Η «ατελείωτη» κρουαζιέρα βούλιαξε στην Καμπότζη -Πλήρωσαν έως 440.000 δολάρια για μια ζωή στη θάλασσα, τώρα έμειναν στη στεριά

Κρουαζιερόπλοιο υποσχόταν μια ατέλειωτη ζωή στα κύματα. Ωστόσο, κατέληξε δεμένο στην Καμπότζη με τους κατοίκους του να επιστρέφουν άδοξα στα σπίτια τους.

Ένα κρουαζιερόπλοιο υποσχόταν μια ζωή χωρίς τέλος στα κύματα. Κατέληξε δεμένο σε λιμάνι της Καμπότζης, με τους κατοίκους του να μαζεύουν βιαστικά τα πράγματά τους μέσα σε λίγες ώρες.

Ο Μίκαελ Πέτερσον, ιδρυτής και εκτελεστικός πρόεδρος της Villa Vie Residences, μίλησε στο «Μπίζνες Ίνσαϊντερ» για την κατάρρευση του εγχειρήματος χωρίς να κρύψει τις ενοχές του. «Νιώθω απαίσια», είπε όταν τον βρήκαν στο τηλέφωνο. Οι κάτοικοι που εκδιώχθηκαν από το πλοίο, πρόσθεσε, «περιμένουν από μένα να πάρω τις αποφάσεις και δεν έχω τίποτε άλλο στο μυαλό μου».

Τέλος στο ταξίδι διαρκείας

Η ιδέα ακουγόταν σαν όνειρο. Με ποσά που ξεκινούσαν από 119.999 και έφταναν τα 439.999 δολάρια, ο καθένας μπορούσε να αγοράσει μία από τις 509 καμπίνες του πολυτελούς κρουαζιερόπλοιου Odyssey και να γυρίζει τον κόσμο για την υπόλοιπη ζωή του. Η εταιρεία είχε ανακαινίσει ένα σκαρί τριών δεκαετιών και υποσχόταν στάσεις σε περισσότερα από 400 λιμάνια, με έναν πλήρη γύρο της υφηλίου κάθε τρεισήμισι χρόνια. Οι αγοραστές ξερίζωσαν τη ζωή τους στη στεριά για να περάσουν τα χρόνια που τους απέμεναν σε ένα πλωτό ξενοδοχείο με πισίνα στο κατάστρωμα και χώρο ευεξίας.

Η όλη φάση στράβωσε από την αρχή

Η όλη φάση στράβωσε από την αρχή. Το Odyssey έπρεπε να σαλπάρει από το Μπέλφαστ τον Μάιο του 2024, όμως δεν ήταν έτοιμο να βγει στη θάλασσα. Μηχανικές βλάβες, ανάμεσά τους και πρόβλημα στο πηδάλιο του γερασμένου πλοίου, το κράτησαν επί μήνες στη δεξαμενή, με επιβάτες να περιμένουν εγκλωβισμένοι στη βορειοϊρλανδική πόλη. Η επιβίβαση έγινε τελικά τέσσερις μήνες μετά την προγραμματισμένη αναχώρηση. Η προετοιμασία του πλοίου κόστισε 15 εκατομμύρια δολάρια περισσότερα από όσα είχε υπολογίσει η εταιρεία.

Η όλη φάση στράβωσε από την αρχή. Το Odyssey έπρεπε να σαλπάρει από το Μπέλφαστ τον Μάιο του 2024, όμως δεν ήταν έτοιμο να βγει στη θάλασσα. Μηχανικές βλάβες, ανάμεσά τους και πρόβλημα στο πηδάλιο του γερασμένου πλοίου, το κράτησαν επί μήνες στη δεξαμενή, με επιβάτες να περιμένουν εγκλωβισμένοι στη βορειοϊρλανδική πόλη. Η επιβίβαση έγινε τελικά τέσσερις μήνες μετά την προγραμματισμένη αναχώρηση. Η προετοιμασία του πλοίου κόστισε 15 εκατομμύρια δολάρια περισσότερα από όσα είχε υπολογίσει η εταιρεία.

Μόλις ξεκίνησε το ταξίδι, ήρθαν τα παράπονα. Δύο επιβάτες προσέφυγαν πέρσι στη δικαιοσύνη, υποστηρίζοντας ότι οι καμπίνες και οι παροχές δεν ήταν αυτές που τους είχαν υποσχεθεί. Ο ένας μάλιστα διαμαρτυρόταν για τον θόρυβο από ένα γήπεδο ρακέτας που είχε στηθεί ακριβώς πάνω από την καμπίνα του. Η Villa Vie απορρίπτει τους ισχυρισμούς και λέει ότι τήρησε τους όρους των συμβολαίων. Και οι δύο υποθέσεις εκκρεμούν.

Ο Πέτερσον χαρακτηρίζει τον πρώτο ενάμιση χρόνο στη θάλασσα «τεράστιο εγχείρημα» γεμάτο οικονομικές δυσκολίες. Η εταιρεία, πάντως, είχε σχέδιο να ισοσκελίσει τις ταμειακές ροές της ως το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Τότε, στα τέλη Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν πόλεμο στο Ιράν.

Οι τιμές των καυσίμων εκτινάχθηκαν. Για το ελαφρύ ναυτιλιακό πετρέλαιο που καίει το Odyssey, η εταιρεία πλήρωνε συνήθως 600 με 700 δολάρια τον μετρικό τόνο. Τον Μάρτιο, σύμφωνα με την κλαδική έκδοση Ship & Bunker, η τιμή στη Σιγκαπούρη είχε σκαρφαλώσει κοντά στα 2.000 δολάρια. Οι μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας άντεξαν το σοκ. «Εκείνες μπορούν να αντισταθμίσουν μέρος του κινδύνου, εμείς όμως είμαστε πολύ μικρή εταιρεία για κάτι τέτοιο», εξηγεί ο Πέτερσον.

«Χωρίς τον πόλεμο θα τα καταφέρναμε»

Τον Απρίλιο η Villa Vie στράφηκε στους ίδιους τους κατοίκους. Σε επιστολή που είδε το «Μπίζνες Ίνσαϊντερ», τους ζητούσε δάνεια με επιτόκιο από 12% έως 24%. Ταυτόχρονα άλλαξε το δρομολόγιο και ακύρωσε στάσεις για να φτάσουν τα καύσιμα. Μερικοί κάτοικοι «φοβήθηκαν», λέει ο ιδρυτής, και μεταπώλησαν τις καμπίνες τους. Αυτό δυσκόλεψε ακόμη περισσότερο την ομάδα πωλήσεων, που προσπαθούσε ακόμη να γεμίσει τις κενές θέσεις.

Οι επιβάτες ήταν κυρίως Αμερικανοί, και ορισμένοι από αυτούς δημιουργοί περιεχομένου που κατέγραφαν την καθημερινότητά τους στο Substack και στο YouTube, άλλοτε με ενθουσιασμό και άλλοτε με πίκρα. Κάποιοι ταξιδιωτικοί αρθρογράφοι έριξαν την ευθύνη στη διοίκηση. Κατά τον Πέτερσον, η κακή δημοσιότητα έκανε πιο δύσκολη την προσέλκυση νέων κατοίκων.

Στις αρχές Ιουνίου όλα έδειχναν να φτιάχνουν. Τα καύσιμα έπεφταν, το 85% των καμπινών είχε πουληθεί και η εταιρεία ανακοίνωνε ένα δεύτερο πλοίο, μεγαλύτερο και καλύτερο. Τον Ιούλιο όμως οι συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν επεκτάθηκαν, οι τιμές ξανανέβηκαν και οι προοπτικές βούλιαξαν.

Τελευταία ελπίδα ήταν ο Ονίλ Κόσα, πρώην διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κρουαζιέρας Margaritaville. Η Villa Vie συζητούσε μαζί του για νέα κεφάλαια και για να αναλάβει συνεταίρος στη λειτουργία του πλοίου. Την περασμένη εβδομάδα οι διαπραγματεύσεις έγιναν, όπως λέει ο Πέτερσον, «ένα παιχνίδι νεύρων που μας έσκασε όλους στα χέρια». Ο Κόσα δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχόλιο.

Την Τρίτη, με το πλοίο δεμένο στο λιμάνι του Σιχανούκβιλ, η εταιρεία ανακοίνωσε αναστολή λειτουργίας. Εκεί ο τόνος καυσίμου κοστίζει πλέον 2.200 δολάρια, και στη Μανίλα ακόμη περισσότερο. Οι επιβάτες λένε ότι τους δόθηκαν μόλις οκτώ ώρες για να αποβιβαστούν. Η 62χρονη Μπάρμπαρα Φίγκελ, που ζούσε στο πλοίο με τον σύντροφό της από τον Δεκέμβριο του 2024, γύρισε το ίδιο βράδυ και την επομένη για να μαζέψουν τα υπάρχοντά τους. «Δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω», είπε.

«Κανείς από όσους δοκίμασαν τη μόνιμη ζωή σε κρουαζιερόπλοιο δεν πέτυχε, κι εμείς φτάσαμε πιο μακριά από όλους», υποστηρίζει ο Πέτερσον. «Πιστεύω όμως ότι θα ήμασταν μια χαρά και θα το φέρναμε εις πέρας, αν δεν είχε γίνει ο πόλεμος στο Ιράν». Τώρα εξετάζει την πτώχευση. Μία επιλογή είναι μια αναδιάρθρωση υπό δικαστική εποπτεία, που θα κρατούσε τη διοίκηση στη θέση της. Η άλλη είναι η εκκαθάριση. «Δεν έχουμε προς το παρόν την οικονομική δυνατότητα να λειτουργούμε κανονικά. Προστατεύουμε το πλοίο και το παροπλίζουμε μέχρι να βρεθεί λύση».

Μιλά με περηφάνια για την «κοινότητα σχεδόν 400 κατοίκων» που ταξίδεψε σε έξι ηπείρους, και λέει ότι το να τους απογοητεύσει είναι «απίστευτα συντριπτικό». «Είμαι ο κακός της ιστορίας, αλλά κάνω ό,τι μπορώ για να στηρίξω τους κατοίκους σε μια λύση. Δουλεύω μέρα νύχτα για να βρω τρόπο να το ξεπεράσουμε».

Πηγή – iefimerida

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy