Η συνθηκολόγηση με τις ηλεκτρονικές εκλογές

Σήμερα, Σάββατο 7 Νοεμβρίου, θα διεξαχθεί η παρωδία των ηλεκτρονικών εκλογών για τα υπηρεσιακά συμβούλια των εκπαιδευτικών, μια εξέλιξη που έχει αλλοιώσει καθοριστικά τον ρόλο των αιρετών μετατρέποντάς τους σε ενσωματωμένους παράγοντες της διοίκησης. Δανείζομαι την πολύ εύστοχη κι εμπεριστατωμένη ανάλυση της Όλγας Τσιλιμπάρη, στην ιστοσελίδα alfavita, γι’ αυτό το κρίσιμο ζήτημα:

«Η συμμετοχή εκπροσώπων των εργαζομένων στα υπηρεσιακά συμβούλια παρουσίαζε, ιστορικά, έναν διττό χαρακτήρα. Υπήρξε μηχανισμός συνδιαχείρισης και ενσωμάτωσης του συνδικαλιστικού κινήματος και εμπλοκής των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων σε πελατειακές πρακτικές. Είχε, ωστόσο, και ορισμένα δημοκρατικά χαρακτηριστικά: λογοδοσία των αιρετών σε γενικές συνελεύσεις των σωματείων, αποκάλυψη και δημοσιοποίηση αντεργατικών, παράνομων και αντιδημοκρατικών ενεργειών και πρακτικών της διοίκησης. Τα δημοκρατικά αυτά στοιχεία δυνάμωναν όσο πιο οργανική ήταν η σχέση των αιρετών με τα σωματεία. Ιστορικά, οι παρατάξεις με αριστερές αναφορές, στην εκπαίδευση τουλάχιστον, χρησιμοποιούσαν, περισσότερο ή λιγότερο, τις –ουσιαστικά κρατικές– εκλογές των αιρετών για την ανάδειξη των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος, συνδέοντάς τις με τους εν εξελίξει εκπαιδευτικούς, δημοσιοϋπαλληλικούς, εργατικούς αγώνες. Πλευρές της σταδιακής αποδυνάμωσης του ρόλου των αιρετών αποτελούν η επιβολή, στο πλαίσιο του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη, των ηλεκτρονικών εκλογών των αιρετών το 2020, η συνεχής αποψίλωση των αρμοδιοτήτων των υπηρεσιακών συμβουλίων προς όφελος της παντοδυναμίας των διευθυντών, αλλά και η σχεδιαζόμενη τώρα πλατφόρμα eduplan, μέσω της οποίας θα γίνονται οι τοποθετήσεις και οι υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών.

Πολύ σωστά το εκπαιδευτικό κίνημα διέβλεψε ότι οι ηλεκτρονικές εκλογές δεν αποτελούν μια απλή αλλαγή στον τρόπο διεξαγωγής της εκλογικής διαδικασίας, αλλά αφορούν τον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας, της διαφάνειας και της ανεξάρτητης από το κράτος και τον εργοδότη συνδικαλιστικής δράσης. Ομόφωνα η ΟΛΜΕ, το 2020, κάλεσε τους εκπαιδευτικούς σε αποχή (που ξεπέρασε το 90%), εκτιμώντας  ότι η διαδικασία των ηλεκτρονικών εκλογών για τους αιρετούς:

• Δεν εγγυάται το αδιάβλητο της διαδικασίας, τη μυστικότητα της ψηφοφορίας και την προστασία των προσωπικών δεδομένων, όπως αμέσως αποδείχθηκε και στην πράξη.

• Οδηγεί στην απομείωση των ζωντανών διαδικασιών (διάλογος, ζύμωση, ανταλλαγή απόψεων) και στην απομαζικοποίηση των γενικών συνελεύσεων και του συνδικαλιστικού κινήματος, θίγοντας, έτσι, τον πυρήνα του δικαιώματος του συνέρχεσθαι.

• Αποτελεί  πιλότο εφαρμογής της στις εκλογές των συνδικαλιστικών ενώσεων,  που θα οδηγήσει στον έλεγχο και την χειραγώγηση του συνδικαλιστικού κινήματος, στο φακέλωμα όσων συνδικαλίζονται.

Το 2022 οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού εγκαταλείπουν τη γραμμή της αποχής και συμμετέχουν στις ηλεκτρονικές εκλογές. Στην σκληρή κριτική που τους ασκεί η τότε μειοψηφία της ΟΛΜΕ (ΑΣΕ-ΠΑΜΕ και Παρεμβάσεις) προβάλλεται ως κεντρικό επιχείρημα το ότι δεν έχει αλλάξει κάτι, ώστε να δικαιολογείται η υπαναχώρηση αυτή. Φέτος, η ΑΣΕ-ΠΑΜΕ και ένα μέρος των Παρεμβάσεων ανακοινώνουν τη συμμετοχή τους στις ηλεκτρονικές εκλογές, ενώ τίποτα δεν έχει αλλάξει ως προς τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες διεξαγωγής τους. Η ποιότητα της επιχειρηματολογίας τους («να μην αλωνίζουν οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού», «το ζητάει ο κόσμος», «ανάδειξη τίμιων αιρετών»), δείχνει ότι δεν πρόκειται καν για τακτική υποχώρηση. Η επιλογή τους αυτή:

• Νομιμοποιεί την κυβερνητική πολιτική.

• Καλλιεργεί αυταπάτες στους εκπαιδευτικούς ως προς τον ρόλο των αιρετών στις παρούσες συνθήκες.

• Δίνει λαβές να κατηγορηθούν δικαιολογημένα για ψηφοθηρία και θυσία των κινηματικών προτεραιοτήτων στον βωμό της εκλογικής σκοπιμότητας.

• Έρχεται σε αντίθεση με ένα όχι ευκαταφρόνητο μέρος της βάσης τους.

• Αλλοιώνει τις διακηρυγμένες τους αρχές και την πολιτικοσυνδικαλιστική τους φυσιογνωμία.

• Αποδυναμώνει την μαχητική ικανότητα του εκπαιδευτικού κινήματος, ενόσω η δημόσια εκπαίδευση και οι λειτουργοί της δέχονται συνεχιζόμενη σφοδρή και ολομέτωπη επίθεση από τα κυβερνητικά και καθεστωτικά επιτελεία, ενόσω συνεχίζεται η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, ως κομμάτι της ευρύτερης μάχης για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου – και μάλιστα με νίκες».  

Είναι γνωστή η συνδικαλιστική λογική του ΚΚΕ που εκφράζεται με τη μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ που έσπευσε να καταθέσει από τους πρώτους ψηφοδέλτιο για τις ηλεκτρονικές εκλογές των υπηρεσιακών συμβουλίων. Έχοντας πλέον τους προέδρους σε δύο μεγάλες ομοσπονδίες, τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ, προτίθεται να αυγατίσει τις δυνάμεις του κεφαλαιοποιώντας τις πρωτιές του και στους αιρετούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών. Φαίνεται ότι δεν προβληματίζει το ΚΚΕ η προσχώρηση στη στρατηγική του αντιπάλου και η ταφόπλακα που επιφυλάσσει αυτή η εξέλιξη στην, ήδη προβληματική, συνδικαλιστική δράση. Για άλλη μια φορά επιλέγεται η τακτική της κομματικής ηγεμονίας υπεράνω όλων. Ιδιαιτέρως αρνητική εξέλιξη αποτελεί η συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές μέρους των Παρεμβάσεων, κυρίως στον χώρο των δασκάλων, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας τραγέλαφος διαφοροποιημένης στάσης εντός της παράταξης ακόμη και στις ίδιες γεωγραφικές περιοχές. Αυτή η εξέλιξη πιστοποιεί το αλαλούμ που επικρατεί στον συνδικαλιστικό χώρο, με την αριστερές παρατάξεις να ενσωματώνονται χρόνο με το χρόνο, να εφαρμόζουν στην πράξη τον αντισυνδικαλιστικό νόμο Χατζηδάκη και να αποδέχονται τελικά την κρατική επιστασία πάνω σε ένα βαθιά αλλοτριωμένο, κυβερνητικά και κομματικά, συνδικαλιστικό κίνημα.

Πάνος Δημητρούδης

Πηγή – Εποχή

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy