Η άποψη του Guardian για την τελευταία δόση του Seven Up! σειρά: μεγαλώνοντας δημόσια

Γνώμη | The Guardian

Το 1963, ένα τηλεοπτικό συνεργείο κατέγραψε τις ζωές 14 παιδιών. Ο Michael Apted , τότε ένας νεαρός ερευνητής, είδε το Seven Up! ως μια ευκαιρία να αποκαλύψει το βρετανικό σύστημα τάξεων, αντιπαραβάλλοντας μαθητές δημόσιων σχολείων με αντίστοιχους από παιδικούς σταθμούς και δημοτικές κατοικίες. Επτά χρόνια αργότερα, ο Apted επέστρεψε για να σκηνοθετήσει μια ενημέρωση – και στη συνέχεια επέστρεψε ξανά και ξανά. Ως επί το πλείστον, τα θέματά του ακολούθησαν τις κοινωνικοοικονομικές οδούς που θα μπορούσε κανείς να προβλέψει. Αλλά αυτό που προέκυψε με την πάροδο των δεκαετιών ήταν πολύ πιο διαπεραστικό και συγκινητικό από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί. Αποδείχθηκε – όπως έχουν σημειώσει οι συμμετέχοντες – ότι το πρόγραμμα αφορούσε τόσο την ίδια τη ζωή όσο και την τάξη.

Η τελευταία δόση, 70 Up , που προβάλλεται αυτή τη στιγμή σε δύο μέρη στο ITV, είναι εξαιρετικά συγκινητική. Γνωρίζουμε ότι τα παιδιά που βλέπουμε στο αρχικό υλικό θα παλέψουν με το διαζύγιο, το πένθος, την κατάθλιψη, την αστεγία, την απόλυση και την κακή υγεία. Δύο από τους αρχικούς συμμετέχοντες, και ο ίδιος ο Apted, έχουν πεθάνει. Ο Nick Hitchon , το αγόρι από ένα αγρόκτημα στο Γιορκσάιρ που έγινε ειδικός στην πυρηνική σύντηξη, έδωσε μια τελευταία συνέντευξη λίγες μέρες πριν από τον θάνατό του. Ωστόσο, αυτά τα επεισόδια κλεισίματος, σε σκηνοθεσία Asif Kapadia, αποτυπώνουν επίσης βαθιές χαρές όπως η γονεϊκότητα και η ικανοποίηση της αυτογνωσίας που έχουν κερδίσει. Δεν υπάρχουν απλές καμπύλες λύτρωσης ή τραγωδίας, αλλά κάτι πιο συγκεχυμένο και λεπτό.

Το να παρακολουθείς αυτές τις ζωές να ξετυλίγονται είναι ένα αξιοσημείωτο προνόμιο. Ωστόσο, δεν είναι πάντα μια άνετη εμπειρία, ούτε μια που θα μπορούσε εύκολα να επαναληφθεί. Η απώλεια της αθωότητας που αποτυπώνει το 70 Up δεν αφορά μόνο τα νεαρά υποκείμενα, αλλά και την κοινωνία γύρω τους. Τα ερωτήματα του Apted μπορεί να είναι ωμά, που αγγίζουν τα όρια της σκληρότητας. Αλλά τα διαστήματα των επτά ετών σημαίνουν ότι ενώ η σειρά αποτύπωσε ζωές, δεν τις εξέθεσε τόσο βάναυσα όσο η αδιάκοπη ροή των σημερινών τηλεοπτικών ριάλιτι και των προγραμμάτων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και η ατελείωτη επανάληψη αποσπασμάτων και memes. Κανένα υποκείμενο πλέον δεν θα μπορούσε να περιμένει ανωνυμία μεταξύ των επόμενων επεισοδίων. Οι περισσότεροι θα ήθελαν να διαμορφώσουν τη δική τους αφήγηση. Τουλάχιστον ένας σίγουρα θα δημιουργούσε τη δική του σειρά συμπληρωμάτων ή θα γινόταν streamer.

Περισσότερα παιδιά από ποτέ τίθενται στο προσκήνιο, απευθείας από τις οικογένειές τους, καθώς και από τις τηλεοπτικές και κινηματογραφικές βιομηχανίες: ταυτόχρονα, ο θεατής συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο το κόστος που έχει προκαλέσει στο παρελθόν αυτή η προσοχή στα παιδιά που βρίσκονται στο προσκήνιο, από νεαρούς αστέρες του Χόλιγουντ μέχρι εκείνα που οι γονείς τους αποκόμιζαν χρήματα από τη βρεφική τους ηλικία. Τα τρομακτικά σκάνδαλα με influencers οικογενειών υπογραμμίζουν τα ερωτήματα σχετικά με το ποιος ωφελείται και ποιος παρακολουθεί, σε μια εποχή που η Εθνική Υπηρεσία Καταπολέμησης του Εγκλήματος του Ηνωμένου Βασιλείου έχει προειδοποιήσει τους γονείς να μην δημοσιεύουν τις εικόνες των παιδιών τους στο διαδίκτυο λόγω ανησυχιών για εικόνες σεξουαλικής κακοποίησης που δημιουργούνται από τεχνητή νοημοσύνη.

Ακόμα και στην καλύτερη περίπτωση, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε αν οι γονείς, καθώς και τα παιδιά, μπορούν πραγματικά να κατανοήσουν τι θα σημαίνει η έκθεση στο δημόσιο βλέμμα, όχι μόνο τη στιγμή, αλλά και αργότερα στη ζωή. Οι φανταστικές εκδοχές δεν είναι άτρωτες στις προκλήσεις. Ο Richard Linklater γύριζε σκηνές κάθε χρόνο για να κατασκευάσει τη συγκινητική του ταινία Boyhood , η οποία αποτυπώνει μια παιδική ηλικία από την ηλικία των πέντε έως τα 18 – αλλά η κόρη του σκηνοθέτη, Lorelei, η οποία υποδύθηκε την αδερφή του πρωταγωνιστή, ήθελε να μην συμμετάσχει ως έφηβη.

Τα θέματα του Apted απέρριψαν τις προκαταλήψεις του σκηνοθέτη καθώς μεγάλωναν και σε ορισμένες περιπτώσεις εγκατέλειψαν το πρόγραμμα – αν και όλα εκτός από ένα επέστρεψαν, και αρκετά μιλούν με αγάπη για το τι σήμαινε για αυτούς. Οι θεατές θα είναι ευγνώμονες. Αλλά είναι πιο δύσκολο να δικαιολογήσει κανείς το μεγαλύτερο τίμημα της ενηλικίωσης σε δημόσιους χώρους στις μέρες μας.

Πηγή – The Guardian

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy