Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία: Κατακερματισμός Αριστεράς και Κεντροαριστεράς με τις κοινωνίες στους δρόμους

Ισπανικό μωσαϊκό

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις για το στεγαστικό στην Ισπανία και η νομοθέτηση του Σάντσεθ για την υπεράσπιση των ενοικιαστών από τα κερδοσκοπικά επενδυτικά κεφάλαια θα αμφισβητηθούν από τη Δεξιά και την Ακροδεξιά στις κάλπες στις 29 Νοεμβρίου, με τους σοσιαλιστές και την Αριστερά να κινδυνεύουν να πληρώσουν με καθυστέρηση ένα μεγάλο τίμημα για την εκδίωξη του Podemos από τον κυβέρνηση.

Το κατακερματισμένο μωσαϊκό της Αριστεράς στις κάλπες κινδυνεύει να μετατραπεί στον αδύναμο κρίκο των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων, γιατί το Πλατύ Μέτωπο που δημιουργήθηκε εσπευσμένα από το Κίνημα Sumar, την Ενωμένη Αριστερά και το Περισσότερο Μαδρίτη αποτελεί μια επανέκδοση του προηγούμενου συνασπισμού Sumar, χωρίς να μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης των δυνάμεων της Αριστεράς.

Η Άντα Κολάου, που δέχτηκε να τεθεί επικεφαλής του Πλατιού Μετώπου, το κατάλαβε υποστηρίζοντας ότι όχι μόνο δεν θα ηγηθεί του σχήματος του Πλατιού Μετώπου αλλά και ότι αυτό μπορεί να μη δημιουργηθεί εάν το Podemos και η Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλονίας ERC συμφωνήσουν για κοινή κάθοδο, ενώ τόσο η ίδια όσο και η Γιολάντα Ντίαθ είχαν προσπαθήσει με κάθε τρόπο να διαλύσουν το Podemos, με συνεργό τον Σάντσεθ και τον Ινίχο Ερεχόν του Περισσότερο Μαδρίτη. Η ERC θεωρεί την Κολάου και το αριστερό Comuns της Καταλονίας υπεύθυνους που δεν πήρε τον Δήμο της Βαρκελώνης το 2019, γιατί η Κολάου για την επανεκλογή της συμμάχησε με τους λαϊκιστές Πολίτες C’s, καθώς και γιατί το 2024 η στάση της οδήγησε στην πτώση της τοπικής κυβέρνησης του ERC. H ERC και το Comuns αποτέλεσαν τους μεγάλους ηττημένους των τοπικών εκλογών που ακολούθησαν, με τους σοσιαλιστές να κερδίζουν την τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας.

Η απόφαση του Podemos να στηρίξει την ERC στην Καταλονία και να αναζητά συμμαχίες εκτός των σχημάτων του Sumar δεν είναι λοιπόν τυχαία, ούτε είναι τυχαίο ότι συνεχίζει να ζητά δημοσίως συνεργασίες εκτός της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης σε δέκα περιφέρειες με την Ενωμένη Αριστερά, που είχε πέσει και αυτή θύμα των μηχανογραφιών της Γιολάντα Ντίαθ, φτάνοντας να μείνει για πρώτη φορά στη σαραντάχρονη ιστορία της εκτός Ευρωβουλής.

Η κατάσταση είναι τραγική για την Αριστερά, γιατί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το Πλατύ Μέτωπο θα καταφέρει να εκλέξει 6 και το Podemos 2 βουλευτές, ενώ ενωμένοι θα έφταναν στους 20 από τους 8, μια διαφορά 12 εδρών, τη στιγμή που η Δεξιά και η φασιστοειδής Ακροδεξιά φιλοδοξούν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Η μόνη παρηγοριά είναι ότι το EH Bildu της Χώρας των Βάσκων, το BNG της Γαλικίας και το Compromis της Χώρας της Βαλένθια ή τα άλλα αριστερά εθνικιστικά σχήματα θα καταφέρουν να επανεκλέξουν τους βουλευτές τους.

Ο χρόνος για την κατάθεση των συνασπισμών κομμάτων έληξε τα μεσάνυχτα της Παρασκευής και φαίνεται ότι, πέρα από τις αντιφατικές δηλώσεις για διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο Podemos και τμήματα από το Πλατύ Μέτωπο ή με την ERC, η Αριστερά θα κατεβεί κατακερματισμένη στις εκλογές. Τα ηγετικά στελέχη των κομμάτων της Αριστεράς μιλούσαν διαρκώς για την ανάγκη ενότητας και συνεργασίας όταν στην πράξη έθεταν αμοιβαία βέτο, κόκκινες γραμμές, αρνήσεις και υπεκφυγές.

Ο Σάντσεθ στηρίζει την κοινή κάθοδο των σοσιαλιστών, της Αριστεράς της κυβέρνησής του και άλλων αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων στη Γερουσία, για να χάσει το Λαϊκό Κόμμα την απόλυτη πλειοψηφία του.

H αντιπαράθεση φαίνεται λιγότερο σκληρή στις μικρές περιφέρειες της χώρας, όπου τα αριστερά τοπικά κόμματα έχουν ισχυρότατη παρουσία, με το αριστερό σχήμα Νέα Κανάρια, το Podemos, την Ενωμένη Αριστερά και το Sumar να κατεβαίνουν σε κοινό ψηφοδέλτιο. Σε μια ανάλογη συμφωνία κατέληξε το Ara Mes των Βαλεαρίδων Νήσων με την τοπική Ενωμένη Αριστερά και το Sumar, αλλά χωρίς το Podemos, ενώ στην Αραγονία το ισχυρότατο CHA κατάφερε την τελευταία στιγμή να συγκροτήσει ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο με την Ενωμένη Αριστερά, το Κίνημα Sumar, το Πράσινο Κόμμα και το Μηδενικές Περικοπές, αλλά χωρίς το Podemos. Στη Χώρα της Βαλένθια η κατάσταση ήταν αρκετά σύνθετη γιατί, πέρα από τις αντιθέσεις των εθνικών κομμάτων της Αριστεράς, υπάρχει και έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο ψυχές του Compromis, την Iniciativa και το Mes.

Στην Ανδαλουσία οι τροτσκιστές του Εμπρός Ανδαλουσία θα κατεβούν μόνοι τους.

Ιταλική παέγια Σάντσεθ

«Στην Ιταλία για να ηγηθώ στο Πλατύ Πεδίο; Πρέπει να παραμείνω στην Ισπανία για να μαγειρεύω παέγια για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια», απάντησε ειρωνικά ο Πέδρο Σάντσεθ στην πρόταση της κωμικού Λουτσιάνα Λιτιτζέτο να ηγηθεί της αναξιόπιστης Κεντροαριστεράς στις επόμενες εκλογές εναντίον της Μελόνι. Ο Σάντσεθ πάντως έκανε το καθήκον του να στηρίξει τη γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος Έλι Σλάιν: «Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο άτομο για την Ιταλία».

Για άλλη μία φορά το μεγαλύτερο ιταλικό συνδικάτο CGIL, μαζί με περισσότερες από 100 δημοκρατικές, αριστερές και καθολικές μεγάλες οργανώσεις και συλλόγους, ελλείψει μιας πολιτικής αντιπολίτευσης, αποφάσισαν να αντιπαρατεθούν στους δρόμους και στις πλατείες με τη Μελόνι, διοργανώνοντας σήμερα πανιταλική διαδήλωση στη Ρώμη για να επαναφέρουν στο πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό την αξιοπρεπή εργασία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ειρήνη και την ισότητα.

«Πρέπει να ενώσουμε τους κοινωνικούς αγώνες για ένα διαφορετικό μέλλον. Δεν έχουμε ανάγκη από εξοπλισμούς και πολέμους. Σήμερα πρέπει να επενδύσουμε σε θέσεις εργασίας ώστε να μην είναι επισφαλείς, σε μισθούς ώστε να μπορούμε να φτάνουμε στο τέλος του μήνα, στη μόρφωση, στη δημόσια υγειονομική περίθαλψη, στο δικαίωμα στη στέγαση, σε υγεία που να λειτουργεί», τόνισε ο γραμματέας της CGIL Μαουρίτσιο Λαντίνι.

Οι διεκδικήσεις της κοινωνίας των πολιτών και του συνδικάτου της Αριστεράς ξεπερνούν τις συζητήσεις για το αναμενόμενο κοινό πρόγραμμα των κομμάτων Κεντροαριστεράς, της Αριστεράς και των Πρασίνων, που έχουν λάμψει με την απουσία τους στις κοινωνικές συγκρούσεις.

Περνώντας από το Πλατύ Μέτωπο της ισπανικής Αριστεράς στο αποκαλούμενο Πλατύ Πεδίο της ιταλικής Κεντροαριστεράς, τα πράγματα στο πολιτικό επίπεδο είναι πιο σύνθετα εξαιτίας της απαξίωσης των περισσοτέρων κομμάτων της και κυρίως των μεγάλων διαφορών τους σε θέματα όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία και η αποστολή όπλων στο Κίεβο, το οικονομικό και φορολογικό πρόγραμμα ή η συμμετοχή του Ματέο Ρέντσι σε αυτό. Στη Βουλή το Δημοκρατικό Κόμμα, το Κίνημα Πέντε Αστέρων και η Συμμαχία Πρασίνων Αριστερά «απείχαν αμοιβαία» για την ιταλική στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, βρίσκοντας έτσι μια πρόσκαιρη ενότητα στη δράση.

Ο μακρονιστής αντι-Μακρόν

Τη στιγμή που οι μαθητές στη Γαλλία διαδηλώνουν σήμερα μαζί με τα Κίτρινα Γιλέκα, ανεβάζοντας για άλλη μία φορά το κοινωνικό βαρόμετρο στα ύψη, ο νικητής των προκριματικών εκλογών της Κεντροαριστεράς και ευρωβουλευτής της Δημόσιας Πλατείας Ραφαέλ Γκλικσμάν, με το σαρωτικό 66% που έλαβε ανάμεσα στους 120.000 ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς, που πλήρωσαν μεταξύ 15 και 10 ευρώ, θεωρεί ότι «η μάχη ξεκινά επιτέλους». Αρκετοί συνυποψήφιοί του θεωρούν ότι θα οδηγηθεί σε συντριβή στις προεδρικές εκλογές αρνούμενος οποιαδήποτε συζήτηση ή συνεργασία με τον Ζαν-Λικ Μελανσόν της Ανυπότακτης Γαλλίας.

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ εξέφρασε μάλιστα τη λύπη της για το γεγονός ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν θα έχει δικό του υποψήφιο, εκτιμώντας ότι αποτελεί «μορφή αυτοκατάργησης», παρόλο που στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου είχε κερδίσει το Παρίσι, τη Μασσαλία, τη Λιλ, τη Λιόν. Η Σεγκολέν εξέφρασε επίσης αμφιβολίες εάν ο Γκλικσμάν θα παραμείνει στην Αριστερά και δεν θα συμμαχήσει με το Κέντρο ή την Κεντροδεξιά. Η πολιτική αυτοκτονία του Σοσιαλιστικού Κόμματος ξεκίνησε το 2024, όταν ο κεντρώος Γκλικσμάν κατάφερε να επιβληθεί στους σοσιαλιστές στις ευρωεκλογές του 2024, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους η Δημόσια Πλατεία του συμμετείχε στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο. Για τη νεανική κοινή γνώμη ο Γκλικσμάν μοιάζει με συνεχιστή του Μακρόν, που αρνείται να χαρακτηρίσει γενοκτονία τη σφαγή στη Γάζα.

 Φωτό: Martti Salmi / unsplash

Πηγή – Εποχή

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy