Η Ισπανία εγκαινιάζει έναν ευρωπαϊκό εκλογικό κύκλο που μπορεί να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στην ΕΕ

Οι Ισπανοί δεν ήταν οι μόνοι που έδωσαν προσοχή στην ανακοίνωση του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ σχετικά με την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση στις 29 Νοεμβρίου. Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι παρακολουθούν επίσης την Ιβηρική Χερσόνησο, με σκοπό να αποκωδικοποιήσουν ποιο θα είναι το πολιτικό μέλλον ενός σημαντικού κομματιού του παζλ της ΕΕ.

Αυτή τη στιγμή, η κυβέρνηση του Σάντσεθ είναι μέρος της μικρής μειοψηφίας προοδευτικών κυβερνήσεων στην Ένωση, μαζί με τη Δανία και περιμένοντας να δει τι θα συμβεί στη Σουηδία, όπου κανένα από τα δύο μπλοκ δεν φαίνεται να κυριαρχεί. Αν το Λαϊκό Κόμμα του Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό καταλάβει το κυβερνητικό μέγαρο της Μονκλόα, όπως φαίνεται αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις, θα ενταχθεί στην ομάδα των συντηρητικών ηγετών στην περιοχή: στην Πορτογαλία του Λουίς Μοντενέγρο, τη Γερμανία του Φρίντριχ Μερτς, την Πολωνία του Ντόναλντ Τούσκ και την Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όλοι τους είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP), της κυρίαρχης δύναμης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η προκήρυξη εκλογών στην Ισπανία θα ξεκινήσει έναν γύρο εθνικών εκλογών που θα καθορίσει την κατεύθυνση που θα πάρει η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια: μετά την 29η Νοεμβρίου, σειρά θα έχουν η Γαλλία, η Ελλάδα, η Πολωνία και η Ιταλία κατά τη διάρκεια του 2027. Στην περίπτωση της Γαλλίας, η ακροδεξιά Μαρί Λεπέν θα μπορούσε να γίνει πρόεδρος μιας από τις ιδρυτικές χώρες της ΕΕ, με τεράστια πολιτική δύναμη.

Η εκλογική νίκη του Φεϊχό θα συνοδευτεί πιθανότατα από την είσοδο του ακροδεξιού Vox στην κυβέρνηση της Ισπανίας. Σε αυτήν την περίπτωση, η Ισπανία θα γίνει το τέταρτο ευρωπαϊκό κράτος με μια κυβερνητική συμμαχία μεταξύ συντηρητικών και ακροδεξιών κομμάτων: όπως στην περίπτωση της Ιταλίας της Τζόρτζια Μελόνι, της Φινλανδίας του Πέτερι Όρπο και της Κροατίας του Αντρέι Πλένκοβιτς.

Ο διαφορετικός τόνος της Ισπανίας

Παρά μια σειρά σκανδάλων διαφθοράς που έχουν ταράξει τις δύο θητείες του Πέδρο Σάντσεθ, ο ρόλος του σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η διεθνής του εικόνα διαφέρει. Στις Βρυξέλλες, ο ηγέτης του PSOE βρίσκεται στην εμπροσθοφυλακή σε μάχες όπως η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους ή η επιθετικότητα κατά των “τεχνολογικών ολιγαρχών.”

Η άρνησή του να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών να αυξήσει τις δαπάνες για την άμυνα στο 5% του ΑΕΠ, οι καλές του σχέσεις με την Κίνα και οι κριτικές του κατά της ισραηλινής κυβέρνησης —μιλώντας ανοιχτά για γενοκτονία— έχουν προκαλέσει εντάσεις με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. “Η Ισπανία είναι ένα πρόβλημα,” δήλωσε ο ηγέτης του Λευκού Οίκου μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Μέσω αυτής της διαφωνίας, ο Σάντσεθ έχει διαμορφώσει το αποτύπωμά του στην Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, η Ισπανία έχει δώσε ένα διαφορετικό τόνο στην πολιτική μετανάστευσης της Ευρώπης. Την περασμένη εβδομάδα, το Συμβούλιο των Υπουργών Εσωτερικών ψήφισε υπέρ του Κανονισμού Επιστροφών, ο οποίος θα επιτρέπει τη δημιουργία κέντρων μεταναστών σε τρίτες χώρες και θα επιταχύνει τις απελάσεις. Ο Ισπανός Υπουργός Εσωτερικών, Φερνάντο Γκραντε-Μαρλάσκα, ήταν ο μόνος από τους 27 που καταψήφισε την πρόταση.

Πτώση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας

Αυτή τη στιγμή, από τους 27 αρχηγούς κρατών που απαρτίζουν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, οι δέκα ανήκουν στο Λαϊκό Κόμμα. Μόνο ο Σάντσεθ, η Δανή Πρωθυπουργός Μέτε Φρέντριξεν και ο Μαλτέζος Ρόμπερτ Άμπελα ανήκουν στην Ομάδα Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (APSD). Οι υπόλοιποι ανήκουν είτε στην ομάδα των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών, όπως η ακροδεξιά Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι· είτε στην κεντρώα και σοσιαλ-φιλελεύθερη ομάδα Renew Europe, όπως ο Γάλλος Εμανουέλ Μακρόν.

Η Ιταλία και η Δανία απορρίπτουν την “αχαλίνωτη μετανάστευση”

Με την πιθανή εκλογική ήττα του Σάντσεθ, οι Φρέντριξεν και Άμπελα θα γίνουν οι μόνοι σοσιαλδημοκρατικοί ηγέτες ανάμεσα στους 27, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της χριστιανοδημοκρατικής δεξιάς στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου και την πτώση των κεντροαριστερών ρευμάτων. Ωστόσο, σε θέματα μετανάστευσης, η Φρέντριξεν είναι πιο κοντά στη Μελόνι από ότι ο Σάντσεθ, απορρίπτοντας την “αχαλίνωτη μετανάστευση” και καλώντας για κέντρα επαναπατρισμού σε τρίτες χώρες.

Αν και τον περασμένο Σεπτέμβριο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Σουηδίας (SAP) ήρθε πρώτο σε ψήφους, αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι τίποτα άλλο από μία αυταπάτη και επιβεβαιώνει μόνο την πτώση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας: το SAP απέσπασε το χειρότερο αποτέλεσμα του τελευταίου αιώνα και μέχρι στιγμής δεν έχει μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση με τις υπόλοιπες δυνάμεις.

Οι υπόλοιπες εκλογές

Τον Απρίλιο του 2027, οι Γάλλοι θα κληθούν στις κάλπες για να εκλέξουν τον νέο τους Πρόεδρο. Με τον Μακρόν εκτός εξίσωσης καθώς δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για επανεκλογή, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να προηγείται η ηγέτιδα της Εθνικής Συσπείρωσης, Μαρί Λεπέν, η οποία θα μπορέσει να υποβάλλει την υποψηφιότητά της παρά την καταδίκη της για υπεξαίρεση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πιθανός αντίπαλός της σε ενδεχόμενο δεύτερο γύρο θα είναι ο υποψήφιος της αριστεράς Ζαν-Λυκ Μελανσόν, από το κόμμα «Ανυπότακτη Γαλλία». Αυτή η μονομαχία μεταξύ της ακροδεξιάς και της ριζοσπαστικής αριστεράς επιβεβαιώνει πώς τα παραδοσιακά κόμματα στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες έχουν χάσει σταδιακά την αξιοπιστία τους.

Στο τέλος του χρόνου, θα είναι η σειρά της Ιταλίας, όπου η Τζόρτζια Μελόνι θα διεκδικήσει την ανανέωση της θητείας της, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2022. Οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις της δίνουν την πρώτη θέση, περίπου το 27% των ψήφων. Ωστόσο, έχει εμφανιστεί μια νέα δύναμη, πιο εξτρεμιστική από τους “Αδελφούς της Ιταλίας” της Πρωθυπουργού, η οποία θα μπορούσε να αναγκάσει την κυβέρνηση να σκληρύνει τη στάση της απέναντι στη μετανάστευση για να αποφύγει τη διαρροή ψήφων: το “Εθνικό Μέλλον”, με επικεφαλής τον πρώην Στρατηγό Ρομπέρτο Βαννάτσι, που πλησιάζει ήδη το 8% των προθέσεων ψήφου.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η οποία θα πάει στις κάλπες το καλοκαίρι, το κεντροδεξιό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένει η κυρίαρχη δύναμη στην πρόθεση ψήφου. Ωστόσο, θα απέχει πολύ από την απόλυτη πλειοψηφία και θα χρειαστεί υποστήριξη από άλλα κόμματα για να σχηματίσει κυβέρνηση. Το 2023, απέκλεισε εντελώς οποιαδήποτε συμφωνία με οποιοδήποτε κόμμα δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας.

Άλλες χώρες στη λίστα είναι η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Πολωνία, οι οποίες θα διεξάγουν επίσης βουλευτικές εκλογές το φθινόπωρο, με την αριστερά να έχει λίγες πιθανότητες νίκης. Σχετικά με την τελευταία, η φιλελεύθερη-συντηρητική κυβέρνηση του Ντόναλντ Τούσκ θα έχει να αντιμετωπίσει την αντιπολίτευση, τους Ευρωσκεπτικιστές συντηρητικούς του Νόμου και της Δικαιοσύνης (PiS), οι οποίοι αντιτίθενται στις αποφάσεις των Βρυξελλών.

Αν και δεν αναμένονται γενικές εκλογές στη Γερμανία, υπάρχουν κρίσιμες εκλογές σε αρκετά ομοσπονδιακά κρατίδια, όπου η ακροδεξιά AFD συνεχίζει να ενισχύεται. Η εκλογική άνοδος αυτού του εξτρεμιστικού σχηματισμού, που κέρδισε καθοριστικά στις εκλογές της Σαξονίας-Ανχαλτ τον περασμένο Σεπτέμβριο, αποδυναμώνει περαιτέρω την κυβέρνηση CDU του Φρίντριχ Μερτς.

Ένα άρθρο γραμμένο από Álex Mateos (RTVE), που δημοσιεύθηκε αρχικά στις 6 Οκτωβρίου 2026, 07:13 (θερινή ώρα Κεντρικής Ευρώπης)

Πηγή – ΕΡΤ News

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy