Λίλια Τσιγάρα: «Την ώρα που ο κόσμος γελάει, γλυκαίνουν μέσα μου οι τραγωδίες της ζωής»

Η Λίλια Τσιγάρα δεν ήταν το παιδί που ανέβαινε στο τραπέζι για να κάνει τους άλλους να γελάσουν. Για την ακρίβεια, περιγράφει τον εαυτό της ως ένα εσωστρεφές παιδί που πίστεψε πολύ νωρίς σε μια από τις πιο κλασικές υποσχέσεις που δίνονται στα παιδιά: Διάβασε, προσπάθησε και θα αλλάξεις τη ζωή σου.

Διάβασε. Προσπάθησε. Μεγάλωσε. Και κάπου στην πορεία ανακάλυψε ότι η ζωή δεν λειτουργεί ακριβώς έτσι.

«Η ζωή δεν λειτουργεί με μάνουαλ σαν να είναι πλυντήριο», θα μας πει λίγο αργότερα, όταν η συζήτηση φτάσει σε όλα εκείνα που υποτίθεται ότι μέχρι τα 30 θα είχαμε καταλάβει. Εκείνη δεν τα έχει καταλάβει όλα. Ευτυχώς, μάλλον.

Σήμερα, η Λίλια Τσιγάρα κάνει stand-up, δημιουργεί βίντεο που ταξιδεύουν πολύ πέρα από τη Λάρισα και βρίσκεται στην πρώτη της περιοδεία με το «Μεγαλώνω, εντάξει;», μια παράσταση 80 λεπτών για όλα εκείνα που συνοδεύουν τη σύγχρονη ενήλικη ζωή: Σχέσεις, dating, δουλειά, οικογένεια, τεχνολογία, παιδιά, χωρισμούς, ακόμα και το AI.

Το «εντάξει;» δεν μπήκε τυχαία στον τίτλο. Έρχεται από τα viral βίντεό της και από τον τρόπο με τον οποίο αποδομεί όσα θεωρεί δήθεν ή θέλει να σαρκάσει. Στην παράσταση, όμως, αποκτά και μια δεύτερη σημασία.

«Το έβαλα για να πω στον κόσμο “παιδιά, δεν έγινε και τίποτα που μεγαλώνουμε!”. Μας έχουν φορτώσει με τόσες προσδοκίες σε σχέση με κάθε ηλικία, με αποτέλεσμα να μη ζούμε τελικά τα χρόνια μας όπως θέλουμε. Απλά προγραμματίζουμε τα επόμενα».

Και από προσδοκίες, η ίδια είχε αρκετές. Της είχαν πει ότι μεγαλώνοντας θα είχε ξεκαθαρίσει τη θέση της απέναντι στην οικογένεια και τη μητρότητα, ότι θα γνώριζε τον επαγγελματικό της προσανατολισμό και –φυσικά– ότι, αν δούλευε αρκετά σκληρά, θα είχε λύσει και τα οικονομικά της προβλήματα.

«Γελάω!», λέει σήμερα. «Η ζωή δεν λειτουργεί με μάνουαλ σαν να είναι πλυντήριο. Χαίρομαι που ακόμα σκάβω μέσα μου και βρίσκω νέες αλήθειες».

«Η τέχνη ξεκινά από την απόγνωση»

Στο «Μεγαλώνω, εντάξει;» υπάρχουν ιστορίες αστείες και πικρές, αληθινές και επινοημένες. Πίσω από αρκετές από αυτές, όμως, βρίσκονται πραγματικές στιγμές της ζωής της.

Στην παράσταση πιάνεις από τις σχέσεις και το σεξ μέχρι τη δουλειά, την οικογένεια και την τεχνολογία. Πόσα ξεκινούν από πράγματα που έχεις πραγματικά ζήσει;

«Όπως λέω συχνά, η τέχνη ξεκινά από την απόγνωση. Η κωμωδία έχει τη ρίζα της, μέσα μου τουλάχιστον, στο τραγικό της ύπαρξής μας. Γεννιόμαστε για να πεθάνουμε κι ενδιάμεσα προσπαθούμε να μαλακώσουμε την ιδέα της κατάληξης αυτής.

Συνεπώς, εννοείται πως στην παράσταση υπάρχουν κυρίως αληθινές ιστορίες που με πόνεσαν, με ζόρισαν, με γείωσαν, με έφεραν όντως σε απόγνωση. Την ώρα που λέω κάποια πράγματα και ο κόσμος γελάει, γλυκαίνουν μέσα μου οι τραγωδίες της ζωής και μετουσιώνονται σε κάτι άλλο, σε κάτι μαγικό που με συναρπάζει.

Μετά από ένα σημείο γελάω κι εγώ με αυτά και λέω “Λιλάκι, μάλλον αυτό ήταν! Πάει, πέρασε το κακό!”».

Η πρώτη της περιοδεία, πάντως, δεν της μαθαίνει μόνο πράγματα για τον εαυτό της. Της μαθαίνει και πράγματα για το κοινό. Όπως λέει, καμία πόλη δεν αντιδρά με τον ίδιο τρόπο: στη Βόρεια Ελλάδα βρίσκει τους ανθρώπους πιο έτοιμους και ανοιχτούς, αλλού πιο εσωστρεφείς. Στην Αθήνα το κοινό έχει διαφορετικές προσλαμβάνουσες και πιο γρήγορο ρυθμό, ενώ στη Λάρισα συμβαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό: «Είμαι το παιδί τους. Με ξέρουν τόσο καλά που γελάνε πριν καν μιλήσω».

«Αυτή η πρώτη μου περιοδεία είναι ένα μεγάλο σχολείο για την κοινωνία, τους ανθρώπους, την ανταλλαγή ενέργειας».

Η λαρισαϊκή προφορά είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της δημόσιας εικόνας της. Τα βίντεό της έχουν ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και η ίδια έχει αναρωτηθεί πολλές φορές γιατί οι τοπικές προφορές προκαλούν τόσο εύκολα γέλιο.

Είναι ένα γέλιο οικειότητας και αναγνώρισης ή κρύβει και ένα βαθιά ριζωμένο «σύνδρομο ανωτερότητας» των αστών απέναντι στην επαρχία;

«Επιτέλους μου έγινε αυτή η ερώτηση! Έχει γίνει χαμός πανελλαδικά με τα βίντεο που μιλάω με προφορά και έψαξα πολλές φορές να βρω το γιατί.

Νομίζω ότι δεν είναι σύνδρομο ανωτερότητας. Είναι αυτή η ανάγκη των ανθρώπων του σήμερα να απλοποιήσουν τη σύνθετη ζωή τους και να γυρίσουν στη ρίζα τους, να εκπροσωπηθούν από έναν άνθρωπο που καταλαβαίνει τα ζόρια τους και τα αποτυπώνει με έναν τρόπο που τους κάνει να λένε φωναχτά: “ΠΕΣ ΤΑ!”».

Political correctness – «Θέλω η κωμωδία μου να ανοίγει αγκαλιές και όχι να διχάζει»

Η συζήτηση για τα όρια της κωμωδίας είναι σχεδόν αναπόφευκτη σήμερα. Η Τσιγάρα λέει ότι σκέφτεται και φιλτράρει όσα γράφει, γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν μπορεί ποτέ να προβλέψει ποιος μπορεί να ενοχληθεί. Αναφέρει ως παράδειγμα ένα σημείο της παράστασης στο οποίο λέει ότι αρκετοί στο διαδίκτυο πιστεύουν πως είναι τρανς γυναίκα. Το συγκεκριμένο αστείο χαρακτηρίστηκε από κάποιους τρανσφοβικό, κάτι με το οποίο η ίδια διαφωνεί.

«Το ψάχνω, το αναλύω, δεν θέλω κανείς να αισθάνεται άσχημα από το περιεχόμενο και το stand-up μου. Θέλω η κωμωδία μου να ανοίγει αγκαλιές και όχι να διχάζει. Αναγκαστικά όμως παίρνω θέση σε κάποια πράγματα. Θα σκάσω αν δεν το κάνω».

Κάπου εδώ φέρνει στη συζήτηση και τη «φασαία», το alter ego της. «Δεν την κοροϊδεύω κι όποιος με ξέρει το καταλαβαίνει. Τη λατρεύω». Και καταλήγει, μάλλον όσο πιο ταιριαστά γίνεται για μια συζήτηση γύρω από την πολιτική ορθότητα: «ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΑΚΡΗ!».

Να κάνεις καριέρα χωρίς να φύγεις από τη Λάρισα

Η Λίλια Τσιγάρα παραμένει στη Λάρισα, παρότι της έχουν προτείνει επανειλημμένα να μετακομίσει στην Αθήνα για να βρίσκεται πιο κοντά στον χώρο στον οποίο εργάζεται. Δεν ωραιοποιεί την επιλογή. «Είμαι μακριά από τις εξελίξεις. Αυτή είναι η αλήθεια. Δυσκολεύτηκα και δυσκολεύομαι».

Για εκείνη, όμως, υπάρχει και κάτι μεγαλύτερο πίσω από αυτή την επιμονή: ήθελε να αποδείξει ότι μπορεί να ξεχωρίσει χωρίς να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή της και να μεταφέρει αυτό το μήνυμα και σε παιδιά που ζουν στην περιφέρεια και θέλουν να κυνηγήσουν κάτι αντίστοιχο.

«Μέσα σε δύο χρόνια κατάφερα να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα από τη Λάρισα. Αν το έκανα εγώ, μπορείς κι εσύ. Αυτό λέω! Γι’ αυτό και επιμένω. Είναι το προσωπικό μου αφήγημα».

Δεν αποκλείει ότι κάποια στιγμή οι συνθήκες μπορεί να την κάνουν να αλλάξει απόφαση. Μέχρι σήμερα, όμως, όπως λέει, δεν έχει στερηθεί ευκαιρίες: εταιρείες και μέσα την αναζητούν, ενώ συνάδελφοί της την καλούν σε παραστάσεις.

Πόσο ρομαντικό είναι τελικά το «παράτησα τη δουλειά μου για να κυνηγήσω το όνειρό μου»;

Καθόλου, αν ρωτήσεις τη Λίλια.

Μπορεί σήμερα ένας νέος κωμικός στην Ελλάδα να ζήσει αποκλειστικά από το stand-up ή πρέπει να είναι performer, content creator, influencer, παραγωγός και λίγο επιχειρηματίας του εαυτού του;

«Πρέπει να είναι όλα αυτά συν λογιστής του εαυτού του! Το stand-up είναι ένα ελεύθερο επάγγελμα με πολλή ανασφάλεια. Αν πετύχεις στο stand-up, ναι, μπορείς να ζήσεις, όμως όταν στην ουσία είσαι ανερχόμενος, ανερχόμενη, εννοείται πως κάνεις κι άλλα πράγματα».

Πίσω από το ρομαντικό αφήγημα βλέπει «ένα ανελέητο κυνήγι μαγισσών, ξάγρυπνα βράδια, λύσσα, δίψα, οικονομικά αδιέξοδα αλλά και μια απίστευτη αδρεναλίνη». Και προσθέτει μια λεπτομέρεια που απογυμνώνει αρκετά αποτελεσματικά το «follow your dreams» από το Instagramικό περιτύλιγμά του: «Δεν θα το άλλαζα, αν και υπήρξαν στιγμές που δεν είχα καν ασφάλεια».

Από το scroll στο εισιτήριο

Τα social media της έδωσαν ένα μεγάλο κοινό. Το πραγματικό στοίχημα, όμως, ήταν διαφορετικό: πόσοι από αυτούς που σταματούν το scroll για να δουν ένα βίντεό της θα πλήρωναν τελικά για να τη δουν ζωντανά;

«Αυτός είναι ο βασικός μου προβληματισμός και το κίνητρο για την περιοδεία. Με ακολουθεί πολύς κόσμος, αλλά πόσοι θα πλήρωναν για να με δουν από κοντά να κάνω μια παράσταση;».

Στην αρχή, λέει, η απάντηση δεν ήταν σαφής – ειδικά για ανθρώπους που δεν είχαν προηγούμενη επαφή με το stand-up. Στην πορεία, όμως, άρχισαν να έρχονται. Κάποιοι μάλιστα βλέπουν stand-up για πρώτη φορά επιλέγοντας τη δική της παράσταση.

«Εκπαιδεύω το κοινό, τους κάνω μέρος του live και θέλουν να έρθουν να το δουν».

Και ίσως εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα σε ένα viral βίντεο και μια ζωντανή παράσταση: στην πρώτη περίπτωση δεν βλέπεις ποτέ πραγματικά ποιος βρίσκεται στην άλλη πλευρά της οθόνης. Στη δεύτερη, η Λίλια φροντίζει να τον γνωρίσει.

Όταν τη ρωτάμε τι είναι πιο τρομακτικό – να παίξει μπροστά σε αγνώστους ή μπροστά σε ένα γεμάτο θέατρο ανθρώπων που έχουν έρθει ακριβώς επειδή περιμένουν να είναι αστεία – δεν το σκέφτεται πολύ. «Το δεύτερο σίγουρα».

Όταν το κοινό έχει έρθει επειδή την αγαπά, λέει ότι τη «λούζει κρύος ιδρώτας». Μετά θυμάται ότι αυτοί οι άνθρωποι την έχουν ήδη αποδεχτεί. Τους υποδέχεται στην είσοδο, βγάζει φωτογραφίες μαζί τους και τους μιλάει. «Με ηρεμεί να τους μιλάω, να τους νιώθω».

Κι αν μπορούσε σήμερα να γυρίσει πίσω, στη Λίλια που δούλευε σε δουλειές που δεν την εξέφραζαν και έγραφε χωρίς να ξέρει πού θα την οδηγήσει όλο αυτό;

«Θα της έλεγα να μην τρελαίνεται, να μη θυσιάζει το παρόν της και να μην αναλώνεται στις ανούσιες καταστάσεις της δουλειάς που της έτρωγαν την ψυχή. Θα της έλεγα πως ό,τι ονειρεύτηκε μια μέρα θα γίνει πραγματικότητα, όσο κλισέ κι αν ακούγεται. Θα την έπαιρνα μια αγκαλιά».

Γονείς και ονόματα παιδιών: αυτή η μάστιγα! Ακατέργαστο υλικό από το πρώτο μου sold out στη Θεσσαλονίκη και ανυπομονώ να σας ανακοινώσω νέες ημερομηνίες

Χωρίς overthinking

Ποιο είναι το guilty pleasure σου που ντρέπεσαι να παραδεχτείς ότι σε κάνει να γελάς;
Η βασιλική οικογένεια της Αγγλίας. Γελάω πολύ με τη Μέγκαν και τον Χάρι!

Ποιο millennial στερεότυπο επιβεβαιώνεις πανηγυρικά;
ΔΟΥΛΙΤΣΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ!

Τρία πράγματα που σου τη σπάνε στην Αθήνα και τρία στη Λάρισα.
Αθήνα: Γιατί τρέχει ο κόσμος έτσι; Γιατί πρέπει να μετακινούμαι τόση ώρα για να φτάσω κάπου; Γιατί πρέπει να οργανώσω ομαδική συνομιλία για να βρεθώ με τις φίλες μου;

Λάρισα: Όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ασχολούμαστε αρκετά με τη ζωή του άλλου και εκεί είναι ο κύκλος μου που μου λέει να παντρευτώ.

Το πιο λαρισαϊκό πράγμα πάνω σου, εκτός από την προφορά;
Πίνω καφέ με τις ώρες και τρώω σούβλες!

Πες μας μια φράση στα λαρισαϊκά που ένας Αθηναίος δεν έχει καμία ελπίδα να καταλάβει.
«ΑΕΛ, τρακτέρ και love is in the air!» Αλλά λογικά είναι διεθνές πια!

Ποιο είναι το πιο overrated πράγμα στην ενήλικη ζωή;
Να πάρεις δικό σου σπίτι και δικό σου SUV αμάξι.

Ποια είναι η πιο γελοία δικαιολογία που έχεις χρησιμοποιήσει για να ακυρώσεις σχέδια;
Έχω πει ότι είμαι στη μαμά μου στο χωριό ενώ είμαι Λάρισα και έχω κλείσει τα φώτα στο σπίτι για να μην περάσει κανείς και διαπιστώσει ότι λέω ψέματα.

Το πιο άβολο πράγμα που μπορεί να συμβεί πάνω στη σκηνή;
Να με διακόπτουν από κάτω και να μιλάνε μεταξύ τους! Σκοτώνω.

Τι είναι χειρότερο: να μη γελάσει κανείς με αστείο σου ή να γελάσουν με κάτι που δεν προοριζόταν για αστείο;
Χμ! Να μη γελάσουν με κάποιο αστείο μου! Δηλαδή, το έχω στήσει, το έχω γράψει και δεν γελάτε;;;

Συμπλήρωσε τη φράση: «Μεγαλώνω, εντάξει, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να…»
Κόψω τα γλυκά, τα σουβλάκια, τα μπουζούκια, το γράψιμο και το σεξ! Μπότοξ μπορεί να κάνω!

«Μεγαλώνω, εντάξει;» – Οι επόμενες παραστάσεις
Η περιοδεία της Λίλιας Τσιγάρα συνεχίζεται σε όλη την Ελλάδα. Στην Αθήνα, το «Μεγαλώνω, εντάξει;» παρουσιάζεται στην Αρχιτεκτονική, στον Κεραμεικό, τις Πέμπτες 15 και 29 Οκτωβρίου, με ώρα έναρξης 21:00.
Μετά την Αθήνα, η περιοδεία συνεχίζεται σε Φλώρινα στις 16/10, Ιωάννινα στις 17/10, Βόλο στις 30/10, Τρίκαλα στις 31/10, Λάρισα την 1/11, Πάτρα στις 28/11 και Καλαμάτα στις 29/11.

▶ Δείτε το βίντεο

Πηγή – Yperoxes

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy