Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2026
Λευκωσία 25°
Η ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΕΚΔΟΣΗΑυτόφωρο της ΚυριακήςΓνωρίστε την ενότητα
Διεθνής Αριστερά

Η στήριξη στο Ισραήλ γίνεται πολιτικό βαρίδι για τον Τραμπ – Ρωγμές στο παραδοσιακό μέτωπο των Ρεπουμπλικανών

Η άνευ όρων υποστήριξη προς την κυβέρνηση Νετανιάχου προκαλεί ολοένα μεγαλύτερες αντιδράσεις στις ΗΠΑ. Η νέα γενιά συντηρητικών αμφισβητεί την αμερικανική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή, ενώ το Παλαιστινιακό μετατρέπεται σε ένα από τα πιο…

13 Νοεμβρίου 2026 · 12:52

Η άνευ όρων υποστήριξη προς την κυβέρνηση Νετανιάχου προκαλεί ολοένα μεγαλύτερες αντιδράσεις στις ΗΠΑ. Η νέα γενιά συντηρητικών αμφισβητεί την αμερικανική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή, ενώ το Παλαιστινιακό μετατρέπεται σε ένα από τα πιο διχαστικά ζητήματα της αμερικανικής πολιτικής σκηνής.

Για δεκαετίες, η υποστήριξη προς το Ισραήλ αποτελούσε σχεδόν αδιαπραγμάτευτη πολιτική αρχή για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Η στρατηγική συμμαχία με το Τελ Αβίβ, η επιρροή των ευαγγελικών χριστιανικών οργανώσεων και η ισχυρή παρουσία φιλοϊσραηλινών πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων διαμόρφωναν ένα πολιτικό περιβάλλον στο οποίο η αμφισβήτηση της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στο Ισραήλ θεωρούνταν σχεδόν πολιτικό ταμπού.

Σήμερα, όμως, αυτή η βεβαιότητα αρχίζει να κλονίζεται.

Η εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026 άνοιξε μια συζήτηση που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητη στο εσωτερικό της παράταξης: κατά πόσο η άνευ όρων υποστήριξη προς την ισραηλινή κυβέρνηση εξυπηρετεί πραγματικά τα αμερικανικά συμφέροντα ή έχει μετατραπεί σε πολιτικό και οικονομικό βάρος για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι πρώτες ρωγμές στο στρατόπεδο Τραμπ

Ιδιαίτερη σημασία έχει η δημόσια τοποθέτηση του αντιπροέδρου JD Vance, ο οποίος αναγνώρισε ότι η δυσαρέσκεια για τις σχέσεις των ΗΠΑ με το Ισραήλ συγκαταλέγεται στους παράγοντες που συνέβαλαν στην απομάκρυνση ψηφοφόρων από τους Ρεπουμπλικανούς.

Η αναφορά αυτή έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα. Δεν προέρχεται από κάποιον αντίπαλο της κυβέρνησης, αλλά από τον ίδιο τον αντιπρόεδρο, ο οποίος θεωρείται ένας από τους πιθανούς διεκδικητές του προεδρικού χρίσματος το 2028.

Η νέα γενιά συντηρητικών ψηφοφόρων εμφανίζεται ολοένα πιο επιφυλακτική απέναντι στη στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη προς το Ισραήλ. Το βασικό τους ερώτημα είναι απλό: Γιατί οι Αμερικανοί φορολογούμενοι πρέπει να χρηματοδοτούν στρατιωτικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, την ώρα που αντιμετωπίζουν ακρίβεια, στεγαστική κρίση και αυξανόμενο κόστος ζωής στο εσωτερικό της χώρας;

Η αντίφαση ανάμεσα στο σύνθημα «America First» και στην πραγματικότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής γίνεται ολοένα δυσκολότερο να αγνοηθεί.

Η Γάζα και ο πόλεμος με το Ιράν αλλάζουν το πολιτικό κλίμα

Η καταστροφή στη Γάζα και οι εικόνες της ανθρωπιστικής τραγωδίας έχουν επηρεάσει σημαντικά την αμερικανική κοινή γνώμη.

Η συνεχιζόμενη στρατιωτική και διπλωματική υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς την ισραηλινή κυβέρνηση έχει προκαλέσει αντιδράσεις όχι μόνο στους παραδοσιακούς επικριτές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και σε τμήματα της συντηρητικής εκλογικής βάσης.

Η πολεμική σύγκρουση με το Ιράν ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτές τις αντιδράσεις. Η εμπλοκή των ΗΠΑ σε μια νέα στρατιωτική αντιπαράθεση στη Μέση Ανατολή έφερε στην επιφάνεια ένα κρίσιμο ερώτημα: Ποιος καθορίζει τελικά τις προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής;

Η συζήτηση δεν αφορά την ασφάλεια των πολιτών του Ισραήλ ή το δικαίωμα ύπαρξης της χώρας. Αφορά την πολιτική μιας κυβέρνησης που απαιτεί διαρκή αμερικανική υποστήριξη, ακόμη και όταν οι επιλογές της προκαλούν σοβαρές ανθρωπιστικές, διπλωματικές και περιφερειακές συνέπειες.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν την αλλαγή

Τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι η μεταβολή της αμερικανικής κοινής γνώμης δεν είναι απλώς μια πρόσκαιρη πολιτική αντίδραση.

Σύμφωνα με έρευνα του Pew Research Center τον Απρίλιο του 2026, το 60% των Αμερικανών εξέφραζε αρνητική άποψη για το Ισραήλ. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η μεταβολή στις ηλικίες 18-49 ετών μεταξύ των Ρεπουμπλικανών, όπου το 57% δήλωνε αρνητική άποψη.

Παράλληλα, έρευνα των New York Times και Siena τον Μάιο κατέγραψε ότι το 38% των πιθανών Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων επιθυμούσε ο επόμενος υποψήφιος του κόμματος για την προεδρία να ακολουθήσει διαφορετική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ από εκείνη του Τραμπ.

Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν μια σημαντική γενεακή και πολιτική μετατόπιση. Η παραδοσιακή συμμαχία δεν έχει καταρρεύσει, αλλά πλέον δεν απολαμβάνει την ίδια πολιτική συναίνεση.

Η πολιτική επιρροή και το πραγματικό διακύβευμα

Παρά τις αντιδράσεις, η αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής δεν θα είναι εύκολη.

Οι ισχυρές φιλοϊσραηλινές οργανώσεις, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, η αμυντική βιομηχανία και οι παραδοσιακοί μηχανισμοί εξωτερικής πολιτικής εξακολουθούν να ασκούν σημαντική επιρροή στην Ουάσιγκτον.

Άλλωστε, η στρατηγική σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ δεν περιορίζεται στις πολιτικές δηλώσεις. Περιλαμβάνει στρατιωτική συνεργασία, εξοπλιστικά προγράμματα, ανταλλαγή πληροφοριών και μια μακρά ιστορία διπλωματικών δεσμεύσεων.

Γι’ αυτό και η πραγματική δοκιμασία δεν θα είναι οι δηλώσεις των πολιτικών μετά την εκλογική ήττα, αλλά οι αποφάσεις τους. Θα υπάρξουν όροι στη στρατιωτική βοήθεια; Θα αμφισβητηθεί η αυτόματη διπλωματική κάλυψη των ισραηλινών ενεργειών; Θα υπάρξει ουσιαστική πίεση για τον τερματισμό της κατοχής και την αναγνώριση των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού;

Η επόμενη ημέρα αφορά και τον παλαιστινιακό λαό

Για τους Παλαιστίνιους, η εξέλιξη αυτή μπορεί να δημιουργήσει νέες πολιτικές δυνατότητες, εφόσον η αμφισβήτηση της αμερικανικής πολιτικής μετατραπεί σε ουσιαστικές αποφάσεις.

Η αναγνώριση των δικαιωμάτων τους, η λογοδοσία για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και ο τερματισμός της πολιτικής που αντιμετωπίζει την ισραηλινή κυβέρνηση ως εξαίρεση από τους διεθνείς κανόνες δεν μπορούν να παραμένουν στο περιθώριο της διεθνούς διπλωματίας.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν οι σημερινές πολιτικές αντιδράσεις θα οδηγήσουν σε πραγματική αλλαγή ή αν πρόκειται απλώς για μια προσπάθεια των Ρεπουμπλικανών να περιορίσουν τις εκλογικές τους απώλειες ενόψει του 2028.

Η αμερικανική συμμαχία με το Ισραήλ δεν πρόκειται να εξαφανιστεί από τη μια μέρα στην άλλη. Αυτό που φαίνεται, όμως, να αλλάζει είναι η πολιτική ασυλία που για δεκαετίες προστάτευε την άνευ όρων υποστήριξή της από κάθε σοβαρή αμφισβήτηση. Και αυτή ίσως να είναι η σημαντικότερη εξέλιξη για το μέλλον της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή.

Πηγές: Al Jazeera, Pew Research Center, New York Times/Siena.

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Στήριξε την ανεξάρτητη ενημέρωση

Επίλεξε τη συνδρομή που προτιμάς. Η ασφαλής πληρωμή ολοκληρώνεται μέσω Stripe.