Ο Έλιοτ Πέιτζ μπήκε στο πρώτο Men’s Style Issue του New York Magazine. Το internet είχε φυσικά άποψη για το αν είναι αρκετά άνδρας

Υπάρχει κάτι σχεδόν παράδοξο στο εξώφυλλο του Έλιοτ Πέιτζ για το New York Magazine.

Όχι στην ίδια τη φωτογραφία. Εκεί τα πράγματα είναι απλά. Ένας άνδρας στέκεται χωρίς μπλούζα μπροστά στον φακό του Ryan McGinley για το πρώτο Men’s Style Issue που έχει κυκλοφορήσει το περιοδικό στα σχεδόν 60 χρόνια της ιστορίας του. Ο Πέιτζ είναι ένας από τους άνδρες που συμμετέχουν. Δίπλα του, στο ευρύτερο αφιέρωμα, βρίσκονται μεταξύ άλλων οι Τρόι Σιβάν, Μάικ Φάιστ, Κρίστοφερ Άμποτ και Μάρλον Τζέιμς.

Δεν είναι κάποιο «special trans» τεύχος. Δεν είναι Pride Month. Δεν υπάρχει κάποια ειδική κατηγορία στην οποία πρέπει να τοποθετηθεί.

Είναι ένα τεύχος για το ανδρικό στιλ και ο Έλιοτ Πέιτζ βρίσκεται εκεί ως ένας από τους άνδρες του. Και τελικά αυτό αποδείχθηκε αρκετά ριζοσπαστικό ώστε το internet να αρχίσει (ξανά) να συζητά αν δικαιούται να βρίσκεται εκεί.

Το πρώτο Men’s Style Issue στην ιστορία του New York Magazine

Στις 28 Σεπτεμβρίου, το New York κυκλοφόρησε το πρώτο αυτόνομο τεύχος στην ιστορία του αφιερωμένο στο ανδρικό στιλ. Το περιοδικό εξηγεί ότι έχει ασχοληθεί με την ανδρική μόδα εδώ και δεκαετίες, αλλά ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε αφιερώσει ολόκληρο τεύχος στο θέμα.

Για τη φωτογράφιση «The Boys in the Baths», ο Ράιαν ΜακΓκίνλεϊ φωτογράφισε άνδρες από τον χώρο του κινηματογράφου, της μουσικής, της τέχνης και της λογοτεχνίας στα ιστορικά Russian & Turkish Baths του East Village. Ανάμεσά τους και ο Έλιοτ Πέιτζ.

Ο Πέιτζ ανακοίνωσε δημόσια ότι είναι transgender το 2020. Σήμερα εμφανίζεται στο εξώφυλλο χωρίς μπλούζα, με τις ουλές στο στήθος του ορατές. Και αυτό είναι τελικά ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της εικόνας: δεν υπάρχει καμία προσπάθεια να κρυφτεί η ιστορία αυτού του σώματος για να μπορέσει να χωρέσει σε ένα Men’s Issue. Χωράει όπως είναι.

Και φυσικά ξεκίνησε η συζήτηση για το αν είναι άνδρας

Μετά τη δημοσίευση του εξωφύλλου, οι αντιδράσεις στα social media δεν περιορίστηκαν στο αν αρέσει ή όχι η φωτογραφία – για την οποία, παρεμπιπτόντως, υπήρξε και αρκετή συζήτηση καθαρά για τις στιλιστικές και φωτογραφικές επιλογές.

Μέρος της συζήτησης, ίσως το μεγαλύτερο, στράφηκε στο φύλο του Πέιτζ και στο αν θα έπρεπε να βρίσκεται σε ένα τεύχος για άνδρες. Η Ρεπουμπλικανή βουλευτής Νάνσι Μέις παρενέβη επίσης δημόσια, γράφοντας για τον Πέιτζ ότι «αυτό δεν είναι άνδρας».

Κι έτσι μια απλή editorial φωτογράφιση ανοίγει μια μεγαλύτερη συζήτηση. Το New York Magazine δεν έκανε κάποια περίπλοκη δήλωση. Έβαλε έναν trans άνδρα σε ένα τεύχος για άνδρες. Χωρίς υποσημείωση. Ίσως η πραγματική συμπερίληψη να αρχίζει ακριβώς όταν σταματάμε να ζητάμε συνεχώς αυτή την υποσημείωση.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η εκπροσώπηση δεν χρειάζεται πάντα ειδικό τεύχος

Για χρόνια, όταν μιλούσαμε για LGBTQ+ ορατότητα στα media, η εκπροσώπηση συχνά ερχόταν μέσα από ειδικά αφιερώματα.

Pride Month. LGBTQ+ issue. «Queer voices». «Trans stories». Και φυσικά αυτά έχουν τη σημασία τους. Υπάρχουν εμπειρίες που χρειάζονται χώρο για να ειπωθούν ακριβώς επειδή για πολύ καιρό δεν είχαν κανέναν.

Υπάρχει όμως και ένα επόμενο στάδιο ορατότητας. Είναι εκείνο στο οποίο ένας queer άνθρωπος δεν χρειάζεται να βρίσκεται κάπου αποκλειστικά και μόνο επειδή είναι queer. Ένας gay ηθοποιός μπορεί να βρίσκεται σε ένα fashion portfolio επειδή είναι ηθοποιός και έχει στιλ. Ένας trans άνδρας μπορεί να βρίσκεται σε ένα Men’s Style Issue επειδή είναι άνδρας.

Και η ταυτότητά τους δεν εξαφανίζεται μέσα από αυτή την κανονικοποίηση. Απλώς σταματά να αποτελεί προϋπόθεση για την παρουσία τους.

«Μόλις τα τελευταία χρόνια σκέφτομαι ότι αυτό ακούγεται ωραίο»

Υπάρχει όμως μία φράση του ίδιου του Πέιτζ από τη φωτογράφιση που κάνει την εικόνα πολύ πιο δυνατή. Μιλώντας για τα bathhouses, είπε ότι μόλις τα τελευταία δύο χρόνια άρχισε να σκέφτεται ότι θα ήταν ωραίο να πάει κάπου και απλώς να «κάθεται μέσα στο σώμα του».

Ελάχιστες λέξεις, αλλά δύσκολα περνούν απαρατήρητες όταν γνωρίζεις την ιστορία του. Ο Πέιτζ έχει μιλήσει δημόσια πολλές φορές για τη δυσφορία που βίωνε με το σώμα του πριν από τη μετάβασή του. Στα απομνημονεύματά του Pageboy έχει περιγράψει τη σχέση του με το σώμα, τη σεξουαλικότητα και την ταυτότητά του.

Και τώρα βρίσκεται χωρίς μπλούζα στο εξώφυλλο ενός ανδρικού τεύχους. Οι ουλές του φαίνονται. Το σώμα του δεν παρουσιάζεται σαν κάτι που πρέπει να εξηγηθεί ή να κρυφτεί. Και ο ίδιος μιλά για το πόσο πρόσφατα άρχισε να αισθάνεται άνετα απλώς υπάρχοντας μέσα σε αυτό. Ίσως τελικά αυτό να είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από οποιοδήποτε debate για το εξώφυλλο.

Όταν κάθε εμφάνιση ενός trans ανθρώπου γίνεται δημόσια συζήτηση

Το ενδιαφέρον με τις αντιδράσεις στο εξώφυλλο δεν είναι μόνο ότι κάποιοι διαφωνούν με την παρουσία του Έλιοτ Πέιτζ σε ένα Men’s Style Issue. Είναι ότι η ίδια η ύπαρξη ενός trans ανθρώπου σε έναν απολύτως συνηθισμένο χώρο εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται συχνά σαν πρόσκληση για δημόσιο debate.

Ο Πέιτζ δεν έγραψε άρθρο για την ταυτότητα φύλου. Δεν συμμετείχε σε κάποια καμπάνια για τα δικαιώματα των trans ανθρώπων. Φωτογραφήθηκε για ένα περιοδικό μόδας. Κι όμως, ένα μέρος της δημόσιας συζήτησης μετακινήθηκε σχεδόν αμέσως από τη φωτογραφία στο αν είναι ή δεν είναι άνδρας.

Κάπως έτσι, τα trans πρόσωπα καλούνται ξανά και ξανά να βλέπουν την ίδια τους την ταυτότητα να μετατρέπεται σε αντικείμενο διαπραγμάτευσης από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τίποτα για τη ζωή τους. Ακόμη και όταν το ίδιο το θέμα στο οποίο συμμετέχουν δεν αφορά το ότι είναι trans.

Και εδώ βρίσκεται μια ενδιαφέρουσα αντίφαση της ορατότητας. Χρειαζόμαστε περισσότερα trans και queer πρόσωπα στα media, αλλά πραγματική πρόοδος θα υπάρχει όταν η παρουσία τους δεν χρειάζεται κάθε φορά να μετατρέπεται σε είδηση από μόνη της.

Η σχέση του Έλιοτ Πέιτζ με το σώμα του και το γεγονός ότι σήμερα μπορεί να φωτογραφίζεται με αυτόν τον τρόπο είναι μια ιστορία που αξίζει να συζητήσουμε. Το αν ένας trans άνδρας δικαιούται να βρίσκεται σε ένα Men’s Style Issue δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να είναι.

Πηγή – Yperoxes

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ