ΑθλητισμόςΤίτλος: «Πώς η γαλλική Αριστερά θέλει να ανακτήσει την ιδέα του έθνους»
Το άρθρο εξετάζει την προσπάθεια της γαλλικής Αριστεράς να επαναδιεκδικήσει την έννοια του έθνους και του πατριωτισμού, καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές του 2027. 1. Η έννοια του έθνους και η ιστορική της διαδρομή…
12 Οκτωβρίου 2026 · 14:58
Το άρθρο εξετάζει την προσπάθεια της γαλλικής Αριστεράς να επαναδιεκδικήσει την έννοια του έθνους και του πατριωτισμού, καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές του 2027.
1. Η έννοια του έθνους και η ιστορική της διαδρομή
Η ιδέα του γαλλικού έθνους γεννήθηκε μέσα από τη Γαλλική Επανάσταση και συνδέθηκε με τις αξίες της δημοκρατίας, της ισότητας και της λαϊκής κυριαρχίας. Ωστόσο, από τα τέλη του 19ου αιώνα, ο εθνικισμός άρχισε σταδιακά να συνδέεται περισσότερο με την εθνική καταγωγή, την πολιτισμική ομοιογένεια και τον αποκλεισμό όσων θεωρούνταν ξένοι.
Αυτή η μετατόπιση δημιούργησε δυσκολίες για την Αριστερά, η οποία έπρεπε να συμφιλιώσει την ιδέα της εθνικής ταυτότητας με τον διεθνισμό, την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών και την κριτική στην αποικιοκρατία.
2. Η Δεξιά και η ακροδεξιά οικειοποιούνται τον πατριωτισμό
Σύμφωνα με το άρθρο, η γαλλική Αριστερά απομακρύνθηκε σταδιακά από τον εθνικισμό, εν μέρει εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Έτσι, άφησε χώρο στην ακροδεξιά να παρουσιάζεται ως ο βασικός υπερασπιστής του έθνους, της εθνικής ταυτότητας και των εθνικών συμβόλων.
Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε ένα πολιτικό πρόβλημα: πώς μπορεί η Αριστερά να υπερασπιστεί μια κοινή εθνική ταυτότητα χωρίς να υιοθετήσει τον αποκλεισμό, την ξενοφοβία ή τον εθνοτικό εθνικισμό;
3. Η νέα στρατηγική της γαλλικής Αριστεράς
Πολιτικές προσωπικότητες όπως ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, ο Ραφαέλ Γκλικσμάν και ο Ζερόμ Γκετζ επιχειρούν να διαμορφώσουν μια διαφορετική αντίληψη του πατριωτισμού.
Η προσέγγισή τους βασίζεται σε μια συμπεριληπτική, δημοκρατική αντίληψη του έθνους: το έθνος δεν ορίζεται αποκλειστικά από την καταγωγή ή τη θρησκεία, αλλά από την κοινή συμμετοχή στη δημοκρατική ζωή, τις δημοκρατικές αξίες και τη συνύπαρξη διαφορετικών πολιτισμικών ταυτοτήτων.
Το άρθρο επισημαίνει επίσης ότι η Αριστερά δεν εγκατέλειψε ποτέ ολοκληρωτικά τον πατριωτισμό. Κατά περιόδους, προσπάθησε να τον επανασυνδέσει με τη δημοκρατική και δημοκρατική-ρεπουμπλικανική παράδοση της Γαλλίας.
4. Το πολιτικό διακύβευμα των εκλογών του 2027
Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο αυτή η στρατηγική μπορεί να πείσει τους ψηφοφόρους και να περιορίσει την επιρροή της ακροδεξιάς. Σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας και έντονων γεωπολιτικών ανταγωνισμών, η εθνική ταυτότητα παραμένει ισχυρό πολιτικό ζήτημα.
Η Αριστερά καλείται, επομένως, να αποδείξει ότι ο πατριωτισμός δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Δεξιάς και ότι η αγάπη για την πατρίδα μπορεί να συνυπάρχει με την ισότητα, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αποδοχή της διαφορετικότητας.
Το βασικό συμπέρασμα
Το κεντρικό επιχείρημα του άρθρου είναι ότι η γαλλική Αριστερά προσπαθεί να ανακτήσει μια έννοια που θεωρεί ιστορικά δική της: το έθνος ως κοινότητα πολιτών με δημοκρατικές αξίες, αντί ως κοινότητα που ορίζεται από την καταγωγή και τον αποκλεισμό.
Η επιτυχία αυτής της προσπάθειας θα εξαρτηθεί από το αν η Αριστερά καταφέρει να παρουσιάσει μια πειστική εναλλακτική στον εθνικισμό της ακροδεξιάς, χωρίς να αποξενώσει τους ψηφοφόρους που θεωρούν την εθνική ταυτότητα σημαντικό στοιχείο της πολιτικής τους αντίληψης.
Άρθρο γνώμης της Ariane Ferrand, Le Monde,
+1








