Δυο γάμοι, μια απέλαση, ένα πλαστό διαβατήριο και 20 χρόνια εμπαιγμός από Ιρανό

Την απόρριψη αίτησης Ιρανού υπηκόου, ο οποίος ζητούσε να αφεθεί αμέσως ελεύθερος από τα κρατητήρια της Πόλης Χρυσοχούς, αποφάσισε το Ανώτατο Δικαστήριο, κρίνοντας ότι η κράτησή του για σκοπούς απέλασης δεν έχει καταστεί παράνομη. Ο Ιρανός υποστήριζε ότι οι κυπριακές αρχές τον κρατούν χωρίς επαρκή αιτιολόγηση και χωρίς ουσιαστική προοπτική απομάκρυνσής του από την Κύπρο, επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, και την κατάσταση που επικρατεί στο Ιράν.

Η απόφαση, εκδόθηκε από τον δικαστή Αλέξανδρο Α. Παναγιώτου, ο οποίος αποδέχθηκε τις θέσεις του Υφυπουργείου Μετανάστευσης ότι η κράτηση είχε επανεξεταστεί σύμφωνα με τη νομοθεσία και ότι υπήρχαν λόγοι που δικαιολογούσαν τη συνέχισή της.

Πίσω από τη δικαστική διαδικασία βρίσκεται μια μεταναστευτική υπόθεση που ξεκινά το 2006 και περιλαμβάνει δύο γάμους, έναν με Βουλγάρα και έναν με Κύπρια, αλλεπάλληλες αιτήσεις για άδεια παραμονής, αστυνομικές έρευνες για χρήση διαφορετικών στοιχείων ταυτότητας, μια απέλαση στο Ιράν και μια νέα είσοδο στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω των κατεχομένων.

Από το 2006 στην πρώτη απέλαση

Ο Ιρανός, Ε.Κ.Π., εμφανίζεται για πρώτη φορά στα αρχεία των κυπριακών αρχών στις 27 Ιουλίου 2006, όταν υπέβαλε αίτηση ασύλου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, ο ακριβής χρόνος και ο τόπος εισόδου του στην Κυπριακή Δημοκρατία δεν είχαν εξακριβωθεί.

Η αίτηση ασύλου απορρίφθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2008 από την Υπηρεσία Ασύλου. Ο ίδιος προσέφυγε στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, η οποία επίσης απέρριψε το αίτημά του στις 24 Μαρτίου 2011.

Παρά την απόρριψη, ο Ιρανός παρέμεινε στην Κύπρο.

Στις 9 Μαΐου 2013 τέλεσε πολιτικό γάμο στον Δήμο Λιβαδιών με γυναίκα από την Βουλγαρία και μετά υπέβαλε αίτηση για άδεια παραμονής ως σύζυγος πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η αίτηση απορρίφθηκε στις 27 Αυγούστου 2013, επειδή η σύζυγός του δεν διέθετε την απαιτούμενη βεβαίωση εγγραφής στην Κύπρο. Είχε έρθει ως τουρίστρια, πιθανότατα για να κάνει τον γάμο και να επιστρέψει στη χώρα της.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 9 Σεπτεμβρίου 2013, το ΤΑΕ Λεμεσού πήρε πληροφορία για αλλοδαπό που φερόταν να κατέχει πλαστό έγγραφο και να χρησιμοποιεί διαφορετικό όνομα.

Αστυνομικοί μετέβησαν την επόμενη ημέρα σε συγκεκριμένη κατοικία, όπου εντόπισαν τον Ιρανό.

Διαφορετικά ονόματα και ταυτότητες

Κατά τον αστυνομικό έλεγχο, ο Ε.Κ.Π. παρουσίασε διαβατήριο με τα στοιχεία του και πιστοποιητικό του γάμου του με τη Βουλγάρα υπήκοο.

Ωστόσο, σύμφωνα με το ιστορικό που κατέθεσαν οι αρχές, στην κατοχή του βρέθηκε χειρόγραφη σημείωση με αριθμό που εκτιμήθηκε ότι ενδεχομένως αφορούσε τραπεζικό λογαριασμό. Δίπλα αναγραφόταν το όνομα «Ramin Shahy».

Οι αστυνομικοί εντόπισαν καταχώριση προσώπου με αυτό το όνομα, η φωτογραφία του οποίου φαινόταν να είναι ίδια με εκείνη του Ιρανού.

Από την αστυνομική έρευνα προέκυψε υπόθεση που αφορούσε αδικήματα πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, πλαστοπροσωπίας, εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις και παράνομης παραμονής.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2013 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης. Παρά την προσφυγή που ακολούθησε, ο Ιρανός απελάθηκε τελικά στη χώρα καταγωγής του στις 10 Ιανουαρίου 2014.

Τρεις μήνες αργότερα, στις 7 Απριλίου 2014, εκδόθηκε το διαζύγιό του από τη Βουλγάρα σύζυγό του.

Πάλι πίσω και θρησκευτικός γάμος με Κύπρια

Η απέλαση δεν αποτέλεσε το τέλος της παρουσίας του στην Κύπρο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο Ε.Κ.Π. επέστρεψε στο νησί από τα κατεχόμενα στα τέλη του 2014.

Στις 7 Ιουνίου 2017 τέλεσε θρησκευτικό γάμο με Κύπρια πολίτη στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους στην Αγλαντζιά.

Τον Ιανουάριο του 2018 υπέβαλε νέα αίτηση για άδεια παραμονής και εργασίας, αυτή τη φορά ως σύζυγος Κύπριας πολίτη.

Η αίτηση εγκρίθηκε και του παραχωρήθηκε άδεια με ισχύ μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2019.

Παράλληλα, ο φάκελος διαβιβάστηκε στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης για να εξεταστεί η γνησιότητα του γάμου.

Από την έρευνα προέκυψε ότι το ζευγάρι συμβίωνε κάτω από την ίδια στέγη, αν και διατυπώθηκαν επιφυλάξεις για τη βιωσιμότητα της σχέσης. Δεν καταγράφεται, ωστόσο, δικαστική διαπίστωση ότι επρόκειτο για εικονικό γάμο.

Η άδεια παραμονής ανανεώθηκε και είχε ισχύ μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2024.

Στο μεταξύ, όμως, ο δεύτερος γάμος είχε επίσης λυθεί. Το διαζύγιο εκδόθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2022.

Νέα σύλληψη

Στις 29 Νοεμβρίου 2023, περίπου έναν χρόνο μετά το δεύτερο διαζύγιο, ο Ιρανός υπέβαλε νέα αίτηση για άδεια παραμονής και εργασίας, επικαλούμενος την ιδιότητά του ως άλλου μέλους οικογένειας Κύπριου πολίτη που διατηρεί δικαίωμα διαμονής.

Η αίτηση απορρίφθηκε στις 28 Απριλίου 2024.

Οι αρμόδιες αρχές επικαλέστηκαν την πολιτική που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις διαζυγίου, σύμφωνα με την οποία εξετάζονται, μεταξύ άλλων, η διάρκεια του γάμου, οι κοινές μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις του ζευγαριού, η ύπαρξη κοινών γονικών υποχρεώσεων και το μεταναστευτικό ιστορικό του αιτητή.

Πάντως, του γνωστοποιήθηκε ότι μπορούσε να ζητήσει άδεια παραμονής ως επισκέπτης ή εργαζόμενος, εφόσον πληρούσε τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις.

Στις 23 Μαΐου 2024 τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων.

Σύμφωνα με το αναλυτικό ιστορικό της απόφασης, συνελήφθη στη Λευκωσία στις 22 Μαρτίου 2026 για παράνομη παραμονή. Στις 23 Μαρτίου εκδόθηκαν εναντίον του νέα διατάγματα κράτησης και απέλασης.

Ο Ιρανός οδηγήθηκε σε κρατητήρια στην Πόλη Χρυσοχούς και ξεκίνησε νέο κύκλο δικαστικών διαδικασιών.

Θυμήθηκε την κατάσταση στο Ιράν

Στις 31 Αυγούστου 2026 καταχώρισε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της κράτησής του και ζητώντας την απελευθέρωσή του.

Ο δικηγόρος του, Γεώργιος Βασιλόπουλος, υποστήριξε ότι η συνέχιση της κράτησης δεν ήταν νόμιμη, επειδή δεν είχαν τηρηθεί οι υποχρεώσεις των αρχών για ουσιαστική και αιτιολογημένη επανεξέτασή της.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις περιοδικές επαναξιολογήσεις που παρουσίασε η Δημοκρατία.

Η πλευρά του Ιρανού υποστήριξε ότι τα σχετικά έντυπα είχαν ουσιαστικά το ίδιο περιεχόμενο, με αλλαγές μόνο στις ημερομηνίες, χωρίς πραγματική και αυτοτελή εξέταση των περιστάσεων που δικαιολογούσαν τη συνέχιση της κράτησης.

Αμφισβητήθηκε επίσης η νόμιμη εξουσιοδότηση της Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, η οποία είχε υπογράψει μία από τις επαναξιολογήσεις.

Παράλληλα, ο συνήγορός του επικαλέστηκε την κατάσταση στο Ιράν, υποστηρίζοντας ότι οι συνθήκες που επικρατούσαν στη χώρα καθιστούσαν πρακτικά αδύνατη την απέλασή του.

Κατά την επιχειρηματολογία του, εφόσον δεν υπήρχε ρεαλιστική προοπτική απέλασης, η συνέχιση της κράτησης δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί και δημιουργούσε τον κίνδυνο να παραμείνει ο αιτητής κρατούμενος για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα.

Κίνδυνος να χαθεί και να τον ψάχνουν

Αντίθετη ήταν η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία εκπροσώπησε η δικηγόρος Τατιάνα Ιακωβίδου, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα.

Η Δημοκρατία υποστήριξε ότι η αίτηση ήταν πρόωρη, επειδή καταχωρίστηκε πριν από τη συμπλήρωση έξι μηνών κράτησης.

Επικαλέστηκε επίσης το μεταναστευτικό ιστορικό του Ιρανού, την προηγούμενη απέλασή του, την επιστροφή του μέσω των κατεχομένων και τη χρήση διαφορετικών στοιχείων ταυτότητας.

Κατά τη θέση της, ο κίνδυνος διαφυγής και παρεμπόδισης των διαδικασιών απέλασης καθιστούσε αναγκαία τη συνέχιση της κράτησης, ενώ δεν υπήρχαν κατάλληλα εναλλακτικά μέτρα.

Οι αρχές ανέφεραν ότι είχαν πραγματοποιηθεί επανεξετάσεις της κράτησης τον Απρίλιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2026.

Υποστήριξαν ακόμη ότι η απέλαση δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί όσο εκκρεμούσε η δικαστική προσφυγή του Ιρανού εναντίον των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, λόγω της αναστολής που είχε επέλθει στο πλαίσιο της διαδικασίας.

Πόρτα από το Ανώτατο

Ο δικαστής Αλέξανδρος Παναγιώτου εξέτασε τις θέσεις των δύο πλευρών και τη νομολογία που αφορά την κράτηση αλλοδαπών με σκοπό την απέλασή τους.

Διευκρίνισε ότι η κράτηση δεν αποτελεί αυτοσκοπό και πρέπει να συνδέεται με πραγματική και εύλογη προοπτική απομάκρυνσης του αλλοδαπού από τη χώρα.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η νομιμότητα της κράτησης πρέπει να εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά κάθε υπόθεσης.

Το Ανώτατο δεν αποδέχθηκε την προδικαστική ένσταση της Δημοκρατίας ότι η αίτηση ήταν πρόωρη.

Όπως εξήγησε, η πρόβλεψη για αρχική περίοδο κράτησης μέχρι έξι μήνες δεν σημαίνει ότι ο κρατούμενος στερείται του δικαιώματος να ζητήσει δικαστικό έλεγχο πριν συμπληρωθεί αυτό το διάστημα.

Ωστόσο, απορρίφθηκαν οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί του Ιρανού.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι επαναξιολογήσεις είχαν πραγματοποιηθεί λαμβάνοντας υπόψη το μεταναστευτικό ιστορικό του αιτητή, την προηγούμενη απέλαση, την επιστροφή μέσω των κατεχομένων και τη μη συμμόρφωσή του με εναλλακτικά μέτρα που, σύμφωνα με τα στοιχεία των αρχών, του είχαν επιβληθεί.

Συνεκτιμήθηκε επίσης ότι δεν διέθετε διαβατήριο και ότι είχαν γίνει ενέργειες για την εξασφάλιση ταξιδιωτικού εγγράφου.

Το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε ούτε την ένσταση για την εξουσιοδότηση της αρμόδιας διευθύντριας, επισημαίνοντας ότι το σχετικό έγγραφο είχε δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και μπορούσε να ληφθεί υπόψη χωρίς ειδική μαρτυρία.

Αναφορικά με τη συχνότητα των επαναξιολογήσεων, το Ανώτατο παρέπεμψε σε προηγούμενη νομολογία, σύμφωνα με την οποία μια μικρή χρονική απόκλιση από το προβλεπόμενο δίμηνο δεν καθιστά αυτομάτως παράνομη την κράτηση.

Ο πόλεμος και η δυνατότητα απέλασης

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντιμετώπιση του επιχειρήματος για την κατάσταση στο Ιράν.

Ο συνήγορος του αιτητή είχε υποστηρίξει ότι, εξαιτίας της έκρυθμης κατάστασης στη χώρα, η απέλαση δεν ήταν εφικτή.

Το Ανώτατο, ωστόσο, έκρινε ότι από το υλικό που είχε τεθεί ενώπιόν του δεν αποδείχθηκε ότι εξακολουθούσαν να επικρατούν συνθήκες πολέμου ή ότι υπήρχε απαγόρευση πτήσεων προς το Ιράν.

Το Δικαστήριο επισήμανε επίσης ότι η απέλαση δεν μπορούσε να προχωρήσει στο παρόν στάδιο λόγω της προσφυγής που είχε καταχωρίσει ο ίδιος ο Ιρανός κατά των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης.

Το διάταγμα απέλασης είχε ανασταλεί μέχρι την έκδοση απόφασης επί της προσφυγής του.

Συνεπώς, η μη πραγματοποίηση της απέλασης δεν θεωρήθηκε, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, απόδειξη ότι οι αρχές είχαν εγκαταλείψει τη διαδικασία απομάκρυνσής του.

Ένα σημείο της απόφασης παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς τη χρονική διάρκεια της κράτησης.

Το Ανώτατο αναφέρει ότι η κράτηση του αιτητή δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες και, επομένως, δεν έχει ανακύψει ζήτημα εφαρμογής των ειδικότερων προϋποθέσεων για παράταση πέραν του αρχικού εξαμήνου.

Ωστόσο, το διάταγμα κράτησης εκδόθηκε στις 23 Μαρτίου 2026, ενώ η δικαστική απόφαση φέρει ημερομηνία 13 Οκτωβρίου 2026.

Με βάση αυτές τις ημερομηνίες, το αρχικό εξάμηνο είχε συμπληρωθεί στις 23 Σεπτεμβρίου, δηλαδή 20 ημέρες πριν από την έκδοση της απόφασης.

Βεβαίως, η αίτηση Habeas Corpus είχε καταχωριστεί στις 31 Αυγούστου, όταν δεν είχαν ακόμη συμπληρωθεί έξι μήνες κράτησης.

Στο κείμενο της απόφασης δεν διευκρινίζεται αν η επανειλημμένη αναφορά σε κράτηση μικρότερη των έξι μηνών συνδέεται με τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης ή με κάποιο προγενέστερο στάδιο εξέτασης της υπόθεσης.

Παραμένει κρατούμενος, εκκρεμεί η άλλη προσφυγή

Καταλήγοντας, το Ανώτατο έκρινε ότι, λαμβανομένων υπόψη του ιστορικού, της συμπεριφοράς του Ιρανού, των ενεργειών των αρχών και της διάρκειας της κράτησης, δεν αποδείχθηκε ότι αυτή είχε καταστεί παράνομη.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση:

>«Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, η κράτησή του για σκοπούς απέλασης δεν έχει υπερβεί το εύλογο χρονικό διάστημα και, συνεπώς, δεν καθίσταται παράνομη».

Η αίτηση για έκδοση εντάλματος Habeas Corpus απορρίφθηκε, χωρίς διαταγή για δικαστικά έξοδα.

Η απόρριψη της συγκεκριμένης αίτησης δεν σημαίνει ότι έχει κριθεί οριστικά και η νομιμότητα των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης.

Για το ζήτημα αυτό ο Ιρανός έχει καταχωρίσει ξεχωριστή προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, με αριθμό 296/2026, για την οποία, σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου, είχε επιφυλαχθεί η έκδοση απόφασης.

Πηγή – Cyprus Times

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy