Παγωτό με φόντο τους νεκρούς

Ομοίως και σε χώρους εργασίας το άτομο που δε συμμετέχει ενεργά φέρει τον τίτλο του τουρίστα. Με λίγα λόγια, η μεταφορική έννοια της λέξης αναφέρεται επικριτικά σε κάποιο άτομο αδιάφορο, αποστασιοποιημένο, ένα άτομο που δεν πολύ νοιάζεται τι συμβαίνει γύρω του, δεν έχει ενσυναίσθηση. Δείχνει μια νοοτροπία.

Την περασμένη εβδομάδα γίναμε μάρτυρες μιας τραγωδίας όπου έξι άνθρωποι έχασαν άδικα τη ζωή τους στο κτήριο που κατέρρευσε στην Πλάκα. Έξι άτομα, με την προσωπική ιστορία του καθενός και της καθεμιάς από αυτούς. Γίναμε μάρτυρες μια αγωνιώδους αναζήτησης ανθρώπων που θα μπορούσαν να βρίσκονται μέσα στο κτήριο την ώρα της κατάρρευσης. Παράλληλα όμως με τις πυρετώδεις αναζητήσεις των διασωστών μέσα στα χαλάσματα, εκδηλωνόταν κι ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο δε συναντάμε, φυσικά, για πρώτη φορά.

Η αστυνομία είχε τοποθετήσει μία από τις δυο κορδέλες στη γωνία Λυσικράτους με Φρυνίχου, ένα πολύ τουριστικό σημείο της Πλάκας με πολλή κίνηση. Τις πρώτες αυτές ώρες, αλλά μέχρι το απόγευμα, προσπαθούσαμε τόσο οι ρεπόρτερ που βρισκόμασταν στο σημείο όσο και οι συνάδελφοι στα site και τις εφημερίδες να μάθουμε αν υπήρχαν εγκλωβισμένοι και πόσοι είναι αυτοί. Από το μεσημέρι και μετά, κάθε λίγο κάναμε ησυχία για να μπορέσουν οι διασώστες της ΕΜΑΚ να χρησιμοποιήσουν τα ειδικά όργανα που διαθέτουν για τέτοιες περιπτώσεις.

Όλη η Ελλάδα παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις. Κάποιοι όμως έβγαζαν σέλφι τρώγοντας παγωτό. Αυτοί ήταν οι τουρίστες που ψώνιζαν παγωτό από το γωνιακό παγωτατζίδικο και θεωρούσαν πως τα χαλάσματα, οι διασώστες και οι κάμερες των μέσων ενημέρωσης ήταν ένα ωραίο θέαμα για όσο θα τρώνε το παγωτό τους, ένα ωραίο θέαμα για να βγάλουν μια χαμογελαστή σέλφι με φόντο τα χαλάσματα και να την κάνουν story. “Ήμουν κι εγώ εκεί”. Δε δίσταζαν, μάλιστα, με αγένεια, αλαζονεία και θράσος, να “τρυπώνουν” και δίπλα στους δημοσιογράφους, κάποιες φορές μπροστά κι από τις κάμερες για να βγάλουν περιχαρείς μια φωτογραφία με το κινητό. Φυσικά, για να μην αδικούμε, υπήρχαν κι αυτοί που ρωτούσαν τι συνέβη και σοβάρευαν στο άκουσμα αυτό, αλλά αυτοί ήταν μειοψηφία.

Ο σεβασμός στους νεκρούς είναι κάτι που κρατάει από τότε που υπάρχει ο άνθρωπος. Όταν βρίσκεσαι σε έναν χώρο όπου υπάρχουν ή μπορεί να υπάρχουν νεκροί, οφείλεις τον δέοντα σεβασμό, έστω κι αν δε θες να ασχοληθείς με το τι έγινε. Αν είσαι τουρίστας όμως γλείφεις το παγωτό σου και βγάζεις σέλφι.

Πηγή – Ελεύθερος Τύπος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ