Η χρυσή εποχή των γαλάζιων “κέρβερων” – Πώς η Ελλάδα έγινε υπερδύναμη κάτω από τα δοκάρια

      Παραδοσιακά η Ελλάδα είναι μια χώρα που σταθερά, σχεδόν με την αμείωτη συνέπεια ενός φυσικού φαινομένου, σφυρηλατεί γκολκίπερς. Όμως, αυτό που συμβαίνει στη σημερινή εποχή τηςΕθνικής ομάδαςξεφεύγει από τη φυσική συνέχεια της παράδοσης. Σήμερα, ο ομοσπονδιακός τεχνικός,Ιβάν Γιοβάνοβιτς, βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν «ευλογημένο πονοκέφαλο» που ελάχιστες εθνικές ομάδες στον πλανήτη διαθέτουν. Την πολυτέλεια να έχεις στην αποστολή σου τρεις τερματοφύλακες παγκόσμιας κλάσης, τρεις εν δυνάμει βασικούς «νούμερο 1».

Σπάνιο…”παζλ”

Ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος, με την τεράστια ευρωπαϊκή του εμπειρία και την ψυχραιμία βετεράνου στα δύσκολα βράδια, οΚωνσταντής Τζολάκης, η απόλυτη επιλογή για το μέλλον με τρομερά αντανακλαστικά και πρωταγωνιστικό ρόλο σε τιτάνιες ευρωπαϊκές βραδιές, και ο Χρήστος Μανδάς, ο οποίος διέσχισε τα σύνορα για να κερδίσει με το σπαθί του φανέλα βασικού σε ένα από τα πιο απαιτητικά πρωταθλήματα της Ευρώπης, συνθέτουν ένα σπάνιο παζλ. Και δεν μένουμε εκεί. Η «δεξαμενή» ξεχειλίζει, καθώς στην εξίσωση μπαίνει και ο Νίκος Χριστογιώργος, με τις σταθερά εντυπωσιακές και ώριμες εμφανίσεις του την τελευταία διετία με τη φανέλα του ΟΦΗ, αποδεικνύει ότι το ελληνικό φυτώριο παραμένει αστείρευτο, έτοιμο να τροφοδοτήσει το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα με νέο αίμα και αστείρευτο ταλέντο.
Πώς φτάσαμε όμως εδώ; Πώς η Ελλάδα έφτασε στο σημείο να διαθέτει όχι απλώς έναν αξιόπιστο φύλακα-άγγελο, αλλά μια ολόκληρη τριάδα «ελίτ» τερματοφυλάκων που αγωνίζονται ή πρωταγωνιστούν στα μεγάλα πρωταθλήματα του εξωτερικού, αλλάζοντας τα δεδομένα γύρω από το πώς αντιλαμβανόμαστε τη θέση;

Η ιστορική παράδοση και το DNA

Η Ελλάδα ποτέ δεν υπήρξε «φτωχή» σε τερματοφύλακες. Υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη παράδοση που περνάει από γενιά σε γενιά, σαν άτυπη σκυτάλη, χτίζοντας μια βαριά κληρονομιά κάτω από τα δοκάρια. Από τις θρυλικές μορφές του παρελθόντος, όπως ο ασύγκριτοςΝίκος Σαργκάνης, το «Φάντομ», με τις μυθικές του εκτοξεύσεις και τις αξέχαστες βραδιές, ο εμβληματικός «αγριόγατος» τους Εθνικού και της Εθνικής ομάδας,Στάθης Μανταλόζηςμε την ατσάλινη ψυχολογία, ο σπουδαίοςΝίκος Οικονομόπουλος, «το πουλί» που έγραψε ιστορία με τις επεμβάσεις του, και ο σταθερότατος Βασίλης Κωνσταντίνου που ενέπνεε εμπιστοσύνη στην καρδιά της άμυνας, η ελληνική σχολή είχε πάντα ισχυρούς πυλώνες. Η σκυτάλη αυτή πέρασε μετέπειτα στονΑντώνη Νικοπολίδη, τον αρχηγό και βασικό πρωταγωνιστή της ανεπανάληπτης πορείας προς το Euro 2004, ο οποίος απέδειξε πως η ελληνική ψυχραιμία μπορεί να οδηγήσει στην κορυφή της Ευρώπης. Οι Έλληνες τερματοφύλακες κουβαλούσαν ανέκαθεν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Εξαιρετική αντίληψη του χώρου, γενναιότητα στις εξόδους, ψυχικό σθένος κάτω από τρομερή πίεση και, πάνω απ’ όλα, εκείνη τη χαρακτηριστική ελληνική μαχητικότητα.
Ωστόσο, αυτό που διαφοροποιεί τη σημερινή κατάσταση δεν είναι η παρουσία ενός εξαιρετικού ταλέντου ή η διαδοχή μιας σπουδαίας εποχής, αλλά η ταυτόχρονη παρουσία τους σε αυτό το επίπεδο, μια συνθήκη πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα. Συνήθως, η ιστορία έδειχνε έναν κορυφαίο τερματοφύλακα να δεσπόζει, να τραβάει το βάρος της φανέλας του εθνικού συγκροτήματος, ενώ οι υπόλοιποι ακολουθούσαν σε απόσταση ασφαλείας. Σήμερα, η ψαλίδα ανάμεσα στον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο έχει κλείσει «επικίνδυνα», με την απολύτως καλή έννοια, για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχουν πια «αναπληρωματικοί» με την παραδοσιακή, περιθωριακή έννοια του όρου. Υπάρχουν τρεις κορυφαίοι επαγγελματίες που θα μπορούσαν να σταθούν βασικοί, να καθοδηγήσουν την άμυνα και να κρίνουν παιχνίδια σε οποιοδήποτε μεγάλο ευρωπαϊκό κλαμπ υψηλών απαιτήσεων.

Η θέση του τερματοφύλακα έχει σταματήσει προ πολλού να είναι μια θέση αντίδρασης και παθητικής άμυνας. Πλέον στο σύγχρονο, απαιτητικό ποδόσφαιρο, ο γκολκίπερ είναι ο πρώτος οργανωτής του παιχνιδιού, ο άνθρωπος που διαβάζει τον ρυθμό ολόκληρου του γηπέδου από το ύψος της δικής του περιοχής, λειτουργώντας σαν αρχιτέκτονας της αντεπίθεσης και καθοριστικός παράγοντας στη διαχείριση της πίεσης από τον αντίπαλο.

Το “μυστικό”

Πίσω από αυτή την αλματώδη έκρηξη ταλέντου και την παραγωγή ποιοτικών μονάδων δεν κρύβεται ούτε η τύχη ούτε κάποιο τυχαίο ευνοϊκό γύρισμα της μοίρας. Κρύβεται η συστηματική, σκληρή, καθημερινή και εξειδικευμένη δουλειά που γίνεται πλέον στις ακαδημίες των ελληνικών ομάδων, η επένδυση σε υποδομές και, φυσικά, η κατακόρυφη άνοδος του επιπέδου και της κατάρτισης των προπονητών τερματοφυλάκων στη χώρα μας.
Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει προσαρμοστεί πλήρως και έχει υιοθετήσει τις πιο σύγχρονες ευρωπαϊκές μεθόδους εκπαίδευσης, αποβάλλοντας τις παρωχημένες πρακτικές του παρελθόντος. Ο τερματοφύλακας δεν μαθαίνει πια απομονωμένος στο τέρμα του απλώς να μπλοκάρει τη μπάλα ή να αποκρούει με τα χέρια. Η προπόνηση έχει γίνει πολυδιάστατη, απαιτητική και ολιστική, καλύπτοντας τομείς που παλαιότερα αγνοούνταν ή θεωρούνταν δευτερεύοντες.

Αρχικά, τεράστια έμφαση δίνεται στο παιχνίδι με τα πόδια. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου, ο γκολκίπερ είναι ουσιαστικά ο ενδέκατος παίκτης πεδίου, ικανός να συμμετέχει ενεργά στην κυκλοφορία της μπάλας, να αντέχει στην πίεση των αντιπάλων επιθετικών και να μοιράζει με ακρίβεια μακρινές μπαλιές ακριβείας. Η ικανότητα αυτή στους Τζολάκη, Βλαχοδήμο και Μανδά είναι σε μέγιστο βαθμό εκεί δεν είναι κάτι που ήρθε τυχαία. Είναι προϊόν ατελείωτων ωρών τακτικής ανάλυσης, ασκήσεων πίεσης και προσομοίωσης αγώνα.

Παράλληλα, η ψυχολογική ανθεκτικότητα αποτελεί πυλώνα της σύγχρονης εκπαίδευσης. Οι νεαροί Έλληνες κίπερς μαθαίνουν από μικρή ηλικία να διαχειρίζονται το λάθος. Το λάθος ενός τερματοφύλακα είναι ορατό σε όλους, συνήθως κοστίζει ακριβά και στιγματίζει, απαιτώντας τεράστια ψυχική δύναμη για άμεση ανάκαμψη. Δεν είναι λίγοι τερματοφύλακες που χάθηκαν από αδυναμία διαχείρησης ενός λάθος που έφερε ένα «στίγμα» στον αθλητή. Η ελληνική σχολή επενδύει πλέον συστηματικά στη διαχείριση της πίεσης, εξοπλίζοντας τους αθλητές με τα κατάλληλα ψυχικά εφόδια.

Τέλος, πολύ βασικό κομμάτι, είναι ο τομέας της φυσικής κατάστασης και της βιομετρικής έχει εκτοξευθεί. Οι σημερινοί Έλληνες τερματοφύλακες διαθέτουν εκρηκτικότητα, αλτικότητα, ευλυγισία και μυϊκή θωράκιση που τους επιτρέπει να ανταγωνίζονται στα ίσια τα θηρία των ευρωπαϊκών γηπέδων, αντέχοντας στον αμείωτο ρυθμό των συνεχόμενων παιχνιδιών σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Οι πρωταγωνιστές

ΟΟδυσσέας Βλαχοδήμος παραμένει ένας σταθερός πυλώνας και σημείο αναφοράς για την ομάδα. Με πολυετή θητεία στην κορυφή, ο Βλαχοδήμος αποτέλεσε για χρόνια τον ακρογωνιαίο λίθο της Εθνικής, προσφέροντας εμπειρία και σιγουριά. Η ικανότητά του στις σωτήριες επεμβάσεις στα «ένας εναντίον ενός» και η εμπειρία του από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές διοργανώσεις προσδίδουν στην άμυνα της «γαλανόλευκης» μια αδιαπραγμάτευτη αίσθηση ασφάλειας. Είναι ο έμπειρος καθοδηγητής της τριάδας.

Δίπλα του, ο νυν βασικός κίπερ της Εθνικής, ο Κωνσταντίνος Τζολάκης που ενσαρκώνει την ιδανική πορεία του σύγχρονου αθλητή. Υπομονή, αφοσίωση, δουλειά στη «σκιά», και όταν του δόθηκε η πολυπόθητη ευκαιρία, την άρπαξε από τα μαλλιά. Με εξαιρετική τοποθέτηση, απίστευτα αντανακλαστικά και ψυχραιμία που δεν συνάδει με την ηλικία του, ο Τζολάκης είναι το πρότυπο του μοντέρνου Έλληνα τερματοφύλακα που δεν φοβάται να πάρει πρωτοβουλίες στα δύσκολα.

Από την άλλη πλευρά, η ιστορία του Χρήστου Μανδά αποτελεί τρανή απόδειξη ότι το θάρρος και η σκληρή δουλειά ανταμείβονται πέρα από τα σύνορα. Η μετάβασσή του από τα ελληνικά γήπεδα, από τον Ατρόμητο και τον ΟΦΗ στα κορυφαία σαλόνια του εξωτερικού και η άμεση καθιέρωσή του απέδειξαν ότι το ελληνικό ταλέντο δεν έχει ταβάνι. Διακρίνεται για την εκρηκτικότητά του, την ταχύτητα αντίδρασης και την ικανότητά του να πραγματοποιεί επεμβάσεις υψηλού βαθμού δυσκολίας σε κρίσιμα σημεία των αγώνων, δικαιώνοντας απόλυτα όσους πίστεψαν στις σωστές βάσεις της εξέλιξής του.

Και επειδή μια μεγάλη σχολή δεν επαναπαύεται ποτέ στις δάφνες της, η παρουσία παικτών όπως ο Νίκος Χριστογεώργος έρχεται να επιβεβαιώσει τον κανόνα της συνέχειας. Οι εντυπωσιακές και σταθερές εμφανίσεις του την τελευταία διετία με τη φανέλα του ΟΦΗ αποδεικνύουν ότι ο ανταγωνισμός παραμένει υγιής, ζωντανός και αμείωτος. Ο Χριστογιώργος δείχνει πως η πόρτα της Εθνικής ομάδας δεν είναι κλειστή για κανέναν αθλητή που δουλεύει σκληρά, επιδεικνύει επαγγελματισμό και ξεχωρίζει στα γήπεδα της εγχώριας λίγκας, διασφαλίζοντας ότι το μέλλον της θέσης είναι εξίσου λαμπρό με το παρόν.

Το κέρδος

Τέτοιου μεγέθους πολυτέλεια κάτω από τα γκολπόστ αποτελεί το ισχυρότερο χαρτί στα χέρια του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος. Για να μπορέσει η Εθνική να σταθεί όρθια στις «συμπληγάδες» των προκριματικών και να κοιτάξει στα μάτια τα μεγάλα ραντεβού, χρειάζεται έναν φύλακα-άγγελο που εμπνέει απόλυτη σιγουριά. Είτε καθίσει κάτω από τα δοκάρια ο ένας είτε ο άλλος από την τριάδα των κίπερς, η αμυντική γραμμή ξέρει ότι έχει «πλάτες», γεγονός που απελευθερώνει την ομάδα και της δίνει φτερά.

Η «μεγάλη των τερματοφυλάκων σχολή» στην Ελλάδα ζει αναμφισβήτητα τη χρυσή της εποχή. Είναι μια περίτρανη απόδειξη ότι όταν το πηγαίο ταλέντο συναντά τη σωστή δουλειά, την επαγγελματική πειθαρχία και την αδιάκοπη προσπάθεια, τα όρια ξεπερνιούνται

και οι παραδόσεις ανανεώνονται. Και το κυριότερο; Τα γάντια της Εθνικής ομάδας βρίσκονται σε ασφαλή, στιβαρά και εξαιρετικά ικανά χέρια για πολλά χρόνια ακόμα.

*Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή της Κυριακής

Πηγή – Παραπολιτικά

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy