Σιεκκέρικα, προβάλλεται 16 Οκτωβρίου στο Θέατρο Ριάλτο

Με αφορμή

Με αφορμή… το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Κύπρου 2026 που διοργανώνεται από τις Τμήμα Σύγχρονου Πολιτισμού του Υφυπουργείου Πολιτισμού και το Θέατρο Ριάλτο από τις 10 έως 16 Οκτωβρίου 2026 με Καλλιτεχνικούς Διευθυντές την  Καίτη Παπαδήμα και τον Διομήδη Κουφτερού, Κύπριοι δημιουργοί που συμμετέχουν στο φεστιβάλ μιλάνε στον Ορίζοντα για τις ταινίες τους:

Στις ταινίες μικρού μήκους αγαπώ τη λιτότητα και πυκνότητά τους. Οι ταινίες μικρού μήκους έχουν τη δυνατότητα να αναδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο ένας καλλιτέχνης, ανεξάρτητα από την τέχνη του, μπορεί να συνταράξει ακόμη και μέσα σε πολύ περιορισμένα πλαίσια.

Στην ταινία μου ένας άνθρωπος επιστρέφει στο σπίτι όπου μεγάλωσε και από το οποίο πιέστηκε να φύγει όταν ήταν ακόμη παιδί. Εκεί συναντά αναμνήσεις που, αν και ξεθωριασμένες, παραμένουν ισχυρές, μέχρι που οδηγείται φυσικά να συναντήσει εκείνο το παιδί που έμεινε εκεί. Όταν ήμουν έντεκα χρονών, πιέστηκα κι εγώ να αφήσω το σπίτι στο οποίο είχα μεγαλώσει μέχρι τότε. Άργησα, αλλά πριν από δύο-τρία χρόνια συνειδητοποίησα ότι στόχος της ζωής μου – και ίσως ο δυσκολότερος – είναι να καταφέρω να επικοινωνήσω ξανά με εκείνο το εντεκάχρονο παιδάκι. Η ταινία γεννήθηκε όταν ανακάλυψα ότι εκείνο το παιδί το κουβαλώ ανέκαθεν, και η δημιουργία της ήταν η πρώτη μου προσπάθεια να επικοινωνήσω μαζί του.

 Η ταινία χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από μένα και την οικογένειά μου, με περίπου €15.000. Πέρα από αυτό, η διαδικασία ήταν, θα έλεγα, οργανική και σχεδόν φυσική. Τον πάνω απ’ όλα φίλο Μιχάλη Καπετανίδη, διευθυντή φωτογραφίας, τον γνώρισα όταν σπούδαζα σύνθεση στην Κέρκυρα, και είναι ο πρώτος και πιο σταθερός μου συνεργάτης τα τελευταία χρόνια. Τον Προκόπη, τον πρωταγωνιστή, τον γνώρισα με ένα μήνυμα στο Instagram, τον κ. Νεόφυτο και την κα. Γιάννα με ένα τηλεφώνημα, ενώ η Μαρία ήταν η πρώτη μου δασκάλα πιάνου όταν ήμουν δέκα χρονών. Όλο το συνεργείο βρέθηκε μέσα από ανθρώπους που με οδηγούσαν ο ένας στον άλλον, ενώ οι βοηθοί παραγωγής είναι οι κολλητοί μου από το σχολείο. Και το σπίτι όπου γυρίστηκε η ταινία είναι το σπίτι όπου μεγάλωσα.

Την τελευταία μέρα τους είπα ότι φαντάζομαι κάπου το σπίτι στεγάζει τρεις οικογένειες: την οικογένεια που μεγάλωσε εκεί, την οικογένεια των Σιεκκέρικων και την οικογένεια που έφτιαξε την ταινία.

Για το πώς πρέπει να στηριχτούν περισσότερο οι Κύπριοι κινηματογραφιστές, η απάντηση είναι ίσως κυνική αλλά και αυτονόητη: περισσότερα χρήματα για το Τμήμα Κινηματογράφου, που κάνει ήδη υπερπροσπάθεια. Ειδικότερα, χρειάζεται εμπιστοσύνη και οικονομική στήριξη σε όσους προσπαθούν να εισχωρήσουν στον χώρο, ώστε κάθε χρόνο να επιχορηγούνται καλλιτέχνες που δεν έχουν λάβει χρηματοδότηση ξανά.

Αυτό είναι το πρώτο φεστιβάλ στο οποίο κάνει πρεμιέρα ταινία μου μετά το πανεπιστήμιο, και, όντας η συγκεκριμένη, νομίζω πως θα είναι μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές που έχω βιώσει. Φυσικά, στόχος είναι η ταινία να ταξιδέψει και σε άλλα φεστιβάλ, στην Κύπρο και στο εξωτερικό, αλλά σιγά σιγά.
Όσο για τα επόμενα σχέδιά μου, πριν λίγες μέρες βρέθηκα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Τιράνων, όπου είχε επιλεγεί για προώθηση το σενάριο της επόμενης μικρού μήκους ταινίας μου, Longing Most Foolish. Η ταινία θα έχει πρωταγωνιστές τον Προκόπη Αγαθοκλέους, τη Μαρίνα Μανδρή και τη Νιόβη Χαραλάμπους και θα είναι και πάλι παραγωγή της Seahorse Films με παραγωγούς τον Άντρο Αχιλλέως και Ευκλείδη Παπαδόπουλο. Και φυσικά ελπίζουμε να κάνει κι αυτή πρεμιέρα στο Isffc.

Ιάκωβος Μαϊμάρης

Στην ταινία μου ένας άνθρωπος επιστρέφει στο σπίτι όπου μεγάλωσε και από το οποίο πιέστηκε να φύγει όταν ήταν ακόμη παιδί. Εκεί συναντά αναμνήσεις που, αν και ξεθωριασμένες, παραμένουν ισχυρές, μέχρι που οδηγείται φυσικά να συναντήσει εκείνο το παιδί που έμεινε εκεί

Πηγή – Διάλογος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy