Πόσο κοστίζει η «άνετη ζωή» στην Ευρώπη; Στον πάτο η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων

Πόσα πρέπει να κερδίζετε για να ζείτε άνετα σε όλη την Ευρώπη; Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη ερώτηση.

Πρώτον, η έννοια της «άνεσης» είναι πολύ υποκειμενική. Δεύτερον, τα επίπεδα τιμών ποικίλλουν σημαντικά τόσο μεταξύ των χωρών όσο και εντός αυτών. Τρίτον, το μέγεθος των νοικοκυριών επίσης ποικίλλει. Επιπλέον, το εισόδημα δεν λαμβάνει υπόψη τον πλούτο ή την ιδιοκτησία κατοικίας.

Ωστόσο, ορισμένοι δείκτες εισοδήματος μπορούν να δώσουν μια ιδέα για το πόσα χρήματα μπορεί να χρειάζονται οι άνθρωποι για να ζήσουν άνετα.

Το ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα είναι ένας από αυτούς, σύμφωνα με το Euronews.

Όλα τα χρηματικά εισοδήματα που λαμβάνουν τα μέλη του νοικοκυριού αθροίζονται. Αυτό περιλαμβάνει εισόδημα από εργασία, επενδύσεις και κοινωνικές παροχές, καθώς και άλλα εισοδήματα του νοικοκυριού. Στη συνέχεια, οι φόροι και οι κοινωνικές εισφορές αφαιρούνται από το σύνολο.

Έπειτα, το ποσό διαιρείται με τον αριθμό των μελών του νοικοκυριού, ο οποίος μετατρέπεται σε ισοδύναμους ενήλικες, πράγμα που σημαίνει ότι δεν πρόκειται άμεσα για ατομικό εισόδημα.

Εισοδηματικές κλίμακες της μεσαίας τάξης

Ο ΟΟΣΑ ορίζει τη μεσαία τάξη ως τα νοικοκυριά με ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα μεταξύ 75% και 200% του εθνικού διάμεσου εισοδήματος.

Το χωρίζει σε τρεις ομάδες: το 75% έως 100% του διάμεσου εισοδήματος αντιστοιχεί στην «κατώτερη μεσαία τάξη», το 100% έως 150% στην «μεσαία τάξη» και το 150% έως 200% στην «ανώτερη μεσαία τάξη».

Δεν υπάρχει καθιερωμένο σημείο αναφοράς για το πόσο του εθνικού διάμεσου εισοδήματος θα πρέπει να έχει ένα νοικοκυριό.

«Αν διαθέτουμε μόνο πληροφορίες για τα εισοδήματα, θα μπορούσε κανείς πιθανώς να υποθέσει ότι τα περισσότερα νοικοκυριά πάνω από το 150% θα πρέπει να έχουν επαρκές εισόδημα για να ζουν σχετικά άνετα», δήλωσε ο Σεμπάστιαν Κόνιγκς, ανώτερος οικονομολόγος του ΟΟΣΑ, στο Euronews Business.

Ωστόσο, άλλοι μελετητές επισημαίνουν ότι ένα εισόδημα πάνω από το 150% του διάμεσου δεν εγγυάται απαραίτητα οικονομική ασφάλεια.

Το Euronews Business υπολόγισε το 150% του μεσαίου εισοδήματος για τρεις τύπους νοικοκυριών, προκειμένου να δείξει πόσο καθαρό εισόδημα χρειάζεται ένα νοικοκυριό για να εισέλθει στην ανώτερη μεσαία εισοδηματική ομάδα.

Το 2025, το διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα στην ΕΕ θα ανέρχεται σε 22.939 ευρώ ετησίως, ή 1.912 ευρώ μηνιαίως.

Ένας ενήλικας που ζει μόνος του χρειάζεται 2.867 ευρώ το μήνα για να φτάσει το 150% του διαμέσου εισοδήματος.

Μηνιαίο καθαρό εισόδημα νοικοκυριού που απαιτείται για να φτάσει το 150% του εθνικού διάμεσου (2025). Πηγή: euronews

Τι συμβαίνει στις χώρες

Σε 34 ευρωπαϊκές χώρες, το ποσό αυτό κυμαίνεται από 603 ευρώ το μήνα στη Βόρεια Μακεδονία έως 6.491 ευρώ στην Ελβετία, ενώ εντός της ΕΕ, κυμαίνεται από 1.023 ευρώ στη Ρουμανία έως 6.256 ευρώ στο Λουξεμβούργο.

Το ποσό αυτό υπερβαίνει επίσης τα 4.000 ευρώ το μήνα στη Νορβηγία (5.240 ευρώ), την Αυστρία (4.568 ευρώ), τη Δανία (4.524 ευρώ), την Ιρλανδία (4.392 ευρώ) και την Ολλανδία (4.308 ευρώ).

Μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ, η Γερμανία έχει το υψηλότερο όριο αναφοράς στα 3.611 ευρώ. Ακολουθεί η Γαλλία με 3.307 ευρώ, περίπου 15% πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ, ενώ η Ιταλία βρίσκεται λίγο κάτω, στα 2.758 ευρώ. Η Ισπανία έχει το χαμηλότερο όριο από τις τέσσερις, στα 2.546 ευρώ.

Το χάσμα είναι μεγάλο: ένας ενήλικας στη Γερμανία χρειάζεται 1.065 ευρώ το μήνα περισσότερα από ό,τι ένας ενήλικας στην Ισπανία.

Το όριο αυτό είναι επίσης κάτω από τα 1.000 ευρώ το μήνα στην Αλβανία (723 ευρώ), την Τουρκία (755 ευρώ), το Μαυροβούνιο (825 ευρώ) και τη Σερβία (975 ευρώ). Μαζί με τη Βόρεια Μακεδονία, και οι πέντε χώρες είναι υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ.

Το ποσό αυτό κυμαίνεται μεταξύ 1.000 και 1.900 ευρώ το μήνα σε 11 χώρες της ΕΕ, μεταξύ των οποίων η Πορτογαλία (1.808 ευρώ), η Πολωνία (1.799 ευρώ), η Ελλάδα (1.463 ευρώ), η Βουλγαρία (1.108 ευρώ) και η Ουγγαρία (1.099 ευρώ).

Πρακτικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε χαμηλότερο εισοδηματικό επίπεδο σε σχέση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ αν υπολογίσουμε μόνο τις χώρες της ένωσης βρίσκεται 4η από το τέλος.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη κι αν κάποιος θεωρείται μεσαία ή ανώτερη μεσαία τάξη στην Ελλάδα, δεν έχει απαραίτητα την ίδια οικονομική άνεση με κάποιον στην ίδια κατηγορία στη Γερμανία ή στη Γαλλία. Οι μισθοί είναι χαμηλότεροι, ενώ το κόστος ζωής παραμένει σημαντικό, με αποτέλεσμα να περιορίζονται η αποταμίευση και η δυνατότητα κάλυψης έκτακτων εξόδων.

Χρειάζεται ένα ζευγάρι το διπλάσιο εισόδημα;

Ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά δεν χρειάζεται το διπλάσιο εισόδημα ενός ενήλικα που ζει μόνος του. Επειδή μοιράζονται έξοδα όπως το ενοίκιο και τα ενεργειακά, η Eurostat εκτιμά ότι χρειάζονται 1,5 φορές περισσότερο.

Έτσι, στην ΕΕ, ένα ζευγάρι χρειάζεται 4.301 ευρώ το μήνα ως καθαρό εισόδημα για να φτάσει το όριο αναφοράς. Το ποσό αυτό αυξάνεται στα 6.021 ευρώ για ένα ζευγάρι με δύο παιδιά κάτω των 14 ετών.

Η κατάταξη των χωρών δεν αλλάζει για ζευγάρια ή οικογένειες, καθώς ο δείκτης κάθε χώρας πολλαπλασιάζεται με τον ίδιο συντελεστή: 1,5 για ένα ζευγάρι και 2,1 για μια οικογένεια με δύο παιδιά.

Σύγκριση με βάση την αγοραστική δύναμη

Τα ποσά σε ευρώ δεν αντικατοπτρίζουν τις διαφορές τιμών μεταξύ των χωρών. Τα πρότυπα αγοραστικής δύναμης (PPS), ένα τεχνητό νόμισμα που εξαλείφει αυτές τις διαφορές, προσφέρουν μια καλύτερη βάση σύγκρισης.

Το χάσμα μειώνεται, αλλά παραμένει μεγάλο. Σε PPS, το όριο αναφοράς για έναν ενήλικα χωρίς οικογένεια στην ΕΕ είναι 2.830 PPS το μήνα. Κυμαίνεται από 1.031 PPS στην Αλβανία έως 4.709 PPS στο Λουξεμβούργο, ένα χάσμα περίπου 4,6 φορές, σε σύγκριση με 10,8 φορές σε ευρώ.

Εντός της ΕΕ, η Ουγγαρία έχει το χαμηλότερο σημείο αναφοράς στα 1.495 PPS. Αυτό καθιστά το σημείο αναφοράς του Λουξεμβούργου λίγο πάνω από τρεις φορές υψηλότερο, σε σύγκριση με έξι φορές σε ευρώ.

Μηνιαίο καθαρό εισόδημα νοικοκυριού που απαιτείται για να φτάσει το 150% του εθνικού διάμεσου, προσαρμοσμένο στις διαφορές τιμών (PPS)

Ένα σχετικά άνετο εισόδημα μπορεί να προσφέρει διαφορετικές δυνατότητες

Αυτές οι διαφορές υποδηλώνουν ότι η άνετη διαβίωση σημαίνει πολύ διαφορετικά πράγματα. Τα στοιχεία σε PPS δείχνουν τι μπορεί να προσφέρει αυτό το σχετικά άνετο εισόδημα σε κάθε χώρα.

«Η ίδια σχετική εισοδηματική θέση μπορεί επίσης να προσφέρει πολύ διαφορετικά επίπεδα διαβίωσης από χώρα σε χώρα. Το να βρίσκεται κανείς στο 150% του διάμεσου εισοδήματος σε μια χώρα δεν συνεπάγεται την ίδια αγοραστική δύναμη με το να βρίσκεται στο 150% αλλού», δήλωσε ο καθηγητής Κόεν Καμινάντα από το Πανεπιστήμιο του Λέιντεν στο Euronews Business.

«Τα στοιχεία προσαρμοσμένα στην αγοραστική δύναμη θα βελτίωναν τη σύγκριση, αλλά οι εθνικοί μέσοι όροι εξακολουθούν να αποκρύπτουν περιφερειακές διαφορές, ιδίως όσον αφορά το κόστος στέγασης», πρόσθεσε.

Ο Κόνινγκς επισήμανε επίσης ότι πολλές χώρες του ΟΟΣΑ παρουσιάζουν μεγάλες περιφερειακές διαφορές τόσο στα επίπεδα εισοδήματος όσο και στο κόστος διαβίωσης.

Το εισόδημα είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας, ο πλούτος έχει επίσης σημασία

Ο Κόνινγκς ανέφερε ότι το εισόδημα αποκαλύπτει μόνο ένα μέρος της εικόνας. Η ανισότητα στον πλούτο, ειδικά η πρόσβαση στην ιδιοκατοίκηση, αποτελεί επείγον ζήτημα σε πολλές χώρες του ΟΟΣΑ.

«Μερικοί άνθρωποι μπορεί να τα βγάζουν πέρα μια χαρά με χαμηλά εισοδήματα επειδή είναι ιδιοκτήτες του σπιτιού τους και ίσως ζουν σε μια περιοχή όπου οι τιμές είναι χαμηλότερες», είπε.

Ο Καμινάντα επισήμανε επίσης τον ρόλο του πλούτου και των αποταμιεύσεων. Ανέφερε ότι ένα νοικοκυριό με μέτριο εισόδημα και αποταμιεύσεις που μπορεί εύκολα να αξιοποιήσει μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα έναν απροσδόκητο λογαριασμό ή την απώλεια εργασίας σε σύγκριση με ένα νοικοκυριό υψηλότερου εισοδήματος χωρίς αποταμιεύσεις και με μεγάλα χρέη.

Πώς ορίζεται η άνετη διαβίωση

Ο Καμινάντα σημείωσε ότι η «άνετη διαβίωση» πρέπει να σημαίνει κάτι περισσότερο από την ικανότητα πληρωμής των λογαριασμών: «Ένα νοικοκυριό πρέπει να μπορεί να καλύψει τις δαπάνες για επαρκή στέγαση, τροφή, ενέργεια και μετακινήσεις, να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή, να απολαμβάνει κάποιο ελεύθερο χρόνο και να αποταμιεύει χρήματα.

Κυρίως, θα πρέπει να είναι σε θέση να απορροφήσει μια απροσδόκητη δαπάνη ή μια προσωρινή απώλεια εισοδήματος χωρίς να βρεθεί αμέσως σε οικονομική δυσχέρεια.»

Προειδοποίησε ότι ούτε το 150% ούτε το 200% του εθνικού μεσαίου εισοδήματος αποτελεί καθιερωμένο όριο για μια άνετη διαβίωση. Υπογράμμισε ότι η ταξινόμηση του ΟΟΣΑ για το μεσαίο εισόδημα περιγράφει μια σχετική θέση στην κατανομή του εισοδήματος, όχι την επάρκεια του προϋπολογισμού ενός νοικοκυριού.

Ο Δρ. Μάρκους Γκράμπκα από το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών (DIW Berlin) ανέφερε επίσης ότι ένα εισόδημα άνω του 150% του διάμεσου δεν εγγυάται από μόνο του οικονομική ασφάλεια.

«Ένα εισόδημα που υπερβαίνει το 150% του διάμεσου παρέχει οικονομική ασφάλεια μόνο όταν συνδυάζεται με ένα ορισμένο επίπεδο ιδιωτικής περιουσίας», δήλωσε στο Euronews Business.

Πηγή – in.gr

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy