Πριν από είκοσι χρόνια έγινα για λίγο θύμα μιας μαζικής επίθεσης στα κοινωνικά δίκτυα – και όλα αυτά εξαιτίας ενός ανόητου βίντεο στο YouTube. Αλλά χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να γελοιοποιήσω και να προχωρήσω. Είναι οι σημερινοί έφηβοι τόσο τυχεροί;
Όταν ήμουν έφηβη, έγινα κάπως viral – και το πιο εκπληκτικό πράγμα σε αυτό είναι ότι δεν είχε απολύτως καμία επίδραση στη ζωή μου. Οι καλοκαιρινές διακοπές του 2006, και οι φίλες μου η Τζέσι, η Έμμα και εγώ αποφάσισα να βιντεοσκοπήσουμε τους εαυτούς μας να τραγουδήσουμε μαζί με το αγαπημένο μας τραγούδι. Ήμασταν ξεσηκωμένες και υπερκινητικές, πηδούσαμε πάνω-κάτω και κουνάγαμε τα κεφάλια μας, τεντώνοντας τα χέρια μας προς τον ουρανό, καθώς ομολογούσαμε στις μαμάδες μας ότι «μόλις σκοτώσαμε έναν άντρα» πριν ρωτήσουμε τον Σκαραμούτσε αν θα χορέψει φαντάνγκο.
Αργά, πρόσθεσα μερικές λεζάντες στο βίντεο που υπονοούσαν ότι ήμασταν μεθυσμένες, παρόλο που ήμουν 14 ετών και το πιο κοντά που είχα φτάσει στο νιώσω «φτιαγμένη» ήταν το καθαρό placebo του να κρατάω ένα γυάλινο μπουκάλι J2O. Τότε – για λόγους που πλέον δεν θυμάμαι – ανέβασα το βίντεο στο YouTube έναν μήνα αργότερα, στις 19 Σεπτεμβρίου 2006, με τον τίτλο «Bohemian Crap-sody».
