ΚύπροςΓιατί η Κυβέρνηση προστατεύει τον Κασιδιάρη;
Χθες η αφθονή και τόσο σαδιστική αστυνομική βία που ασκήθηκε στα σώματα των διαδηλωτών της αντιφασιστικής πορειας στη Θεσσαλονίκη αναδεικνεύει περίτρανα την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας στον πρόσφατα αποφυλακθέντα νεοναζί και μάλιστα για ίδιον…
29 Οκτωβρίου 2026 · 09:10
Χθες η αφθονή και τόσο σαδιστική αστυνομική βία που ασκήθηκε στα σώματα των διαδηλωτών της αντιφασιστικής πορειας στη Θεσσαλονίκη αναδεικνεύει περίτρανα την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας στον πρόσφατα αποφυλακθέντα νεοναζί και μάλιστα για ίδιον όφελος.
Πώς προκύπτει αυτό; Εφτά σημεία.
1. Το Μαξίμου είναι πολλαπλώς πιεζόμενο εκλογικά από τα δεξιά του, ωστόσο περισσότερο φοβαται το νέο κόμμα Σαμαρά. Όχι τόσο για το ποσοστό του, όσο γιατί αντλεί απευθείας από τη ΝΔ και, στην ανακοίνωσή του, μπορεί να της κόψει στο πιο κρίσιμο μομέντουμ την παράσταση ευρείας νίκης. Ο Κασιδιάρης λειτουργεί ως κόφτης, ως κυματοθραύστης του σαμαρικού εγχειρήματος.
2. Η συσσώρευση ακρδεξιάς ψήφου στο κόμμα Κασιδιάρη “κόβει” δημοσκοπικές ψήφους από την Λατινοπούλου και τον Βελόπουλο. Η εικόνα των μικρότερων ποσοστών αυτών των κομμάτων, από τα ποσοστά που θα είχαν αν είχε ήδη αποκλειστεί ο Κασιδιάρης, αποθαρρύνει μαζική μετακίνηση ψηφοφόρων της ΝΔ σε σχήματα που φαντάζουν στα μάτια τους χωρίς κυβερνητική φορά.
3. Ο Κασιδιάρης δεν θα κατέβει τελικώς στις εκλογές κι αυτό θα φανεί στο δρόμο προς την προκήρυξη των εκλογών ή λίγο μετά από αυτήν. Οι μετέωροι δυνητικοί του ψηφοφόροι μπορεί, ευλόγως, να αποσυρθούν από την εκλογική διαδικασία και να απέχουν. Αυτό συμφέρει τη Νέα Δημοκρατία, χρειάζεται ένα οριοθετημένο νεοφασιστικό κοινό να μην ανεβάζει ποσοστά άλλων κομματών. Όσο μεγαλύτερο είναι αυτό το κοινό τόσο καλύτερα και γι’ αυτό ευνοεί τις συγκεντρώσεις του.
4. Το σχέδιο να τελειώσει η αριστερή ηγεμονία της μεταπολίτευσης περνάει και μέσα από την καταστολή και της θεσμικής αριστεράς. Τα ΜΑΤ δεν επιτίθενται συνήθως τις συντεταγμένες πορείες του ΠΑΜΕ, όπως, λόγου χάρη, χθες. Ο Πρωθυπουργός δια των εντολών του υπουργού τους στους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ κλείνει το μάτι στο ακροδεξιό κοινό που θεωρεί πως μπορεί να το φέρει στην κάλπη του: “εγώ δεν χαϊδεύω την Αριστερά, θα την τελειώσω, ελάτε μαζί μου”.
5. Τα οκτώ χρόνια θεσμικής και ιδεολογικής ηγεμονίας της Δεξιάς, που οσονούπω θα γίνουν δώδεκα, απαιτούν αναβάθμιση της περιφρούρησης αυτής της ηγεμονίας. Ο περιορισμός της Αριστεράς , η καταστολή της με συντεταγμένο τρόπο, η διοχέτευση της ενέργείας της σε χώρους μη μαζικούς και όχι επικίνδυνους είναι η ιδεώδης δουλειά που έχει να κάνει η ΝΔ. Και την έχει ξεκινήσει.
6. Ο αυταρχικός κρατισμός είναι μοίρα στα δυτικά κράτη και πρέπει να επιτελειται. Η αύξηση της καταστολής, “δι’ασήμαντον αφορμή” είναι ένας από τους μηχανισμούς του γιατί δεν μπορεί να αποδράσει από την δομική του κρίση. Αυτή η ερμηνεία όμως ειναι λειψή αν δεν συνδυαστεί με τον φόβο της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στη μετάδοση του κύματος διαμαρτυρίων και εξεγέρσεων από τη Gen Z και στην Ελλάδα. Έτριξαν τα θεμέλια του καθεστώτος από το 2008 έως το 2012 κι αυτό δεν ξεχνιέται,
δεν θα αφήσουν να ξεχαστεί γιατί τότε τρομοκρατήθηκαν πραγματικά.
7. Το κόστος καταστολής καμιά φορά φάινεται μικρό, μηδαμινό. Ωστόσο όπως γνωρίζουμε από τη θεωρία, την έρευνα αλλά και την εμπειρία, μπορεί να μεγαλώσει υπέρμετρα για μια Κυβέρνηση. Αυτό ονομάζεται και παράδοξο της καταστολής, ότι μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ: νομίζεις πως θα νικήσεις εύκολα με ξύλο αλλά εξοργίζεις τόσο που μαζικοποιείς τη συλλογική δράση και, έτσι, απονομιμοποιείς όχι μόνο την καταστολή αλλα και τους πολιτικούς προϊστάμενους που την διέταξαν.
Πηγή – Εποχή









