Παρατεταμένα στον αναπνευστήρα το Νοσοκομείο Λεμεσού

Με προχειρότητα και διαδοχικά «θα» αντιμετωπίζουν οι κυβερνώντες τα χρονίζοντα προβλήματα του δημοσίου νοσηλευτηρίου, το οποίο καλείται να καλύψει τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες της επαρχίας.

Του Χρίστου Χαραλάμπους

Στα 35 και πλέον χρόνια αφότου λειτούργησε το Νοσοκομείο Λεμεσού, βρίσκεται συνεχώς στο προσκήνιο εξαιτίας των αλυσιδωτών προβλημάτων που το ταλανίζουν, με τις επιπτώσεις να επωμίζονται κατά κύριο λόγο οι ασθενείς, οι οποίοι όχι μόνο υφίστανται απερίγραπτη ταλαιπωρία, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία τους. Από την άλλη, λόγω της έλλειψης στελέχωσης, που αποτελεί διαχρονικά αρνητικό παράγοντα για την ομαλή λειτουργία του Νοσοκομείου, σε ανάλογη πίεση βρίσκεται και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Πρόκειται για προβλήματα και ελλείψεις που επανειλημμένα έχουν επισημανθεί μέσα από επιστολές και υπομνήματα προς το Υπουργείο Υγείας, τόσο από βουλευτές και Τοπικές Αρχές της Λεμεσού όσο και από τις οργανώσεις των γιατρών και των νοσηλευτών, που ουκ ολίγες φορές αναγκάστηκαν να κατέλθουν και σε απεργιακές κινητοποιήσεις, διεκδικώντας τα αυτονόητα.

Μπούχτισαν, όμως, οι ασθενείς και οι επαγγελματίες υγείας να ακούν τα τελευταία χρόνια από τους υπουργούς, αλλά και τον ίδιο τον Πρόεδρο, δηλώσεις κατανόησης για τα προβλήματα του Νοσοκομείου, εξαγγελίες σχεδιασμών και κονδυλίων για έργα που θα επιλύσουν βασικά προβλήματα. Τακτική που, όπως αποδεικνύεται, ακολουθεί την πεπατημένη των μεγάλων λόγων και υποσχέσεων, που αφήνονται να αιωρούνται και δεν γίνονται πράξεις.

Από την πλευρά του, ο ΟΚΥπΥ, ούτε λίγο ούτε πολύ, με τη μέχρι τώρα στάση του μοιάζει να εκλαμβάνει ως υπερβολές τα παράπονα, τις παρεμβάσεις και όσα καταγγέλλονται σε σχέση με την προβληματική κατάσταση που επικρατεί στο Νοσοκομείο, αντιμετωπίζοντάς τα με προκλητική χαλαρότητα, λες και ζητήματα που έχουν να κάνουν με την υγεία σηκώνουν αναβολές ή επιλύονται μέσα από επαναλαμβανόμενα «θα».

Μια προκλητική στάση που εκφράζεται όποτε παραστεί ανάγκη να δοθούν δημόσια απαντήσεις και εξηγήσεις, με αφορμή κάποια περιστατικά, αλλά και κάθε φορά που ζητήματα που αφορούν το Νοσοκομείο Λεμεσού, όπως και δημόσια νοσηλευτήρια άλλων επαρχιών, τίθενται προς συζήτηση στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή. Κάτι ακριβώς καταγράφηκε και την περασμένη Πέμπτη στην Επιτροπή Υγείας, όπου συζητήθηκαν χρόνια προβλήματα που συνεχίζει να αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο Λεμεσού, με τους βουλευτές να καταθέτουν τεκμηριωμένα δεδομένα, τονίζοντας την επιτακτική ανάγκη άμεσης επίλυσης των συσσωρευμένων προβλημάτων.

Και αυτή τη φορά, από τον κατ’ εξοχήν αρμόδιο φορέα για τη δημόσια υγεία, διά στόματος του γενικού εκτελεστικού διευθυντή του ΟΚΥπΥ, Κύπρου Σταυρίδη, οι βουλευτές της Επιτροπής Υγείας και όσοι άλλοι φορείς μετείχαν στη συνεδρίαση είσπραξαν μία από τα ίδια: αερολογίες και αναφορές σε δράσεις, οι οποίες όμως αποδεικνύονται εκ των πραγμάτων ανεπαρκείς και αναποτελεσματικές.

Δηλώνοντας ότι η κριτική είναι καλοδεχούμενη, ο κ. Σταυρίδης αναλώθηκε σε «θα». Ο ΟΚΥπΥ, όπως είπε, έχει ήδη επενδύσει 27 εκατ. ευρώ για την αναβάθμιση των υποδομών του Νοσοκομείου Λεμεσού, ενώ θα ακολουθήσουν και άλλα έργα και επενδύσεις. Ανέφερε, επίσης, ότι έγιναν αγορές υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα, ενώ σε καίριες ερωτήσεις που τέθηκαν από βουλευτές και αφορούν ζητήματα διοίκησης του Νοσοκομείου είτε αρνήθηκε να απαντήσει είτε επιφυλάχθηκε να δώσει γραπτές απαντήσεις.

Κι όλα αυτά την ώρα που η Λεμεσός διευρύνεται πληθυσμιακά με απίστευτους ρυθμούς και, κατ’ επέκταση, αυξάνονται και οι ανάγκες για υπηρεσίες υγείας, τις οποίες ο κόσμος αναζητά όλο και περισσότερο στον ιδιωτικό τομέα, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τη μελλοντική εξέλιξη του μοναδικού δημόσιου νοσηλευτηρίου της πόλης.

Τα χρονίζοντα προβλήματα υποστελέχωσης, εξοπλισμού και οργανωτικών ελλείψεων που αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο Λεμεσού αναδείχθηκαν για μια ακόμα φορά μέσα από συγκεκριμένες αναφορές και επισημάνσεις τόσο των μελών της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας όσο και των εκπροσώπων συντεχνιών και άλλων εμπλεκόμενων φορέων.

Τα πλείστα προβλήματα, όπως υποδείχθηκε, έχουν την πηγή τους στην υποστελέχωση και στην ατέρμονη γραφειοκρατία που υπάρχει στη διαδικασία, ιδιαίτερα της πρόσληψης ιατρικού προσωπικού. Παράλληλα, καταγράφονται προβλήματα που έχουν να κάνουν με αδρανείς κλίνες, ακριβώς λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ επιπλέον ζητείται από τους νοσηλευτές να εκτελούν μη νοσηλευτικά καθήκοντα.

Άλλα σοβαρά προβλήματα που καταγράφονται και επηρεάζουν άμεσα τους ασθενείς αφορούν την ακύρωση χημειοθεραπειών. Όπως χαρακτηριστικά επισήμανε η βουλευτής του ΑΚΕΛ Μαρίνα Νικολάου, προγραμματισμένες χημειοθεραπείες αναβάλλονται επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμες κλίνες, ενώ ο αξονικός και ο μαγνητικός τομογράφος δεν λειτουργούν τις απογευματινές ώρες λόγω έλλειψης ακτινολόγων, κάτι που ισχύει και για το Νοσοκομείο Τροόδους στην Κυπερούντα. Παράλληλα, περίπου 50 κλίνες παραμένουν ανενεργές εξαιτίας της υποστελέχωσης σε νοσηλευτικό προσωπικό.

Γενική είναι η διαπίστωση ότι τα περισσότερα προβλήματα πηγάζουν από την αδυναμία του ΟΚΥπΥ να αυτονομηθεί, όπως προνοεί η νομοθεσία. Όπως χαρακτηριστικά υποδείχθηκε, ο Οργανισμός συνεχίζει να βρίσκεται «υπό την άτυπη κηδεμονία του κράτους», ενώ τονίστηκε προς τους εκπροσώπους του ότι «πρέπει να απογαλακτιστείτε πλήρως από την κεντρική κυβέρνηση».

Γίνονται κάποια έργα στο Νοσοκομείο, όπως αναφέρθηκε, αλλά δεν υπάρχει το επιθυμητό αποτέλεσμα και, όπως τονίστηκε, δεν υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω καθυστερήσεις όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν την υγεία των πολιτών.

Αν οι ελλείψεις και τα λειτουργικά προβλήματα στο Νοσοκομείο Λεμεσού υποδηλώνουν την ανεπαρκή διαχείριση από τον ΟΚΥπΥ, άλλο τόσο εκτεθειμένος και υπόλογος είναι ο Οργανισμός για ζητήματα που αφορούν την κάλυψη καίριων διοικητικών θέσεων, οι οποίες είναι καθοριστικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του δημοσίου νοσηλευτηρίου. Από όσα κατατέθηκαν στην Επιτροπή Υγείας, αλλά και από αναφορές που προηγήθηκαν το προηγούμενο διάστημα, αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι, ακόμα και στον τομέα της Υγείας, για διορισμούς και προσλήψεις, τα κομματικά κριτήρια καλά κρατούν.

Τρανό παράδειγμα αναξιοκρατίας αποτελεί η προκήρυξη της θέσης του επιστημονικού διευθυντή Λεμεσού-Πάφου, όπου ο μοναδικός υποψήφιος, ο πρόεδρος της ΠΑΣΥΚΙ, Σωτήρης Κούμας, ο οποίος πληρούσε όλα τα απαιτούμενα κριτήρια, αποκλείστηκε νωρίς, όπως καταγγέλθηκε, επαρκή και διαφανή αιτιολόγηση εκ μέρους του ΟΚΥπΥ. Ο Οργανισμός κλήθηκε και έχει υποχρέωση να δώσει ξεκάθαρη απάντηση για το αν ο Δρ Κούμας αξιολογήθηκε με βάση τη συνδικαλιστική του ιδιότητα, τον χρόνο που έχει στη διάθεσή του ως συνδικαλιστής, αλλά και για το αν λήφθηκαν υπόψη οι δημόσιες τοποθετήσεις του για το μοντέλο λειτουργίας του ΟΚΥπΥ.

Και δεν είναι μόνο αυτό που παραπέμπει σε άλλες εποχές αναξιοκρατίας. Εξίσου προκλητικό είναι και το γεγονός ότι, σε άλλες περιπτώσεις προκήρυξης θέσεων, υποψήφιοι, όπως καταγγέλθηκε, ρωτήθηκαν αν είναι μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ ή για άλλη κομματική τους ιδιότητα. Από την άλλη, φαίνεται ότι στα κριτήρια πρόσληψης περιλαμβάνεται και το φύλο, αφού γυναίκα υποψήφια ρωτήθηκε αν θα καταφέρει να διαχειριστεί έναν τσακωμό μεταξύ ανδρών.

Πηγή – Διάλογος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ