Ο Παναγιώτης Ρηγόπουλος μιλά για το βιβλίο του «Μέμα Σταθοπούλου, η Ελληνίδα Μπριζίτ Μπαρντό»

Ποια ήταν η αφορμή για να εκδοθεί το βιβλίο «Μέμα Σταθοπούλου, η Ελληνίδα Μπριζίτ Μπαρντό», εκδόσεις 24 Γράμματα;

Η αφορμή υπήρχε μέσα μου εδώ και πολλά χρόνια. Είχα συναντήσει τη Μέμα το 1993 και είχα την ευκαιρία να της κάνω τη μοναδική τηλεοπτική της συνέντευξη. Λίγα χρόνια πριν από τον θάνατό της, μάλιστα, μου ζήτησε η ίδια να γράψω τη βιογραφία της. Aρχισε τότε να μου μιλά ακόμη πιο ανοιχτά και αποκαλυπτικά για τη ζωή της. Oμως μας πρόλαβε η εκδήλωση της ασθένειάς της και δεν υπήρχε ούτε η διάθεση ούτε, δυστυχώς, ο χρόνος για να ολοκληρωθεί το εγχείρημα. Παρέμεινε έτσι μια δημοσιογραφική εκκρεμότητα. Πάντα αισθανόμουν ότι έπρεπε να εκπληρώσω εκείνη την παλιά υπόσχεση και, ταυτόχρονα, ένα οφειλόμενο χρέος της Πάτρας απέναντι σε μια σπουδαία Πατρινή, που δεν τιμήθηκε ποτέ από την πόλη της. Σκεφτείτε ότι, όταν θέλησε να επιστρέψει στο θέατρο, ακόμη και το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας δεν της έδωσε την ευκαιρία να συμμετάσχει έστω σε έναν μικρό ρόλο. Το βιβλίο είναι, λοιπόν, και μια προσπάθεια αποκατάστασης της μνήμης της.

Ποια ήταν η Μέμα Σταθοπούλου;

Ήταν μια γυναίκα που συνδύαζε εντυπωσιακή ομορφιά με ιδιαίτερη προσωπικότητα και ευαισθησία. Υπήρξε σταρ του ελληνικού κινηματογράφου, όμως δεν ήταν μόνο αυτό. Είχε όνειρα, αγωνίες, έρωτες, απογοητεύσεις και τη δική της αντίληψη για τη ζωή. Αυτό προσπάθησα να αναδείξω: τη γυναίκα πίσω από την εικόνα και τον μύθο.

Ποιος ήταν ο λόγος που εξελίχθηκε γρήγορα και έπαιξε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες;

Στη φωτογραφία η Μέμα Σταθοπούλου μαζί με τους Γιάννη Φέρτη και Αλέκο Αλεξανδράκη

Η ομορφιά της ασφαλώς έπαιξε ρόλο, αλλά θα ήταν άδικο να αποδώσουμε την επιτυχία της μόνο στην εμφάνιση. Διέθετε σημαντικό υποκριτικό ταλέντο. Ενώ ήταν ακόμη μαθήτρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, επιλέχθηκε προσωπικά από τον Δημήτρη Χορν για να συνεργαστεί μαζί του στο θέατρο. Συνεργάστηκαν σε δύο έργα και στη συνέχεια ακολούθησε η συνεργασία της με τον Δημήτρη Μυράτ. Πριν ακόμη γίνει κινηματογραφικό είδωλο, είχε πάρει την «ψήφο εμπιστοσύνης» κορυφαίων ανθρώπων του θεάτρου. Ο κινηματογράφος απλώς πρόσθεσε στη θεατρική της παιδεία τη φωτογένεια, τη λάμψη και την αναγνωρισιμότητα.

Η ομορφιά τη βοήθησε να αποκτήσει θαυμαστές και να την επιλέγουν εύκολα οι παραγωγοί;

Αναμφίβολα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα. Ο Γκιωνάκης τη χαρακτήριζε  ως «το καλύτερο κορμί του ελληνικού κινηματογράφου». Oμως η ίδια γνώριζε ότι η ομορφιά από μόνη της δεν αρκεί. Υπήρχε μάλιστα ο κίνδυνος να την εγκλωβίσει στην εικόνα της όμορφης σταρ. Εκείνη ήθελε να αναγνωρίζεται και ως ηθοποιός. Oπως μου είχε πει, «η ομορφιά είναι σχετική», τονίζοντας ότι άλλα πράγματα έχουν μεγαλύτερη αξία.

Ποια εμπόδια συνάντησε στη ζωή της;

Η ζωή της είχε πολλές ανατροπές. Από νεαρή ηλικία ήρθε σε ρήξη με το αυστηρό οικογενειακό της περιβάλλον. Ενώ η οικογένειά της περίμενε να δώσει εξετάσεις στη Γυμναστική Ακαδημία, καθώς ήταν πρωταθλήτρια της Παναχαϊκής στο άλμα εις ύψος, εκείνη εξύφανε το δικό της σχέδιο και έδωσε κρυφά εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Αργότερα αποβλήθηκε και από τη Σχολή. Ακολούθησε η μεγάλη επιτυχία, αλλά και η οικειοθελής αποχώρησή της από την υποκριτική. Στην προσωπική της ζωή γνώρισε έναν γάμο στον οποίο ο πεθερός της δεν παρέστη, διαφωνώντας με την επιλογή της, και στη συνέχεια ένα διαζύγιο. Αργότερα στράφηκε στο εμπόριο, ενώ στα τελευταία χρόνια της ζωής της επέστρεψε στην οικογενειακή επιχείρηση, εργαζόμενη δίπλα στον αδελφό της. Hταν μια γυναίκα που χρειάστηκε πολλές φορές να ξαναρχίσει.

Εσείς τη συναντήσατε την ίδια;

Ναι. Τη συνάντησα το 1993 και της έκανα τη μοναδική τηλεοπτική της συνέντευξη. Η συνάντηση αυτή έμεινε έντονα στη μνήμη μου. Το γεγονός ότι χρόνια αργότερα μου ζήτησε η ίδια να γράψω τη βιογραφία της κάνει το βιβλίο κάτι περισσότερο από μια δημοσιογραφική έρευνα. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, η ολοκλήρωση μιας συζήτησης που είχε μείνει στη μέση.

Ποια είναι η ανταπόκριση των αναγνωστών στο βιβλίο σας;

Η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα συγκινητική. Στην παρουσίαση στην Πάτρα βρέθηκαν περισσότεροι από 400 άνθρωποι, ενώ αναγνώστες μου λένε ότι γνώρισαν μέσα από το βιβλίο μια διαφορετική Μέμα. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι την ανακαλύπτουν και νεότεροι άνθρωποι που δεν την έζησαν στην εποχή της. Για μένα, αυτή είναι η μεγαλύτερη δικαίωση: ότι τόσα χρόνια μετά τον θάνατό της, η Μέμα Σταθοπούλου εξακολουθεί να προκαλεί ενδιαφέρον και συγκίνηση. Ο μύθος της δεν έσβησε. Συνεχίζει να ζει.

Γιατί δεν συνέχισε την πολλά υποσχόμενη καριέρα της;

Δεν εγκατέλειψε την καριέρα της επειδή απέτυχε. Αποσύρθηκε οικειοθελώς, στον κολοφώνα της δόξας της, γιατί επέλεξε να αφοσιωθεί στην οικογένεια που ήθελε να δημιουργήσει και στα παιδιά που ονειρευόταν να αποκτήσει. Eφυγε, λοιπόν, από τη σκηνή σαν πρωταγωνίστρια, πριν προλάβει να φθαρεί στα μάτια του κοινού, και ο μύθος της έμεινε άφθαρτος. Υπάρχει, όμως, κάτι σχεδόν κινηματογραφικό στη ζωή της. Μοιάζει με ένα από τα δραματικά μελό στα οποία η ίδια πρωταγωνιστούσε: έρωτες, δόξα, απογοητεύσεις, απομάκρυνση από τα φώτα και ένας πρόωρος θάνατος. Μόνο που, σε αντίθεση με τα κινηματογραφικά μελό στα οποία πρωταγωνιστούσε, η δική της ιστορία δεν είχε happy end. Και επειδή η ίδια δεν μιλούσε δημόσια, δημιουργήθηκε γύρω της μια αχλύ μυστηρίου. Το κοινό γνώριζε τη σταρ, αλλά ελάχιστα τη γυναίκα πίσω από αυτήν. Πέθανε νέα, αφήνοντας πίσω της μια εικόνα που δεν πρόλαβε να φθαρεί και έναν μύθο που παρέμεινε ισχυρός. Ισως τελικά αυτή η σύντομη ζωή να έμοιαζε με ένα ολόκληρο κινηματογραφικό σενάριο.

Πηγή – Ελεύθερος Τύπος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ