«Είμαι έτοιμη να ελευθερωθώ»: Τα τελευταία λόγια της Κρίστα Πάικ πριν την διπλή αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσής της στο Τενεσί

Η Πάικ, η πρώτη γυναίκα που επρόκειτο να εκτελεστεί στο Τενεσί τα τελευταία 200 χρόνια και αρνήθηκε το τελευταίο της γεύμα, πέρασε τα τελευταία 30 χρόνια στην πτέρυγα των θανατοποινιτών μετά την καταδίκη της σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ το 1995.

Οδηγήθηκε στον θάλαμο εκτελέσεων την Τετάρτη (30/09), όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως ήταν αναμενόμενο. Οι δύο θανατηφόρες ενέσεις που της χορηγήθηκαν, δεν είχαν αποτέλεσμα και η Πάικ, αφού ελήφθησαν «μέτρα διάσωσης», οδηγήθηκε στο νοσοκομείο.

«Θα φύγω από αυτόν τον κόσμο με τον τρόπο που πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, δηλαδή με αγάπη. Είμαι γαλήνια, είμαι έτοιμη να ελευθερωθώ. Αυτή είναι μια ευτυχισμένη μέρα». Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια της Κρίστα Πάικ, ενώ βρισκόταν στον θάλαμο εκτελέσεων, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες.

Στη συνέχεια, επανέλαβε μαζί με τον ιερέα που βρισκόταν μαζί της: «Είθε να βρεις την ειρήνη. Είθε να είσαι ευγενικός και τρυφερός με τον εαυτό σου». Τα λόγια αυτά απευθύνονταν στους ανθρώπους που βρισκόταν πίσω από το τζάμι για να παρακολουθήσουν την εκτέλεσή της, ενώ στη συνέχεια τραγούδησαν μαζί με τον ιερέα ένα τραγούδι.

Στη συνέχεια έδειξε ένα σημείο στο χέρι της και είπε ότι το ένιωθε σαν να ήταν έτοιμο να σκάσει, ρωτώντας τον ιερέα αν αυτό ήταν φυσιολογικό, ενώ εκείνος της έλεγε να χαλαρώσει. «Προσπαθώ», απάντησε, με την αναπνοή της να γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Στις 7:46 μ.μ. η κουρτίνα της αίθουσας παρακολούθησης έκλεισε και ζητήθηκε από τον ιερέα να αποχωρήσει. Τρία λεπτά αργότερα η κουρτίνα άνοιξε και του ζητήθηκε να επιστρέψει στην αίθουσα εκτέλεσης.

Στις 8:05 μ.μ. η Πάικ ακουγόταν να ροχαλίζει και η κουρτίνα έκλεισε ξανά, παραμένοντας κλειστή για περίπου άλλα 50 λεπτά, πριν απενεργοποιηθεί το μικρόφωνο της αίθουσας εκτέλεσης και ζητηθεί από τους μάρτυρες να αποχωρήσουν, καθώς η καταδικασμένη σε θάνατο εξακολουθούσε να αναπνέει.

Τα πρωτόκολλα θανατηφόρου ένεσης του Τενεσί απαιτούν δύο δόσεις της ουσίας πεντοβαρβιτάλη, αλλά οι κανόνες δεν προβλέπουν τι θα συμβεί αν το άτομο που εκτελείται επιβιώσει από αυτές.

Στις 9:28 ένα ασθενοφόρο μετέφερε την Πάικ στο νοσοκομείο, προκειμένου να της παρασχεθούν «μέτρα διάσωσης», με τους δικηγόρους της να δηλώνουν σύμφωνα με το BBC ότι «απόψε, η Πολιτεία του Τενεσί απέτυχε για άλλη μια φορά να εκτελέσει μια νόμιμη θανατική ποινή. Δεν μας χαροποιεί το γεγονός ότι είχαμε δίκιο, αλλά οι ανησυχίες που εξέφρασε η Πάικ αποδείχθηκαν αληθινές: Δύσκολη πρόσβαση στις φλέβες, σπασμένες φλέβες, αλλοιωμένη πεντοβαρβιτάλη, απουσία επείγουσας ιατρικής περίθαλψης όταν τα πράγματα αναπόφευκτα πάνε στραβά, όλα αυτά στο πλαίσιο ενός πρωτοκόλλου που παραμένει τυλιγμένο στο μυστήριο».

Το Τμήμα Σωφρονισμού του Τενεσί δήλωσε ότι «ακολούθησε κάθε βήμα του νόμιμου και καθιερωμένου πρωτοκόλλου εκτέλεσης της Πολιτείας». Η νομική της ομάδα της Πάικ πάντως υπέβαλε επείγουσα αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης και παροχή ιατρικής περίθαλψης, η οποία και παρασχέθηκε.

Γιατί δεν είχαν αποτέλεσμα οι θανατηφόρες ενέσεις

Λίγο περισσότερο από ένα μήνα πριν από την εκτέλεσή της, οι δικηγόροι της Κρίστα Πάικ παρουσίασαν μια σειρά από επιχειρήματα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο Τενεσί, αναφορικά με το κατά πόσον οι φλέβες της και μια αιματολογική διαταραχή θα μπορούσαν να κάνουν μια θανατηφόρα ένεση άσκοπα επώδυνη.

Η πάθηση της Πάικ, η θρομβοκυττάρωση, θα μπορούσε να αυξήσει την πήξη και τον πόνο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκτέλεσης, υποστήριξε η νομική της ομάδα. Υποστήριξαν επίσης ότι οι φλέβες της είναι δύσκολα προσβάσιμες.

Όπως κατέθεσε η υπεράσπιση κατά την ακρόαση, αυτό θα μπορούσε να κάνει την Πάικ να νιώθει σαν να «καιγόταν ζωντανή» κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης. Οι δικηγόροι της υποστήριξαν ότι η δυσκολίας πρόσβασης στις φλέβες της θα παρέτεινε τη βασανιστική διαδικασία της εκτέλεσής της.

Ωστόσο η Πολιτεία απέρριψε όλα τα επιχειρήματα της νομικής ομάδας κι έτσι η Πάικ οδηγήθηκε στην εκτέλεση.

Γιατί επιβλήθηκε η θανατική ποινή στην Κρίστα Πάικ

Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ το 1995.

Στις 12 Ιανουαρίου 1995, η 18χρονη Πάικ, ο τότε σύντροφός της Ταντάριλ Σιπ και η φίλη της Σαντόλα Πέτερσον παρέσυραν τη Σλέμερ σε ένα απομονωμένο δάσος στο Νόξβιλ.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, η Πάικ και ο Σιπ επιτέθηκαν στη συνέχεια βίαια στη Σλέμερ, ενώ η Πέτερσον κρατούσε τσίλιες.

Ο ξυλοδαρμός διήρκεσε περίπου 30 λεπτά, κατά τη διάρκεια του οποίου χάραξαν μία πεντάλφα στο στήθος της Σλέμερ, πριν η Πάικ σκοτώσει τη 19χρονη με ένα θανατηφόρο χτύπημα στο κεφάλι, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα.

Κατά τη διάρκεια της κράτησής της, η ομάδα υπεράσπισης της Πάικ υποστήριξε ότι δεν έπρεπε να της επιβληθεί η θανατική ποινή λόγω της ηλικίας της κατά τη διάπραξη του εγκλήματος και του ταραχώδους παρελθόντος της.

Είχε υποστεί κακοποίηση ως παιδί και αργότερα διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες.

Στην αίτηση χάριτος που υπέβαλε, η Πάικ έγραψε: «Ήμουν ένα 18χρονο κορίτσι με ψυχική ασθένεια. Μου πήρε πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσω έστω και τη σοβαρότητα αυτού που είχα κάνει. Ακόμα περισσότερα για να αποδεχτώ πόσες ζωές επηρέασα. Αφαίρεσα τη ζωή του παιδιού, της αδελφής, της φίλης κάποιου. Με αηδιάζει τώρα που σκέφτομαι ότι είχα τη δυνατότητα να διαπράξω ένα τέτοιο έγκλημα».

Πηγή – Ελεύθερος Τύπος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ