Κενό ευθύνης στις μεταφορές ασθενών εντοπίζει ο Συνήγορος του Ασθενούς

Σημαντικά κενά στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται οι παραπομπές και οι μεταφορές ασθενών μεταξύ ιατρικών ιδρυμάτων εντοπίζει έκθεση του Γραφείου Συνηγόρου του Ασθενούς, επισημαίνοντας ότι το υφιστάμενο πλαίσιο δεν διασφαλίζει πάντοτε τη συνέχεια της φροντίδας ούτε καθορίζει με σαφήνεια ποιος έχει την ευθύνη για τον ασθενή μέχρι την ολοκλήρωση της μεταφοράς.

Η έκθεση, με τίτλο «Ο ασθενής στη μέση, μεταξύ ιατρικών κέντρων», εξετάζει 23 διαφορετικά σενάρια που μπορεί να προκύψουν στο πλαίσιο του ΓεΣΥ, τόσο σε δημόσια όσο και σε ιδιωτικά ιατρικά ιδρύματα. Από την ανάλυση προκύπτει ότι στα 12 από αυτά υπάρχει δυνατότητα παραβίασης δικαιωμάτων του ασθενούς, ενώ σε ακόμη έξι η ομαλή εξέλιξη της διαδικασίας εξαρτάται από την ορθή τήρηση ενός κρίσιμου βήματος. Μόλις πέντε σενάρια κρίνονται πλήρως ευθυγραμμισμένα με τις προβλέψεις του νόμου.

Σύμφωνα με την έκθεση, το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι, ενώ η νομοθεσία προβλέπει την υποχρέωση των ιατρικών ιδρυμάτων να νοσηλεύσουν τον ασθενή ή να μεριμνήσουν για τη μεταφορά του σε κατάλληλο ίδρυμα, δεν καθορίζει με επαρκή σαφήνεια πότε θεωρείται ολοκληρωμένη μια παραπομπή και ποιος φέρει την ευθύνη μέχρι την ανάληψη του ασθενούς από τον επόμενο πάροχο.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί, όπως αναφέρεται, η απουσία συστηματικής καταγραφής των παραπομπών, των αποδοχών και των αρνήσεων. Παρότι ο ΟΑΥ έχει επανειλημμένα υπενθυμίσει τους σχετικούς κανόνες, σημαντικό μέρος της επικοινωνίας εξακολουθεί να γίνεται τηλεφωνικά, χωρίς να υπάρχει πάντοτε γραπτή τεκμηρίωση της απόφασης ή ονομαστική ανάληψη ευθύνης.

Πρόσθετο πρόβλημα αποτελεί η απουσία κεντρικού μηχανισμού καταγραφής της διαθεσιμότητας κλινών. Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με την έκθεση, δεν υπάρχει αποτελεσματικός τρόπος να επαληθευτεί σε πραγματικό χρόνο κατά πόσον μια αναφορά περί έλλειψης κλίνης ανταποκρίνεται στην πραγματική κατάσταση.

Επισημαίνεται ακόμη ότι μεγαλύτερη έκθεση σε καθυστερήσεις και δυσκολίες ενδέχεται να αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με σύνθετες ανάγκες, ιδιαίτερα όταν η διαχείρισή τους συνεπάγεται μεγαλύτερο κόστος ή απαιτεί εξειδικευμένες υπηρεσίες. Δεν καταγράφεται συγκεκριμένη περίπτωση διάκρισης, αλλά υπογραμμίζεται η ανάγκη ύπαρξης ασφαλιστικών δικλίδων, ώστε να αποτρέπονται τέτοια φαινόμενα.

Ο Συνήγορος του Ασθενούς εισηγείται την καθιέρωση ενός σαφούς κανόνα: καμία παραπομπή ή μεταφορά να μη θεωρείται ολοκληρωμένη χωρίς προηγούμενη, γραπτή και ονομαστική αποδοχή του ασθενούς από το ίδρυμα υποδοχής. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η ευθύνη για τη φροντίδα να παραμένει στο ίδρυμα από το οποίο ξεκίνησε η διαδικασία.

Παράλληλα, προτείνεται η δημιουργία μηχανισμού του ΟΑΥ που θα μπορεί να παρεμβαίνει άμεσα σε περιπτώσεις διαφωνίας μεταξύ παρόχων, η υποχρεωτική καταγραφή των αρνήσεων μεταφοράς, η ονομαστική ευθύνη του θεράποντος ιατρού και η δημιουργία κεντρικού αρχείου κλινών.

Στόχος των εισηγήσεων είναι να διασφαλιστεί ότι σε κάθε στάδιο της διαδρομής του ο ασθενής θα έχει σαφή υπεύθυνο φορέα και πρόσωπο αναφοράς, χωρίς να μεταφέρεται στον ίδιο ή στην οικογένειά του η ευθύνη για την εξασφάλιση της συνέχισης της φροντίδας.

Ελένη Κωνσταντίνου

Πηγή – Διάλογος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ