Ο Χειμώνας της κατάρρευσης : Η Ευρώπη κρυώνει, η ελληνική δουλοπαροικία σωπαίνει

Η Ευρώπη, η Ευρώπη που δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί αγορές και όχι ανθρώπους, εισέρχεται στην πιο σκοτεινή περίοδο της μεταπολεμικής της ιστορίας. Τα αποθέματα φυσικού αερίου βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2022. Οι τιμές έχουν εκτιναχθεί στα ύψη.
Το φυσικό αέριο είναι ακριβότερο κατά 135% σε σχέση με πέρυσι, το πετρέλαιο ντίζελ κατά 45%, το αεροπορικό καύσιμο κατά 112%.
Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, αναγκάστηκε να παραδεχτεί δημόσια ότι από τα τέλη Φεβρουαρίου οι τιμές του φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί κατά 140%, οι τιμές του ντίζελ έχουν διπλασιαστεί, και η Ευρώπη έχει πληρώσει 100 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον για εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, χωρίς ούτε ένα μόριο επιπλέον ενέργειας. Αυτό δεν είναι κρίση.
Είναι ληστεία με τη βούλα της αγοράς.
Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Αερίου (ENTSOG) προειδοποιεί ότι αν ο χειμώνας είναι βαρύς, τα αποθέματα μπορεί να πέσουν στο 11%, όριο στρατηγικών αποθεμάτων που δεν μπορούν καν να αξιοποιηθούν.
Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην παραφροσύνη της, ετοιμάζεται να απαγορεύσει τις μακροπρόθεσμες συμβάσεις προμήθειας ρωσικού LNG από τον Ιανουάριο, κόβοντας άλλα 7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα εισαγωγών.
Η Ευρώπη εξαρτάται πλέον από τα αποθέματα για να βγάλει τον χειμώνα. Και τα αποθέματα λιγοστεύουν.
Οι Βρυξέλλες ζητούν από τους πολίτες να μειώσουν την κατανάλωση, να κλείσουν τα καλοριφέρ, να φορέσουν ζακέτες.
Η ενεργειακή φτώχεια παύει να είναι ένα αόριστο στατιστικό μέγεθος.
Γίνεται η καθημερινότητα εκατομμυρίων.
Και όλα αυτά, ενώ η γεωπολιτική τραγωδία συνεχίζεται.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται με ρωσικά πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές, βυθίζοντας τους πολίτες στο σκοτάδι και το κρύο, με θερμοκρασίες που πέφτουν στους -20°C.
Η Μέση Ανατολή είναι ένα βαρέλι μπαρούτι που δεν σταματά να αναφλέγεται.
Οι απειλές για τις θαλάσσιες μεταφορές μέσω του Στενού του Ορμούζ παραμένουν, όπως και οι απειλές για τις υποδομές εξαγωγής, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων LNG στο Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Το πετρέλαιο έχει εκτιναχθεί πάνω από τα 107 δολάρια το βαρέλι.
Η Ευρώπη δεν έχει ενεργειακή στρατηγική.
Έχει ενεργειακή αυτοκτονία, βαφτισμένη «πράσινη μετάβαση» και «στρατηγική αυτονομία».
Και οι λογαριασμοί έρχονται. Για την ώρα, στους πολίτες.

ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ; ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΝΗΘΙΚΟ, ΚΥΝΙΚΟ, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ, ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ Ο ΜΙΤΕΡΑΝ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΣΤΟΧΙΑ: «ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΟΓΙΣΤΕΣ». ΟΙ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΗΡΘΑΝ.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΥΟ ΚΑΙ Η ΠΕΙΝΑ.
ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ.
Γιατί όταν μια κοινωνία κρυώνει και πεινάει, όταν οι προοπτικές εξαφανίζονται, όταν το μέλλον γίνεται μια αβάσταχτη αβεβαιότητα, η οργή δεν μένει για πάντα στους δρόμους με πλακάτ.
Βρίσκει άλλα κανάλια.
Και το πιο επικίνδυνο κανάλι είναι η ακροδεξιά.
Η άνοδος της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη δεν είναι ένα τυχαίο φαινόμενο. Είναι η λογική συνέπεια της αποτυχίας του πολιτικού συστήματος να απαντήσει στις ανάγκες των ανθρώπων.
Είναι το προϊόν της κρίσης του κέντρου, της κατάρρευσης της σοσιαλδημοκρατίας, της διάλυσης κάθε έννοιας κοινωνικής αλληλεγγύης.
Στην Ανατολική Γερμανία, το AfD κατέρρευσε το πολιτικό σκηνικό, συγκεντρώνοντας 43,8% σε κρατιδιακές εκλογές. Στη Γαλλία, η Εθνική Συσπείρωση (Rassemblement National) του Ερίκ Ζεμούρ και της Μαρίν Λεπέν απέκτησε για πρώτη φορά αρκετές έδρες, ώστε να συγκροτήσει κοινοβουλευτική ομάδα στη Γερουσία, στοχεύοντας πλέον ευθέως την προεδρία το 2027.

Στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι ηγείται της πιο μακρόβιας κυβέρνησης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ποιοι υποστηρίζουν αυτή την άνοδο;
Όλοι εκείνοι οι οποίοι, έχοντας εγκαταλείψει κάθε ιδέα κοινωνικής δικαιοσύνης, βλέπουν στην ακροδεξιά ένα χρήσιμο εργαλείο για να εκτρέψουν την οργή του κόσμου από τα πραγματικά αίτια — τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, την απορρύθμιση, την ίδια τη δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης — προς τους πιο ευάλωτους: τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τις μειονότητες.
Είναι η κλασική τακτική: δώσε στον εξαθλιωμένο λαό έναν αποδιοπομπαίο τράγο, και θα ξεχάσει ποιος πραγματικά του αδειάζει τις τσέπες.
Η Γαλλία, η χώρα που γέννησε τα ανθρώπινα δικαιώματα, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με ένα κύμα μαθητικών εξεγέρσεων που έχουν πάρει διαστάσεις κοινωνικού κινήματος.
Πάνω από 250.000 διαδηλωτές σε δεκάδες πόλεις. Χιλιάδες συλλήψεις. Εκατοντάδες τραυματίες, ανάμεσά τους και ένα 15χρονο παιδί που έχασε το χέρι του από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που εκτόξευσαν οι δυνάμεις καταστολής. Οι μαθητές διαμαρτύρονται για τα σχολεία που καταρρέουν, τους ελλείποντες καθηγητές, τις τάξεις που δεν έχουν κλιματισμό.
Η αστυνομία απαντά με δακρυγόνα, γκλοπ και βία.
Ο υπουργός Εσωτερικών παραδέχεται ότι έχουν ξεκινήσει δέκα εσωτερικές έρευνες για αστυνομική βαρβαρότητα.
Και το κίνημα δεν σταματά.
Το σύνθημα «Το 2026 είναι το νέο 1789» ακούγεται όλο και πιο δυνατά.
Αυτό είναι το μέλλον της Ευρώπης.
Κοινωνικές εξεγέρσεις. Καταστολή. Αστυνομοκρατία.
Και, αν η κατάσταση ξεφύγει, κάποια μορφή δικτατορίας.
Τα πρώτα σημάδια είναι ήδη ορατά στη Γαλλία.
Ο δρόμος προς μια τέτοια κατάσταση είναι στρωμένος με την αδιαφορία των ελίτ και την οργή των απελπισμένων.

ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ; Η ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ. Η ΧΩΡΑ ΟΠΟΥ ΤΟ «ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ» ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ», ΑΝΗΜΠΟΡΟ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΥΦΛΑ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ.

Οι τιμές της ενέργειας στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 20% τον Μάιο του 2026 σε ετήσια βάση — η δεύτερη μεγαλύτερη άνοδος από τις αρχές του 2023.
Τον Αύγουστο, οι τιμές ενέργειας εκτινάχθηκαν κατά 14,5% σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα του προηγούμενου έτους.
Και όμως, η συζήτηση στο εσωτερικό της χώρας δεν αφορά το πώς θα θερμανθούν τα νοικοκυριά, πώς θα στηριχθούν οι επιχειρήσεις, πώς θα θωρακιστεί η χώρα απέναντι στην ενεργειακή λαίλαπα.
Αφορά το ποιος θα κερδίσει τις εσωκομματικές μάχες στη Νέα Δημοκρατία. Αφορά το αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πέσει κάτω από το 25% και θα χάσει το μπόνους εδρών.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός άνοιξε τη συζήτηση για το όριο του 25%, σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη, παραδεχόμενος τη δεινή θέση του αν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις.
Ο Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός και νυν φωνή μιας «δεξιάς ψυχής» που κανείς δεν ξέρει πού ακριβώς θέλει να πάει τη χώρα, απειλεί ανοιχτά τον Μητσοτάκη, καλλιεργώντας το σενάριο της πτώσης κάτω από το κρίσιμο ποσοστό.
Παράλληλα, η κυβέρνηση αποδέχεται σιωπηρά μια τουρκική αναθεωρητική ατζέντα που της επιβάλει μειωμένη κυριαρχία, προσπαθώντας να διατηρήσει τα «ήρεμα νερά».
Αυτή είναι η «εθνική στρατηγική» του τόπου, η σταδιακή προσαρμογή των προσδοκιών προς τα κάτω.
Και όσο η πολιτική ελίτ ασχολείται με την επιβίωσή της, η ακροδεξιά βία επιστρέφει στους δρόμους.
Στην Ελευσίνα, ένας 32χρονος δέχτηκε αιματηρή επίθεση με πολιτικά κίνητρα. Οι δράστες είναι γνωστοί ακροδεξιοί, με σχέσεις με τον νεοναζιστικό χώρο.
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη μιλά για «τοξική στροφή» προς την ακροδεξιά και τη βία.
Το φίδι του φασισμού δεν πεθαίνει.
Και η κοινωνία δεν είναι θωρακισμένη απέναντί του, γιατί το πολιτικό προσωπικό που θα έπρεπε να εμπνεύσει και να ηγηθεί, έχει μετατραπεί σε ένα σύνολο από ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε τίποτα άλλο πέρα από την εξουσία τους.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ. ΟΙ ΗΠΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥΣ, ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΚΑΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΣΕΙ. ΘΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΝΕΟ ΒΙΕΤΝΑΜ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΠΑ, ΑΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΟΥΝ. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ, ΜΑΣΟΥΝΤ ΠΕΖΕΣΚΙΑΝ, ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΟΗΕ: «ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ. ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΔΥΝΑΜΗ, ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΘΑ ΠΟΔΟΠΑΤΗΘΕΙ ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΟΣΜΟ».
Μια φράση που στην Ελλάδα δεν φαίνεται να υιοθετείται από το πολιτικό προσωπικό, το οποίο παραμένει σχεδόν στο σύνολό του προσηλωμένο στην πολιτική της αναζήτησης προστάτη.
Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε έναν πόλεμο φθοράς με το Ιράν από τον Φεβρουάριο του 2026, με περιορισμένες ανταλλαγές πυρών, οικονομικές πιέσεις και ναυτικούς αποκλεισμούς, αναζητώντας έναν τρόπο να βγουν από την κρίση χωρίς να φανούν ηττημένες.
Το Ιράν δεν είναι Ιράκ. Δεν είναι Αφγανιστάν.
Είναι μια χώρα 90 εκατομμυρίων ανθρώπων, με πυρηνικό πρόγραμμα, με στρατηγικό βάθος, με τη δυνατότητα να κλείσει το Στενό του Ορμούζ και να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία.
Αν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν χερσαία επέμβαση, θα χρειαστούν 600.000 στρατιώτες και πάνω από ένα χρόνο, κατά εκτιμήσεις αποστράτων.
Και το αποτέλεσμα δεν θα είναι μια νίκη. Θα είναι ένα νέο Βιετνάμ.** Και μέσα σε όλα αυτά, η Ευρώπη, η Ευρώπη που δεν έχει φωνή, η Ευρώπη που ακολουθεί, η Ευρώπη που έχει μετατραπεί σε ένα προτεκτοράτο των ΗΠΑ, θα πληρώσει το τίμημα. Θα κρυώσει. Θα πεινάσει.
Και θα αντιμετωπίσει τις κοινωνικές εκρήξεις που θα ακολουθήσουν.

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ, ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ. ΠΙΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ. ΟΧΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ, ΟΠΩΣ Η ΒΙΑ ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΑ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ Η ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ. ΑΛΛΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ.
ΟΜΟΡΦΙΕΣ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΛΩΤΣΙΕΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ ΓΑΒΓΙΖΟΥΝ.
ΣΚΥΛΟΙ ΕΙΝΑΙ. ΕΧΟΥΝ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ.
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΩΣ ΜΟΝΗ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΠΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΞΕΝΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΕΙ, ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΤΑΙ, ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΕΙΘΕΙ.
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΚΑΘΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ, ΟΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ. ΓΙΑΤΙ Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ.
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ, ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ. ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ.
Ο χειμώνας έρχεται. Και μαζί του, η λογιστική εξόφληση.
Η Ευρώπη θα κρυώσει.
Θα πεινάσει.
Και η Ελλάδα, αν δεν ξυπνήσει, θα κρυώσει και θα πεινάσει μαζί της.
Η διαφορά είναι ότι η Ελλάδα έχει έναν λαό που έχει αποδείξει, στην ιστορία του, ότι μπορεί να αντισταθεί.
Αρκεί να θυμηθεί ποιος είναι ο πραγματικός του αντίπαλος.
Και ο πραγματικός του αντίπαλος δεν είναι ούτε ο γείτονας, ούτε ο μετανάστης, ούτε ο «άλλος».
Είναι αυτοί που του λένε να κοιτάει τον διπλανό του, για να μην κοιτάει ψηλά. Είναι αυτοί που τον βάζουν να μαλώνει για την ταυτότητά του, για να μην κοιτάει το πορτοφόλι του.
Είναι αυτοί που τον κυβερνούν με το φόβο, την ανασφάλεια και την απάθεια. Όταν ο λαός καταλάβει αυτό, τότε θα αλλάξουν όλα.
Και τότε, ο χειμώνας δεν θα είναι μια εποχή παθητικής αναμονής του θανάτου, αλλά η αρχή μιας νέας άνοιξης.