγκη οι ηλικιωμένοι να διαθέτουν εξατομικευμένα σχέδια φροντίδας, υγείας και κοινωνικοποίησης, επισημαίνοντας ότι η φροντίδα δεν μπορεί να περιορίζεται στην πολύωρη παραμονή μπροστά από μια τηλεόραση.
Στο επίκεντρο της συζήτησης τέθηκε και το Σχέδιο Επιδότησης Διαμονής και Φροντίδας σε Στέγες Ηλικιωμένων.
Ο κ. Κουκουμάς επισημαίνει ότι περίπου τα δύο τρίτα των Στεγών είναι ιδιωτικές και ότι το κόστος διαμονής σε πολλές περιπτώσεις ανέρχεται στις 2.000 με 3.000 ευρώ τον μήνα, ποσό που καθίσταται απαγορευτικό για πολλές οικογένειες.
Υπογραμμίζει, ως εκ τούτου, ότι παρά την πρόσφατη αύξηση της επιδότησης, οι ανάγκες παραμένουν μεγάλες και τα κριτήρια του σχεδίου θα πρέπει να διευρυνθούν, ώστε να καλύπτονται περισσότεροι ηλικιωμένοι. Ενδεικτικά, αναφέρει ότι σήμερα οι δικαιούχοι παγκύπρια ανέρχονται μόλις στους 858.
Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ συνδέει το ζήτημα των Στεγών με τη συνολικότερη εικόνα της μακροχρόνιας φροντίδας ηλικιωμένων και ατόμων με αναπηρία στην Κύπρο.
Όπως τονίζει, η χώρα δαπανά μόλις 0,2% του ΑΕΠ για τη μακροχρόνια φροντίδα, ποσοστό που, σύμφωνα με τον ίδιο, αντιστοιχεί σε λιγότερο από το ένα όγδοο του μέσου όρου στην υπόλοιπη ΕΕ.
Ο κ. Κουκουμάς υπερθεματίζει, συνεπώς, την ανάγκη ουσιαστικής αύξησης της κρατικής δαπάνης για τη μακροχρόνια φροντίδα, ώστε να στηριχθεί και η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη δημιουργία νέων Στεγών Ηλικιωμένων και κέντρων φροντίδας και απασχόλησης, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην ύπαιθρο.
Παράλληλα, αναδεικνύει τη συμβολή των ΣΚΕ, τα οποία, όπως αναφέρει, λειτουργούν δομές και προγράμματα καλύπτοντας στην πράξη σημαντικό μέρος των αναγκών που θα έπρεπε να αντιμετωπίζει το κράτος.
Πηγή – Διάλογος








