Τα ποτάμια της οργής να γίνουν λάβα ανατροπής

Γιώργος Παυλόπουλος

Ο νέος ξεσηκωμός σε Γαλλία και Ισπανία οφείλεται σε χρόνιες αιτίες, αλλά θέλει κάτι παραπάνω για να έχει προοπτική νίκης

Η ιστορία της ταξικής πάλης δεν κυλά βάσει αυστηρού χρονοδιαγράμματος και προγραμματισμού. Αυτό αποδεικνύεται εκ νέου τις τελευταίες μέρες στην Ισπανία, όπου η έξωση μιας 87χρονης γυναίκας, από τις πολλές των τελευταίων ετών με την ίδια αιτία, προκάλεσε μαζικό ξεσηκωμό γύρω από ένα ζήτημα το οποίο «καίει» τη χώρα από την εποχή των δικών της μνημονίων και των «Αγανακτισμένων». Επιβεβαιώνεται ταυτόχρονα στη Γαλλία, όπου η διαμαρτυρία των μαθητών και των δασκάλων τους σε ένα από τα παραδοσιακά υποβαθμισμένα προάστια του Παρισιού, γύρω από ένα επίσης χρόνιο πρόβλημα, έδωσε το έναυσμα για να εκδηλωθεί ένα μεγαλειώδες κίνημα, που ξεπέρασε πολύ γρήγορα τα στενά όρια της εκπαίδευσης. Το γνωρίζουμε καλά και στην Ελλάδα, με όσα έχουμε βιώσει με αφορμή τις δολοφονίες του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και του Παύλου Φύσσα, αλλά και το έγκλημα των Τεμπών.

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, παράλληλα, ότι σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις η συνέχεια δεν αποδείχθηκε αντίστοιχη με τις προσδοκίες που γέννησαν οι παραπάνω «εκρήξεις», ούτε με τα σχέδια και τους στόχους που αποτυπώθηκαν στις διακηρύξεις που τις συνόδευσαν. Κάτι ανάλογο συνέβη, άλλωστε, στη Γαλλία με τα «Κίτρινα Γιλέκα» το 2018-’19, με το απεργιακό κύμα κατά της αντιδραστικής μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού το 2023 και με την εξέγερση στα «μπανλιέ» της γαλλικής πρωτεύουσας το 2005 ή ακόμη και στις ΗΠΑ μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ το 2020 – για να μείνουμε στα πιο πρόσφατα.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι οι αιτίες που προκαλούν την κοινωνική οργή όχι απλώς θα παραμένουν εδώ, αλλά θα πολλαπλασιάζονται. Ζούμε, εξάλλου, στην εποχή που ο καπιταλισμός δεν αφήνει όρθιο τίποτα. Όχι μόνο τις παλαιότερες κατακτήσεις, αλλά ακόμη και τις όποιες ελπίδες, κυρίως των νέων, για ένα… θαύμα που θα φέρει καλύτερες μέρες. Εξοντωτική δουλειά μέχρι θανάτου, κοινωνικές δομές που θα γίνονται θυσία στο όνομα των ανταγωνισμών και των εξοπλισμών, προετοιμασία για πόλεμο και φέρετρα, ενταφιασμός του «μερίσματος της ειρήνης» που (δήθεν) μοιράστηκαν οι προηγούμενες μεταπολεμικές γενιές, λεηλασία της μάνας Γης και των φυσικών της πόρων, ανισότητες που θα διευρύνονται διαρκώς για να πλουτίζουν οι ολιγάρχες Δύσης και Ανατολής, Βορρά και Νότου – αυτό είναι το μέλλον το οποίο μας επιφυλάσσουν, που πλέον είναι ορατό πεντακάθαρα και γίνεται λίπασμα στο δέντρο της οργής κατά όλων εκείνων που τις ζωές μας κυνηγούν.

Τα ξεσπάσματα, οι κατάρες, η ατομική βία και οι επιθέσεις κατά μισητών συμβόλων του συστήματος δεν αρκούν για να απειλήσουν τους «αρμούς» του

Οργή, όμως, δεν σημαίνει αυτόματα ανατροπή. Ούτε τα ξεσπάσματα, οι κατάρες, η ατομική βία και οι επιθέσεις κατά μισητών συμβόλων του συστήματος αρκούν για να απειλήσουν τους «αρμούς» του. Ειδικά καθώς αυτό είναι πια αρκετά έμπειρο ώστε να θωρακίζεται διαρκώς και καλύτερα απέναντι στους κοινωνικούς σεισμούς. Αυτή ακριβώς η «λούπα» δε, των ξεσπάσμάτων χωρίς συνέχεια, είναι πιο οδυνηρή από οτιδήποτε άλλο, στρέφοντας κόσμο μαζικά στην απογοήτευση, την ανάθεση, την ιδιώτευση ή στην οχύρωση σε «ταυτοτικά κινήματα» – όλα τα στοιχεία, δηλαδή, που σφραγίζουν την εποχή μας, έστω κι αν διακόπτονται από κινηματικές αστραπές.

Είναι κάτι που όχι απλώς πρέπει, αλλά μπορεί να αλλάξει – διαφορετικά, ο «άλλος κόσμος» δεν θα είναι ποτέ εφικτός. Αυτό, όμως, δεν θα συμβεί αυτόματα, ούτε λόγω καλών προθέσεων. Αντιθέτως, είναι ορατό το ενδεχόμενο μιας αντιδραστικής στροφής, όπως μαρτυρά και το γεγονός ότι στην εξεγερμένη Ισπανία, το ακροδεξιό Vox έρχεται πρώτο με 30% στις ηλικίες 25-34 ετών.

Η πρώτη προϋπόθεση για «να πάει αλλιώς» είναι το κίνημα, οι συλλογικότητες και οι πολιτικές δυνάμεις που δρουν σε αυτό να θέτουν άμεσους στόχους, τους οποίους θα υπηρετούν αποφασιστικά και μαχητικά, μέχρι τη νίκη – σήμερα και όχι σε ένα μακρινό και αόριστο μέλλον. Το κατάφεραν ήδη οι διαδηλωτές στην Ισπανία, με την απόφαση για επιστροφή της Μαρικάρμεν στο σπίτι της (έστω και αν τελικά δεν πρόλαβε…) και με τον εξαναγκασμό της κυβέρνησης Σάντσεθ, που ως τώρα δεν έκανε τίποτε άλλο από το να στηρίξει τα κοράκια της αγοράς, να φέρει μια (ανεπαρκέστατη, έστω) νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή και να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές. Το έχουν καταφέρει σε αρκετές περιπτώσεις και οι Γάλλοι.

Η δεύτερη αφορά στην αδήριτη ανάγκη διατύπωσης ενός πλέγματος διεκδικήσεων που, ενώ θεωρητικά φαντάζουν υλοποιήσιμες εντός του υπάρχοντος συστήματος – σε μια πιο «σοσιαλδημοκρατική» εκδοχή διαχείρισής του, όπως (μάταια) υποστηρίζουν κάποιοι – στην πραγματικότητα υπερβαίνουν τα όριά του, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνικό επίπεδο (ΕΕ, ΝΑΤΟ κ.λπ). Τέτοιες είναι, για παράδειγμα, ο αποκλειστικά δημόσιος έλεγχος σε υγεία, παιδεία, ενέργεια, μεταφορές και άλλα αγαθά, καθώς και η ειρήνη των λαών απέναντι στους πολέμους του κεφαλαίου. Έτσι, μπορούν να δημιουργηθούν συνθήκες για συσσώρευση δυνάμεων και ριζοσπαστικοποίηση συνειδήσεων, προς την κατεύθυνση της επαναστατικής αντικαπιταλιστικής ρήξης και ανατροπής.

Η τρίτη έχει να κάνει με τη δημιουργία διαφορετικών, αμεσοδημοκρατικών, «από τα κάτω» δομών οργάνωσης και δράσης του μαχόμενου λαού, σε κάθε γειτονιά, χώρο δουλειάς, πανεπιστήμιο και σχολείο ή άλλο χώρο. Κέντρων που σταδιακά – και με πολλαπλασιαστή κάθε κοινωνική «έκρηξη» – θα ενισχύονται και θα βαθαίνουν τις ρίζες τους, ενώ θα αποκτούν και τη δυνατότητα αποτελεσματικής αντίστασης απέναντι στην κρατική καταστολή και άσκησης μαζικού εκβιασμού, αμφισβητώντας στην πράξη το μονοπώλιο βίας του συστήματος, τον αστικό κοινοβουλευτισμό και την αντιδραστική συνδικαλιστική-αυτοδιοικητική γραφειοκρατία.

Τέταρτη, αλλά όχι τελευταία σε σημασία, είναι η προβολή από σήμερα του περιεχομένου της «κομμουνιστικής απελευθέρωσης» και του χαρακτήρα του ανθρώπου-κομμουνιστή. Μόνο έτσι, εξάλλου, υπάρχει ελπίδα να πειστούν οι πολλοί να τα παίξουν όλα για όλα, ρισκάροντας τα λίγα που εξακολουθεί να τους δίνει ο καπιταλισμός, ο οποίος ταυτόχρονα τους έχει δέσει πισθάγκωνα με χίλιους τρόπους.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 10-11 Οκτωβρίου

Πηγή – Prin

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy