Η αλαζονεία της εξουσίας

Το πρόσφατο διάγγελμα του Εμανουέλ Μακρόν συμπυκνώνει με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο τη δομική αλαζονεία και την ταξική αναλγησία της σύγχρονης πολιτικής ελίτ. Σαν μια σύγχρονη Μαρία Αντουανέτα, ο Γάλλος πρόεδρος καλεί ουσιαστικά τον λαό να τραφεί με «παντεσπάνι», την ίδια στιγμή που η καθημερινή επιβίωση των εργαζομένων παρομοιάζεται με το μουχλιασμένο αλεύρι που διανέμεται υπό συνθήκες εξαθλίωσης από τον ισραηλινό στρατό στους Παλαιστινίους.

Ωστόσο, η στάση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένη εξαίρεση, αλλά τον κανόνα της μεταδημοκρατικής διακυβέρνησης. Η πολιτική σκηνή έχει μετατραπεί σε ένα στελεχιακό επιτελείο τεχνοκρατών και corporate managers. Η πολιτική νομιμοποίηση δεν αντλείται πλέον από τη λαϊκή βούληση, αλλά «αγοράζεται» και εξαργυρώνεται μέσα από παρασκηνιακές συμφωνίες με εταιρικούς κολοσσούς, παράγοντας υπερκέρδη για τους οικονομικούς χορηγούς του συστήματος.

Τρανή απόδειξη αυτής της αποκοπής είναι το γεγονός ότι, ενώ η Γαλλία φλέγεται από κοινωνικές διαμαρτυρίες, ο Μακρόν απευθύνθηκε στον λαό μέσω μαγνητοσκοπημένου διαγγέλματος από το Κουβέιτ, όπου βρισκόταν για τη σύναψη νέων deal με ενεργειακούς κολοσσούς. Την ίδια στιγμή, συνιστά ευθεία ύβρη προς τη δημοκρατική τάξη το γεγονός ότι, παρά την παραίτηση υπουργών που επέδειξαν τη στοιχειώδη πολιτική ευθιξία, ο Γάλλος πρόεδρος αρνείται να τις κάνει δεκτές, περιφρονώντας κάθε έννοια λογοδοσίας. Παράλληλα, ο Γάλλος πρωθυπουργός, Σεμπαστιάν Λεκορνί, ζήτησε τη μερική απαγόρευση κυκλοφορίας, ενώ επιτέθηκε στην Αριστερά θεωρώντας τη ηθικό αυτουργό της εξέγερσης στη Γαλλία.

Στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στην Αλβανία, η μαθητική και φοιτητική νεολαία βγαίνει μαζικά στους δρόμους. Εξεγείρεται απέναντι σε ένα προδιαγεγραμμένο, ζοφερό μέλλον, απέναντι στην εργασιακή πρεκαριότητα, στο αβάσταχτο κόστος διαβίωσης και στην πλήρη απαξίωση των θεσμών της δικαιοσύνης, οι οποίοι έχουν απωλέσει κάθε ίχνος κοινωνικής νομιμοποίησης.

Το κράτος έχει υποστεί δομικό μετασχηματισμό: από ρυθμιστής της αγοράς και εγγυητής της κοινωνικής συνοχής, έχει μετατραπεί σε απευθείας μηχανισμό εξυπηρέτησης των συμφερόντων μιας ολιγαρχικής ελίτ, επικαλούμενο διαρκώς την ιδεοληψία της «σταθερότητας». Στην Ελλάδα, η συνθήκη αυτή προσλαμβάνει την πιο κυνική της μορφή: συμφωνίες εκατομμυρίων στην πλάτη του δημόσιου συμφέροντος, διπλωματικά στελέχη και πρέσβεις που ελέγχονται για αθέμιτη προώθηση επιχειρηματικών συμφερόντων, νομοθετήματα-πλαίσια που περιφρουρούν τα επιχειρηματικά καρτέλ και μια καθημερινότητα όπου η εργασιακή ανασφάλεια κοστίζει ανθρώπινες ζωές στον βωμό της ασυδοσίας.

Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία η Gen Z αρνείται κατηγορηματικά να αποδεχθεί, τροφοδοτώντας το νέο κύμα αμφισβήτησης διεθνώς.

Η συστημική αλαζονεία γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική αν αναλογιστεί κανείς τη συγκυρία: την ώρα που το πετρέλαιο θέρμανσης και τα καύσιμα αγγίζουν τιμές-ρεκόρ και τα αισχροκερδή καρτέλ των σουπερμάρκετ μετατρέπουν τα βασικά αγαθά σε είδη πολυτελείας, η μιντιακή βιομηχανία επιστρατεύει αποπροσανατολιστικά αφηγήματα. Προβάλλεται ο μισαλλόδοξος λόγος του Τραμπ, που στοχοποιεί τους μετανάστες για τις κοινωνικές εκρήξεις – του Τραμπ, η οικογένεια του οποίου εμπλέκεται σε αμφίβολες επιχειρηματικές συμφωνίες στην Αλβανία, οδηγώντας τους πολίτες της γειτονικής χώρας να διαδηλώνουν με το σύνθημα «Η Αλβανία δεν πωλείται».

Δεν γνωρίζουμε αν οι σημερινές εξεγέρσεις θα καταφέρουν να αποσπάσουν άμεσες νίκες – ενδεχομένως αυτό να μην είναι το μόνο ζητούμενο στην παρούσα φάση. Το βέβαιο είναι ότι η σπίθα της αντίστασης αρχίζει να μετατρέπεται σε πυρκαγιά στα θεμέλια ενός σαθρού συστήματος, που συσσωρεύει πλούτο στις πλάτες των φτωχότερων, λεηλατεί έναν πλανήτη σε οικολογικό συναγερμό και υποθηκεύει τις ζωές όσων διεκδικούν ένα αξιοπρεπές μέλλον.

Ίσως έχει έρθει η ώρα να εμπνευστούμε από την ανατρεπτική φιγούρα του «Ροζ Πάνθηρα» που στέκεται αγέρωχος απέναντι στις αύρες στους δρόμους του Παρισιού. Κι ακόμα περισσότερο, να βγούμε οι ίδιοι στους δρόμους για να γεννήσουμε νέες ιδέες και μορφές οργάνωσης. Γιατί, ίσως –λέω ίσως– η παραδοσιακή, γραφειοκρατικοποιημένη Αριστερά να αποτελεί πλέον μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

Πηγή – Εποχή

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy